Αφιερωμα του ιστότοπου επιλογές.

Συνεχίζουμε το » αφιέρωμα » σε ανθρώπους του αθλητισμού και με την ευκαιρία των γενεθλίων του Νίκου Λιολιόπουλου που είναι 3-12-1973 του ζητήσαμε να μας πει δυο λόγια για το ποδόσφαιρο.

«Αγαπώ το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο από πάρα πολύ μικρή ηλικία και δεν έπαψα να τα αγαπώ ποτέ. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου βρίσκομαι δίπλα σε ερασιτεχνικές ομάδες.

Θυμάμαι μικρό παιδί να κατεβαίνω καθημερινά στο γήπεδο και να παρακολουθώ από κοντά τις προπονήσεις της ομάδας του χωριού μου το Φίλιππου Μελίκης.

Με θυμάμαι μικρό παιδί να κάθομαι στον πάγκο της ομάδας γεμάτος χαρά να κρατάω το φάκελο με τις σημειώσεις του προπονητή φαντασιώνοντας τον εαυτό μου ως ένα αληθινό βοηθό προπονητή. Και εννοείται τα Σάββατα δεν έχανα ποτέ αγώνα της αγαπημένης μου ομάδας. Όπως ήταν αναμενόμενο όταν μεγάλωσα ασχολήθηκα ενεργά και με τη διοίκηση της ομάδας.

Το πραγματικό μεγάλο μου όμως πάθος ήταν οι Ακαδημίες. Με στεναχώρησε ιδιαίτερα το γεγονός ότι στην Μελίκη δεν υπήρχε ακαδημία ποδοσφαίρου η οποία να τροφοδοτεί με ταλέντα την ομάδα. Το πρόβλημα αυτό το είχαν επισημάνει εδώ και χρόνια πολλοί παράγοντες του ποδοσφαίρου και έτσι πριν μία δεκαετία περίπου αποφασίσαμε η τότε διοίκηση του Φιλίππου να κάνουμε τη δική μας Ακαδημία.. Ανέλαβα αμέσως το βάρος της δημιουργίας και λειτουργίας της και σε συνεργασία με τον Γιώργο Ντάμτσιο καταφέραμε να κάνουμε μία αξιοζήλευτη Ακαδημία που αποτελείται από 70 παιδιά.

Ένα άλλο κατόρθωμα μας για το οποίο είμαι πολύ περήφανος είναι η δημιουργία της ποδοσφαιρικής ομάδας γυναικών του Φιλίππου Μελίκης η οποία όμως μετά την αποχώρησή μας από τη διοίκηση της ομάδας δεν είχε την ανάλογη συνέχεια.

Από το Φίλιππο Μελίκης αποχώρησα πριν 6 χρόνια για λόγους τους οποίους δεν θα ήθελα να αναφερθώ τουλάχιστον στην παρούσα φάση.

Αμέσως μετά την αποχώρησή μου από το Φίλιππο το ίδιο κιόλας καλοκαίρι δέχτηκα μία πολύ τιμητική για μένα πρόταση από τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ Αλεξάνδρειας να συνεισφέρω και εγώ στην προσπάθειά τους από υπεύθυνη θέση. Η ένταξή μου στην ομάδα του ΠΑΟΚ Αλεξάνδρειας για γνωριμία με τους ανθρώπους αυτούς και ιδιαίτερα το δέσιμο με τα παιδιά της ομάδας ήταν από τις ομορφότερες εμπειρίες που έχω αποκτήσει στη ζωή μου.

Με τα παιδιά του ΠΑΟΚ καταφέραμε και πετύχαμε πολλά πράγματα, αλλά υπάρχουν όμως και αρκετά ακόμα που δεν μπόρεσα να τα καταφέρω, όπως η δημιουργία Ακαδημίας που είναι ένα όνειρό μας που έμεινε για την ώρα απραγματοποίητο.

Ένα άλλο πόστο από το οποίο μου αρέσει πολύ να υπηρετώ το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι αυτό του δημοσιογράφου του ερασιτέχνη πάντα. Κάνω ρεπορτάζ για πολλά μέσα του νομού, με αποκλειστικό σκοπό και μόνο την προώθηση των ποδοσφαιριστών και την προσπάθεια να γίνει όσο δυνατόν περισσότερο γνωστό η  τέχνη  του ποδοσφαίρου σε πολύ κόσμο. Παλαιότερα κάναμε και ραδιοφωνικές μεταδόσεις αγώνων κάτι το οποίο ήταν από τα πολύ αγαπημένα μου.

Με τη δημιουργία και εξάπλωση των ιντερνετικών εφημερίδων και ιστότοπων καταφέραμε να τραβήξουμε το ενδιαφέρον μεγαλύτερων μαζών και έτσι πλέον το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο του νομού μας συχνά είναι πρώτο θέμα συζήτησης.

Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα αρκετά πράγματα που δεν μου αρέσουν γύρω από το χώρο του ποδοσφαίρου, τα οποία δυστυχώς τα τελευταία χρόνια συνεχίζουν να ταλαιπωρούν παρά τις αλλαγές σε πρόσωπα, θεωρώ πως έχω πολλά ακόμη να προσφέρω το αγαπημένο μου άθλημα.

Ένα από τα απραγματοποίητα όνειρά μου ήταν η συγκρότηση ομάδας προσφύγων που θα αγωνιζόταν στο τοπικό μας πρωτάθλημα.»



Προηγούμενο άρθρο
Οι ποινές της Πειθαρχικής Επιτροπής της ΕΠΣ Ημαθίας «840 Ευρώ τα έσοδά της»
Επόμενο άρθρο
Μερικοί μόνο από του πολλούς ταλαντούχους (15 – 16 ετών) ποδοσφαιριστές ( Φωτο )
ΠΑΡΟΜΟΙΑ

Στο λεωφορείο του ΠΑΟΚ ο Παναγιώτης Γκυρίνης!

Μια ευχάριστη έκπληξη επιφύλασσε την αποστολη του ΠΑΟΚ Αλεξάνδρειας κατά την αναχώρηση της για τους Γαλαταδες, οπού χθες έδινε το τρίτο κατά σειρά αγώνα  μπαράζ ανόδου στη Γ Εθνική.

 Ο υποψήφιος Δήμαρχος Παναγιώτης Γκυρίνης συνοδευόμενος από τον συνεργάτη του Νίκο Μπρουσκέλη, ανέβηκε στο λεωφορείο και ευχήθηκε καλή επιτυχία σε όλα τα μελή της αποστολής (διοίκηση  προπονητή. παίχτες), έναν προς έναν.

Μια πολύ όμορφη αλλά και πρωτότυπη χειρονομία εκ μέρους του κ. Γκυρίνη που ξάφνιασε ευχάριστα τους πάντες. Ως ανταπόδοση οι παίχτες φώναξαν ρυθμικά το όνομα του!
 
                                     

Οι ωραίοι Τρικαλινοί

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι άνθρωποι της ομάδας των Τρικάλων βρίσκουν ενα τρόπο να μας εκπλήσσουν θετικά . Μέσα απο το μπλογκ του Νίκου Σαλτουρίδη που είναι η ψυχή της ομάδας,  αλλά και απο την σελίδα του συλλόγου στο Facebook παρακολουθούμε σχεδόν καθημερινά τις δραστηριότητες των ανθρώπων που συχνά μας αφήνουν με το στόμα ανοιχτό.

 Ένας επιπλέον λόγος που με συγκινεί η προσπάθεια των Τρικαλινών είναι ότι μου θυμίζει σε πολλά μια αντίστοιχη προσπάθεια που έγινε στο χωρίο μου στη Μελίκη τα τελευταία χρόνια ως το φετινό καλοκαίρι που όλα τελείωσαν με τον πιο άσχημο τρόπο. Ήδη με την όλη τους παρουσία οι παράγοντες αλλά και οι αθλητές της ομάδας με έχουν κάνει οπαδό τους σε βαθμό που να πανηγυρίζω (κρυφά) κάθε φορά που ακούω στο ραδιόφωνο ότι βάλανε κάποιο γκολ!

 Εύχομαι ολόψυχα στους ανθρώπους της ομάδας να συνεχίσουν να προσφέρουν στην κοινωνία του χωριού τους -και οχι μόνο, και ελπίζω να μην τελειώσει γρήγορα αυτό το όμορφο δημιούργημα. Γιατί απο την εμπειρία μου μπορώ να πω πως όλα  τα όμορφα κάποτε τελειώνουν, αργά ή γρήγορα.Εύχομαι λοιπόν στην περίπτωση του Μέγα Αλέξανδρου να τελειώσουν πολλά χρόνια αργότερα και αν ποτέ συμβεί αυτό να μην πικραθούν οι ίδιοι.

Υ.Γ. σε δυο βδομάδες παίζουμε με τον ΠΑΟΚ στα Τρίκαλα. Θα είναι η τελευταία φορά μου που δεν θα τους υποστηρίξω, και μάλλον θα τους στεναχωρίσουμε  λιγάκι ! :)

Αντιγράφω από το μπλογκ του Νίκου:

Μπορεί να γίνει ένα σπουδαίο αθλητικό κέντρο

Δενδροφύτευση περιμετρικά του γηπέδου πραγματοποίησαν σήμερα το πρωί οι παράγοντες του Α.Ο. ''ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ'' Τρικάλων, ενώ προχώρησαν και σε κάποιες εργασίες φροντίδας και συντήρησης του αγωνιστικού χώρου.
Σχετικά με το σύνολο των γηπεδικών εγκαταστάσεων και με δεδομένη την άριστη κατάσταση των αποδυτηρίων, της κερκίδας και του κουλουάρ, αρκούν κάποιες παρεμβάσεις είτε από τον Δήμο, είτε με την εθελοντική συμμετοχή κατοίκων του χωριού και θα έχουμε στα Τρίκαλα ένα πανέμορφο αθλητικό κέντρο. 
Ένα πολυχρηστικό αθλητικό κέντρο, το οποίο (εκτός του ότι θα φιλοξενεί τους ποδοσφαιριστές της ομάδας μας, αλλά και τα παιδιά της Ακαδημίας μας), θα γίνει πόλος έλξης όχι μόνο της νεολαίας, αλλά και μεγάλου αριθμού πολιτών κάθε ηλικίας, που αγαπούν τον αθλητισμό ως χόμπι ή τον θεωρούν απαραίτητο κλειδί για καλή υγεία.

Ο ΠΑΟΚ και οι ¨frații¨ μου.*

Η χρονιά που σε λίγες μέρες ολοκληρώνεται, μου επιφύλαξε μια πολύ ευχάριστη έκπληξη σε προσωπικό επίπεδο, την ανάμειξη μου με τα διοικητικά του ΠΑΟΚ Αλεξάνδρειας. Τις πρώτες μου εντυπώσεις της είχα καταγράψει εδώ.

Ο ΠΑΟΚ για όσους δεν γνωρίζουν ειναι η ομάδα που ξεκίνησε από ένα συνοικισμό της πόλης της Αλεξάνδρειας και φιλοδοξεί να γίνει η ομάδα της πόλης στην Γ Εθνική κατηγορία διατηρώντας όμως τον χαρακτήρα  και τον τρόπο λειτουργίας της που αποτελεί -ή θα έπρεπε να αποτελεί-πρότυπο για κάθε ερασιτεχνικό σύλλογο. Περισσότερα εδω.

 Όταν έρθει η ώρα  θα γράψω για όλα αυτά τα όμορφα πράγματα που έχω συναντήσει στην ενασχόληση μου με τον ΠΑΟΚ και τους ανθρώπους τους καθώς και για όλα τα αρνητικά στερεότυπα που έχουν να αντιμετωπίσουν καθημερινά στη ζωή τους, πέραν των οικονομικών δυσκολιών που όλοι μας περνάμε τα τελευταία χρόνια.

 Στο παρακάτω βίντεο μπορεί κάποιος να πάρει μια γεύση από το τι εννοώ!

Καθώς και μερικά ακόμη βίντεο με συνεντεύξεις ανθρώπων του ΠΑΟΚ.

*frații = αδέρφια στα Ρουμάνικα, την γλώσσα που μιλάνε στον συνοικισμό.

Γιατί ΠΑΟΚ.

Σε συζήτηση μου με άνθρωπο του ποδοσφαίρου που έχει σχέση με τον ΠΑΟΚ Αλεξάνδρειας, όταν του εξήγησα για ποιο λόγο δεν είμαι φέτος στη διοίκηση της ομάδας του χωριού μου και ιδιαίτερα στην ακαδημία, αφού δεν πίστεψε αρχικά αυτά που άκουγε, όταν συνήλθε απο το...σοκ, δεν δίστασε να μου προτείνει να προσφέρω σε μια άλλη ομάδα , σε αυτή της πόλης όπου ζω εδώ και δυο χρόνια

 Μετά από λίγες μέρες οι άνθρωποι της ομάδας ήρθαν και με βρήκαν ζητώντας μου να τους βοηθήσω. Ήταν κάτι που με ξάφνιασε ευχάριστα.

Δεν μπορούσα είναι η αλήθεια να φανταστώ ότι θα είμαι σε άλλη ομάδα εκτός από αυτή της καρδιάς μου. Να όμως που έγινε.

 Μου πήρε βέβαια καμπόσες μέρες να το σκεφτώ ,αλλά τελικά είπα το ναι.

Καταρχήν θα ήθελα να ξεκαθαρίσω πως θα ήθελα πολύ να συνεχίσω να προσφέρω στην ομάδα του χωριού μου όπως έκανα τα τελευταία χρόνια, με αφοσίωση και αυταπάρνηση. Για λόγους που ήταν πέρα από την θέληση μου αυτό δεν έγινε εφικτό. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή σε όσους ασχολούνται με τα αθλητικά του χωριού. Δεν χρειάζεται να μας απασχολήσει περισσότερο. Μας έχει κουράσει ους αρκετά.

 Κάπως έτσι τα γεγονότα του φετινού καλοκαιριού με απομάκρυναν από την ομάδα. Φοβάμαι πως οριστικά.. Με τον σημερινό Φίλιππο ελάχιστα πράγματα με συνδέουν. Ίσως μονό η αγάπη των παίδων της ακαδημίας Αυτή θα την φύλαξη βαθειά μέσα μου. Είναι ένα από τα δώρα που σου κάνει η ζωή χωρίς να το περιμένεις. Ένοιωθα όμως την ανάγκη να προφέρω στο ποδόσφαιρο και ιδιαίτερα στις ακαδημίες που τόσο αγαπούσα

Τώρα που πήρα την απόφαση μου να προσπαθήσω να ξεχάσω ο ΠΑΟΚ θα ήταν μια πολύ καλή διέξοδος για μένα. Μακάρι να μπορέσω να πάρω τη μίση χαρά από αυτή που έπαιρνα όταν ασχολούμουν με την ακαδημία του Φιλίππου Μελικης.

 Είναι βεβαία και το θέμα της κατοικίας μου. Κατά πως φαίνεται εδώ θα ζήσω πολλά χρόνια ακόμη και σε αυτόν τον τόπο θα μεγαλώσουν τα παιδιά μου. Μέρα με την ημέρα νοιώθω και λιγότερο ξένος ενώ ήδη έχω φτιάξει ορισμένες καλές φιλίες για πρώτη φορά στη ζωή μου.

Θα ήθελα να προσφέρω στην πόλη μου, όπου μπορώ. Για μένα ο μόνος χώρος είναι το ποδόσφαιρο και τα παιδιά. Αυτά τα δυο αγαπώ, ούτε παραδοσιακούς χορούς , ούτε χορωδίες ούτε προσκόπους. Όμορφα πράγματα στην πόλη, αλλά όχι για εμένα….

Εύχομαι να βάλω ένα χεράκι στην ομάδα του ΠΑΟΚ που καθημερινά κάνει θαύματα σε μια κοινωνία εξαθλιωμένη, σε μια πόλη που έχει κάνει τα πάντα να πετάξει στην άκρη αυτούς τους ανθρώπους.

Και όμως βλέπω ένα χαμόγελο πάντα στο πρόσωπο τους.

 Κάτι μου λέει πως εδώ θα ξαναβρώ τον εαυτό μου.

Σχετικά με την στάση μου στο θέμα του αγώνα Μελίκης-Νεοκάστρου.

Επειδή η έντονη αντίδραση μου στην απόφαση του Φιλίππου, μπορεί να δημιουργήσει κάποιες παρεξηγήσεις για το άτομο μου θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα.

 Πρώτον , δεν έχω κανένα πρόβλημα με την ομάδα του Νεοκαστρου ούτε βεβαία με το χωριό. Ήμουν παρών σε όλους τους αγώνες της όταν ήταν στην Δ Εθνική και χαιρόμουν με τις επιτυχίες της. Το ίδιο θα κάνω και τη νέα σαιζόν, αν με το καλό ανέβει την Γ Εθνική.

 Το πρόβλημα μου είναι οι πρακτικές που μετήλθε συγκεκριμένος παράγοντας κατά τη διάρκεια όλης της χρονιάς που πρωταρχικό σκοπό είχε να βλάψει τον Φίλιππο Μελικης. Πιστεύω ότι η προσπάθεια αυτή εντάσσεται σε ένα γενικότερο σχέδιο εξόντωσης του Φιλίππου αφού στέκεται εμπόδιο σε  επαγγελματικούς σχεδιασμούς κάποιων με βάση το ποδόσφαιρο.

Δεύτερον. Σέβομαι και εκτιμώ απόλυτα την νυν διοίκηση της ομάδας, που πιστεύω ότι παρά τις οποίες διαφορές που μπορεί να είχαμε, ήταν από τις  καλύτερες που υπήρξαν ποτέ( με μια μοναδική εξαίρεση)

 Τρίτον, πιστεύω ότι η απόφαση που έλαβε η διοίκηση την Πέμπτη ήταν λανθασμένη και επιζήμια για την ομάδα και το μέλλον της. Είμαι εξαιρετικά ανήσυχος για της συνέπειες αυτής της απόφασης στη ιδία την επιβίωση του συλλόγου. Επίσης έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την προηγούμενη απόφαση που πάρθηκε ένα μηνά πριν, αλλά και στην γενικότερη φιλοσοφία της ομάδας τα τελευταία χρόνια και αυτό δείχνει τουλάχιστον ασυνέπεια.

Τέταρτον, η λασπολογία που αναπτύσσεται τον τελευταίο καιρό σε βάρος της οικογενείας Νταμτσιου είναι ότι πιο αρρωστημένο έχω συναντήσει ποτέ. Έχοντας ζήσει τον Γιώργο κάθε μέρα από κοντά, το μονό που έχω να πω είναι ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο, αθλητή και επιστήμονα που κόσμησε με την παρουσία του τον Φίλιππο μας.                         

 Πέμπτον, γνωρίζω πολύ καλά αγαπητέ σύμβουλε του Φιλίππου που ήσουν και σε παλαιότερες διοικήσεις, τι έγινε με το Κλειδί πριν χρόνια αλλά δεν μίλησα ποτέ σεβόμενος κάποια πράγματα, εσύ δεν σεβάστηκες τίποτα.

                                   

 Και έκτο και τελευταίο                               .

Ήμουν είμαι και θα είμαι οπαδός και λάτρης του Φιλίππου και ότι αυτός πρεσβεύει στην κοινωνία του χωριού μας. Την αγάπη μου αυτή όπως και την δουλεία μου στα τμήματα υποδομής δεν πρόκειται να την χαρίσω σε κανέναν επαγγελματία ψευτοπαραγοντα.

 Ευχαριστώ.

Η εφηβική ομάδα του Φιλίππου Μελίκης.

Μετά από πολλά χρόνια επιτυχημένης παρουσίας στα τμήματα υποδομής (τσικό, παιδικά) αλλά  και την ίδρυση μιας άρτια οργανωμένης ακαδημίας από το 2009, η οποία παίρνει μέρος στο τοπικό πρωτάθλημα ακαδημιών και σε διάφορα άλλα τουρνουά, ο Φίλιππος Μελικης πρωτοπορεί δημιουργώντας ένα ακόμη τμήμα αυτό της εφηβικής ομάδας που αγωνίζεται στο πρωτάθλημα έφηβων που διοργανώνουν οι ακαδημίες. Η σύσταση της ομάδας κρίθηκε απαραίτητη αφού υπήρχε κενό μεταξύ του παιδικού και του ανδρικού τμήματος, και έτσι τα παιδιά που μόλις έβγαιναν από το παιδικό δεν είχαν και πολλές αγωνίστηκες παραστάσεις ώσπου να βρουν τη θέση τους στην ανδρική ομάδα.

 Την εφηβική ομάδα προπονεί ο Δημήτρης Μαμουτόπουλος ενώ επικεφαλής της άτυπης διοίκησης γονέων που τη λειτουργεί είναι ο Δημήτρης Μπιτοπουλος.

 Η εφηβική ομάδα εντάσσεται στα πλαίσια της ακαδημίας του Φιλίππου Μελικης υπό την εποπτεία του προέδρου του Φιλίππου Κυριάκου Παπαϊωάννου και του υπεύθυνου τμημάτων υποδομής Νίκου Λιολιόπουλου.

 Πρόεδρος του ΔΣ της ακαδημίας που διαθέτει όλα τα ηλικιακά τμήματα(μπαμπίνι,προτζούνιορ, τζουνιορ,προπαιδικό, παιδικό αλλά και τη νεοσύστατη γυναικεία ομάδα) είναι ο Νίκος Λουκανόπουλος

Στη φωτογραφία εικονίζονται από αριστερά προς τα δεξιά οι: (σε παρένθεση το έτος γέννησης)

Όρθιοι: Μαμουτόπουλος Δ.(Προπονητής) Γιώργος Ματσούκας (1996) Ηλίας Τσάκαλος (1996) Καραγκιοζόπουλος Θοδωρος(1998) Περπερίδης Κυριάκος(1997) Μπιτόπουλος Γιώργος (1998) Μάριο Λουμάνι(1995) Κώστας Ντόβας (1997) Μανώλης Αναστασόπουλος (1995)

Καθιστοί : Θωμάς Ζησιόπουλος (1998) Βαγγέλης Παρσόπουλος (1998) Σωτήρης Βενιόπουλος (1999) Δημήτρης Πεχλιβανίδης (1996) Φίλιππος Μαμουτόπουλος (1997) Φλόρι Μουρίζι(1997) Γιάννης Παντίσης (1997) και Λιακόπουλος Θόδωρος(1998)

Στην ομάδα αγωνίζονται επίσης οι: Σωτήρης Ράπτης, Παναγιώτης Παρσόπουλος, Χρήστος Πιτσάβας, Θανάσης Μπούθας και Λάζαρος Τσάκαλος, που απουσιάζουν από την φωτογραφία.

Τα παιδιά μας

Είναι φορές που το συναίσθημα της ικανοποίησης για κάτι που έχεις καταφέρει είναι τόσο δυνατό που να μη σε αφήνει να λειτουργήσεις όπως θα ήθελες.

Θέλησα πολλές φόρες να γράψω κάτι για την ενασχόληση μου με το ποδόσφαιρο , αλλά σταμάτησα, γιατί δυσκολευόμουν να το περιγράψω.

Τον τελευταίο χρόνο αφιέρωσα ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου στη συμμέτοχη μου στη διοίκηση της ομάδας του χωριού μου, του ιστορικού Φιλίππου Μελίκης. Ήμασταν μια παρέα δέκα, ανθρώπων, που ίσως να μη μας συνέδεαν και πολλά , παρά μονό η αγάπη μας για την ομάδα. Η αγάπη αυτή που μας έκανε με τον καιρό να γίνουμε πρώτα φίλοι, και ύστερα συνεργάτες και να δημιουργήσουμε μαζί πολλά πράγματα. Νομίζω ότι πετύχαμε αρκετά, ξαναφέραμε την ομάδα στο επίπεδο που της αρμόζει, χωρίς να κάνουμε καμία έκπτωση στις αρχές μας, κάτι που για όσους γνωρίζουν το τι επικρατεί στο ποδόσφαιρο και ιδιαίτερα στο τοπικό ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, δεν είναι λίγο.

Καταφέραμε να κάνουμε πολλά, σε άλλους τομείς περισσότερο, σε άλλους λιγότερο, ο κόσμος της Μελίκης θα μας κρίνει για αυτό, ελπίζω θετικά.

Υπάρχει όμως κάτι για το όποιο είμαι πραγματικά περήφανος.

Τη χρονιά που μας πέρασε καταφέραμε να στελεχώσουμε ένα παιδικό τμήμα κατά γενική ομολογία υπόδειγμα για ερασιτεχνική ομάδα, με πάνω από πενήντα παιδία που όπου πήγαμε να αγωνιστούμε αφήσαμε τις καλύτερες εντυπώσεις. Παρά τις πολλές αντιξοότητες λόγω έλλειψης αξιοπρεπούς γηπέδου αλλά και του γεγονότος ότι τα παιδιά της Μελίκης ήταν αναγκασμένα να πηγαίνουν σχολειό απογευματινά εναλλάξ μια εβδομάδα ανάμεσα, καταφέραμε να κτίσουμε μια ομάδα πολύ ανταγωνιστική που μπόρεσε και στάθηκε αντάξια αγωνιζόμενη με ιδιωτικές ακαδημίες που είναι από χρόνια οργανωμένες και κάνουν εξαιρετική δουλεία.

Το κυριότερο όμως είναι πως διαπίστωσα με τα ίδια μου τα μάτια πως τα παιδιά μας, τα παιδιά της Μελίκης μας, είναι πάνω από όλα εξαιρετικοί χαρακτήρες οι περισσότεροι , με σεβασμό, υπευθυνότητα και εργατικότητα. Το να δουλεύω μαζί τους εθελοντικά ήταν ένα υπέροχο συναίσθημα που δεν περιγράφεται. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους προπονητές , τον Δημήτρη Μαμουτόπουλο, τον Γιώργο Ντάμτσιο, αλλά ιδιαίτερα θα ήθελα να σταθώ στον πρώτο προπονητή της παιδικής ομάδας τον Κώστα Μουρτζίλα για το σπουδαία έργο που έκανε όχι μόνο στον ποδοσφαιρικό τομέα αλλά και στον παιδαγωγικό. Ο Κώστας αφιερώθηκε με όλη του την ψυχή σε αυτό το σκοπό και αγάπησε αυτά τα παιδία σαν να είναι δικά του. Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν. Ήδη κάνουμε σχεδία για την περαιτέρω βελτίωση του τμήματος για τη νέα χρόνια!

Όλα όσα εζησα δουλεύοντας με το παιδικό τμήμα του Φιλίππου μας είναι από τα λίγα πράγματα που μου επιτρέπουν να είμαι αισιόδοξος για το μέλλον μας.

Και αυτό είναι ότι πιο παρήγορο.

Υ.Γ.

Όπως σε κάθε όμορφη ιστορία υπάρχει και ένας κακός λύκος, ή όποτε κάτι καλό πάει να γίνει, θα υπάρξουν άνθρωποι που θα θελήσουν να το εκμεταλλευτούν, έτσι και στη δική μας ιστορία, η επιτυχία του παιδικού μας άνοιξε την όρεξη κάποιων, από ότι μαθαίνουμε.

Δεν θέλω να πω περισσότερα για την ώρα, ελπίζω να μη χρειαστεί σύντομα να ασχοληθούμε με …λύκους..

Μπράβο ΑΕΚ

Με αυτη της την ανακοίνωση η ΠΑΕ ΑΕΚ περιγράφει με πολυ σαφη τροπο την κατασταση -ντροπη για τη χωρα- που επικρατει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Συγχαρητήρια στην ΠΑΕ ΑΕΚ για την πρωτοβουλία της αυτή. Περιμένουμε την ενεργοποίηση του πρωθυπουργού στο θεμα.

«Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Μετά τα τελευταία επαναλαμβανόμενα κρούσματα βίας, διαφθοράς και αναξιοπιστίας που ταλανίζουν το ελληνικό ποδόσφαιρο, ως μια από τις ιστορικότερες και μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες της Ελλάδας, αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία να απευθυνθούμε προς εσάς και παράλληλα να παρακαλέσουμε για την άμεση και προσωπική παρέμβασή σας στην κατεύθυνση της άμεσης και ουσιαστικής εμπλοκής της Ελληνικής Πολιτείας προκειμένου να εκκαθαριστεί η κόπρος του Αυγεία που έχει συσσωρευτεί και απειλεί να μας καταπνίξει όλους.

Το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι ένας χώρος που όζει, όπου λαθροβιούν παρασιτικά και κακοποιά στοιχεία επιδιδόμενα σε ένα όργιο διαφθοράς υπό την πλήρη αδυναμία των θεσμικών οργάνων του ποδοσφαίρου να αντιδράσουν αλλά και την γενικευμένη πεποίθηση ότι στην Ελλάδα «έτσι λειτουργεί το σύστημα». Στην πραγματικότητα, στο ελληνικό ποδόσφαιρο μεταφέρθηκαν επί τα χείρω και διογκούμενες όλες οι παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας που οδήγησαν στην πλήρη κατάρρευση που ζούμε ως χώρα σήμερα: γενικευμένη ανομία, ευνοιοκρατία, μαύρο χρήμα, φορολογική ασυνέπεια, διαφθορά, εκβιασμοί, πεποίθηση ατιμωρησίας και όλα αυτά υπό το πλέγμα μιας γενικευμένης συνενοχής.

Όλα αυτά οδήγησαν στην πλήρη απαξίωση του λαοφιλέστερου αθλήματος στην Ελλάδα. Είναι διαπιστωμένο ότι με το ποδόσφαιρο – με τον ένα ή τον άλλο τρόπο – ασχολούνται στην Ελλάδα μερικά εκατομμύρια φίλαθλοι. Κυκλοφορούν οι περισσότερες αθλητικές εφημερίδες από όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε., ενώ υπάρχει και ένα τουλάχιστον συνδρομητικό τηλεοπτικό κανάλι με μερικές εκατοντάδες χιλιάδες συνδρομητές που επί της ουσίας στηρίζεται στο ποδόσφαιρο. Κι όμως, στα γήπεδα της Α’ Εθνικής Κατηγορίας (Superleague) δεν συγκεντρώνονται κάθε εβδομάδα περισσότερες από 50.000 - 60.000 φίλαθλοι συνολικά. Ο λόγος είναι απλός και αφορά στη συνολική ηθική κατάρρευση του αθλήματος στα μάτια του φίλαθλου κόσμου.

Προσφάτως γίναμε μάρτυρες θλιβερών και πρωτοφανούς χαρακτήρα επεισοδίων σε ένα από τα σημαντικότερα παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος, τα οποία μάλιστα έκαναν το γύρο του κόσμου για πολλοστή φορά. Εδώ και ενάμιση χρόνο φτάνουν συνεχώς στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία συστάσεις από την UEFA αναφορικά με αγώνες με προκαθορισμένα για στοιχηματικούς σκοπούς αποτελέσματα σε όλες τις επαγγελματικές κατηγορίες, ενώ είναι παγκοίνως γνωστό ανάμεσα στους έλληνες φιλάθλους ότι το Ελληνικό πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής Κατηγορίας είναι ο παράδεισος του παράνομου στοιχηματισμού για όποιον έχει τις «κατάλληλες πληροφορίες». Τις τελευταίες εβδομάδες η κοινή γνώμη της χώρας (και όχι μόνο η φίλαθλη Ελλάδα) γίνεται μάρτυρας συνομιλιών παραγόντων που κυκλοφορούν πλέον ελεύθερα και στο διαδίκτυο και παντού, όπου ευθέως γίνεται λόγος για αλλοιώσεις αποτελεσμάτων αγώνων, για επηρεασμό διαιτητών ακόμα και σε διεθνή παιχνίδια, και ο κατήφορος δεν έχει τέλος.

Η εύκολη απάντηση σε όλα αυτά θα ήταν να πούμε όλοι μας ότι πρόκειται για ένα θέμα του ποδοσφαίρου το οποίο θα το λύσουν τα ίδια τα θεσμικά του όργανα. Αυτή υπήρξε η στάση στρουθοκαμήλου της Ελληνικής Πολιτείας όλα αυτά τα χρόνια, η οποία επέτρεψε να επωαστούν όλα αυτά τα νοσηρά φαινόμενα που σήμερα μας απειλούν όλους, και είναι μια απολύτως εσφαλμένη στάση:

- Είναι εσφαλμένη διότι το ποδόσφαιρο στην ουσία επιχορηγείται και μάλιστα αδρά από την Ελληνική Πολιτεία μέσω της Ο.Π.Α.Π. Α.Ε. (δηλαδή με χρήματα των ελλήνων φορολογουμένων) με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Η δε φημολογούμενη από πλευράς της πολιτείας συρρίκνωση ή εξάτμιση της επιχορήγησης δεν αποτελεί λύση, αντίθετα όπως καθίσταται σαφές πολλαπλασιάζει τη συμπτωματολογία αυτών το αθλητικών καρκινωμάτων.

- Είναι εσφαλμένη διότι η απαξίωση του ποδοσφαίρου ως εμπορικού προϊόντος με τεράστιους τζίρους και κύκλο εργασιών αποστερεί από το κράτος φορολογικά έσοδα που θα μπορούσε να έχει και τα οποία σε συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού θα μπορούσαν να είναι υπερπολλαπλάσια.

- Και τέλος, είναι εσφαλμένη διότι στο πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί η ελληνική κοινωνία σήμερα υπονομεύει στην πραγματικότητα το σύνολο των προσπαθειών της χώρας να βγει από την κρίση στην οποία έχει περιέλθει. Σε μια περίοδο που το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας είναι η κρίση της αξιοπιστίας της προς το εξωτερικό, αλλά και η προσπάθειά της να πείσει τους έλληνες πολίτες στο εσωτερικό της χώρας για την αναγκαιότητα αλλαγής νοοτροπίας και τη μετάβαση σε ένα καθεστώς υπευθυνότητας, ευνομίας και σεβασμού των νόμων, αυτό που το ελληνικό ποδόσφαιρο αναδύει είναι ότι αφενός μεν στην Ελλάδα υπάρχει ένα «κλειστό» σύστημα που ανατροφοδοτείται και παράγει ατιμώρητο διαφθορά, σήψη και οργανωμένη και κατευθυνόμενη βία, οι οποίες μάλιστα επιβραβεύονται και με τίτλους εντός αγωνιστικών χώρων αλλά και με «τίτλους τιμής» των υπευθύνων, με την ανοχή της πολιτείας και χωρίς κανένας να απασχολείται, και αφετέρου ότι την στιγμή που το κράτος απαιτεί τη μεγαλύτερη δυνατή υπευθυνότητα των πολιτών και τον σεβασμό των νόμων και την αλλαγή νοοτροπιών για την έξοδο από την κρίση, την ίδια στιγμή ανέχεται την λειτουργία ενός διεφθαρμένου συστήματος αποφεύγοντας να ασχοληθεί μαζί του, ενδεχομένως χρησιμοποιώντας το σκόπιμα και ως βαλβίδα εκτόνωσης κοινωνικών εντάσεων.

Όπως αντιλαμβάνεστε κ. Πρωθυπουργέ, η Ελληνική Πολιτεία βγαίνει από τη συγκεκριμένη κατάσταση πολλαπλώς ζημιωμένη και σε ηθικό και σε υλικό επίπεδο. Και φυσικά δεν μπορεί να επιτρέψει να διαιωνίζεται μια κατάσταση η οποία προσβάλλει βάναυσα και το κύρος της χώρας και τους ίδιους τους έλληνες πολίτες. Δεν μπορεί κατά συνέπεια να μένει άλλο απαθής απέναντι σε όλα αυτά τα φαινόμενα τα οποία ταλαιπωρούν και ταλανίζουν το ελληνικό ποδόσφαιρο σε όλα τα επίπεδα. Για πολλά χρόνια το ελληνικό κράτος θεωρούσε ότι μπορούσε να αντιμετωπίζει αυτό το θέμα με παρεμβάσεις ήσσονος σημασία και νομοθετικές πρωτοβουλίες, οι οποίες απλά ανέθεταν κάθε φορά στο λύκο περισσότερες εξουσίες για να φυλάει τα πρόβατα αποτελεσματικότερα! Το περίφημο νομοθετικά κατοχυρωμένο «αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου» κατέστησε το ποδόσφαιρο ένα άβατο που σήμερα στραγγαλίζει όλες τις υγιείς δυνάμεις μέσα στο κλίμα σήψης που επέτρεψε να ανατραφεί.

Νομίζουμε κ. Πρωθυπουργέ ότι αυτή είναι η καταλληλότερη στιγμή για την παρέμβαση της Ελληνικής Πολιτείας στο υψηλότερο επίπεδο, με την άμεση εμπλοκή σας στην κατεύθυνση της απόλυτης κάθαρσης στο χώρο του ποδοσφαίρου, εάν είναι ανάγκη και με θυσίες για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Στους προσεχείς μήνες η Ελληνική Πολιτεία πρόκειται να δώσει νέες άδειες στοιχηματισμού σε εταιρείες που σκοπεύουν να δραστηριοποιηθούν στο χώρο. Η δραστηριοποίηση εταιρειών στο συγκεκριμένο αντικείμενο υπό το συγκεκριμένο καθεστώς που επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο στην ουσία δεν θα είναι τίποτα άλλο από την επίσημη αδειοδότηση ενός μηχανισμού καταλήστευσης του ελληνικού λαού προς όφελος μερικών επιτηδείων.

Η Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. είναι μια από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες της χώρας και ένας από τους συλλόγους που έχουν υποστεί τις συνέπειες της διαφθοράς και των μεθοδεύσεων στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο, με απώλειες τίτλων και τεράστια οικονομική ζημία. Από πλευράς μας θα χαιρετίσουμε και θα συνδράμουμε κάθε πρωτοβουλία σας στην συγκεκριμένη κατεύθυνση την οποία και θεωρούμε πλέον επιβεβλημένη.

Με εκτίμηση,

Για την Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ.

Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου

Και Διευθύνων Σύμβουλος

Σταύρος Αδαμίδης»

Αρρώστια

Βλέποντας αυτά το βίντεο μπορεί κάνεις να βγάλει πολλά συμπεράσματα για την κατάσταση της χώρας όπου είχαμε την τύχη ή μάλλον την ατυχία να γεννηθούμε.
Δεν έχω σκοπό να γράψω για ποδόσφαιρο, ούτε να σχολιάσω αγωνιστικά θέματα.
Εδω και καιρό έχω περιορίσει το να βλέπω ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά μετά το χθεσινό ματς ορκίστηκα ότι δεν θα ξαναδώ ΠΟΤΕ.
Θέλω μόνο να γράψω κάποιες σκέψεις που έκανα βλέποντας αυτό το βίντεο.

Πριν λίγα χρόνια είχα την τύχη να δω έναν αγώνα στο Καραϊσκάκη. Ολοκαίνουριο τότε μου προξένησε θαυμασμό, τόσο μέσα όσο και έξω από τον αγωνιστικό χώρο. Ήταν όλα τόσο όμορφα, πρωτόγνωρα όμορφα, σαν κάτι να άλλαζε σε αυτή την χωρά.
Δεν ασχολήθηκα ποτέ πως και γιατί παραχωρήθηκε στον Ολυμπιακό, ποτέ με το πως χτίστηκε, ούτε φυσικά το πως έφτασε ο Ολυμπιακός να έχει αυτά τα τεράστια έσοδα από ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Και δεν ήμουν ο μόνος.
Πολύ κακώς που δεν ασχολήθηκε ποτέ κάνεις στα σοβαρά, σήμερα όμως πρέπει να ασχοληθούμε.

Σκέφτομαι τα εκατομμύρια ευρώ που πληρώνει η ΕΡΤ για να μεταδίδει ζωντανά τους αγώνες του, μοναδική περίπτωση παγκοσμίως όπου ένα κρατικό ελεύθερο κανάλι, υπερισχύει σε προσφορά των ιδιωτικών συνδρομητικών καναλιών...

Σκέφτομαι το ότι αυτό το άθλιο τηλεοπτικό θέαμα μπαίνει με έξοδα όλων μας σε κάθε σπίτι. Η αθλιότητα της παράγκας σε πλήρη νομιμοποίηση....
Σκέφτομαι το ότι η ανοχή του πολιτικού μας συστήματος δίνει την δυνατότητα στον ιδιοκτήτη του ολυμπιακού να κάνει δηλώσεις σαν αυτές που καταγράφονται στο βίντεο...
Σκέφτομαι πόσο θράσος μπορεί να έχει κάποιος για να κάνει τέτοιες δηλώσεις.
Σκέφτομαι το πότε και πως στήθηκε αυτή η απίθανη βιομηχανία και αν είναι δυνατόν να σώσουν την χωρά αυτοί που την έφτασαν ως εδώ...
Σκέφτομαι τον Σαλαλέ, την Ιντραλοτ τον Κόκκαλη, τη Ζήμενς, τι στάζι...

Σκεφτομαι το μεγάλο πάρτι της ολυμπιάδας του 2004.
Σκέφτομαι την Ντόρα, την κουμπάρα του Μαρινάκη, που θέλει και αυτή να αλλάξει την Ελλάδα.
Σκέφτομαι ακόμη το πόσο παράδοξο είναι να διαμαρτύρονται οι της άλλης ομάδας. όταν έχει κάνει λίγο πολύ τα ιδία παλιότερα σε μικρότερο ίσως βαθμό.
Σκέφτομαι το πόσο άνιση μάχη δίνουν όλα αυτά τα χρόνια οι παράγοντες άλλων ομάδων όπως του ΠΑΟΚ...
Σκέφτομαι τον Βουληνό τον μονό που είχε τα κότσια να πάρει την ομάδα του και να φύγει.

Σκέφτομαι και αλλά πολλά, πάρα πολλά, που κάποια από αυτά δεν λέγονται και δεν γράφονται.

Ένα είναι βέβαιο.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι καθρέφτης της κοινωνίας μας.

Μαρινακηδες φτιάξαμε, μαρινακηδες μας αξίζουν.

Ανοιχτή επιστολή στον Θόδωρο Ζαγοράκη.

Την παρακάτω επιστολή έστειλα πριν λίγο στον πρόεδρο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ μέσω του site της.

Προς κ. Θ.Ζαγοράκη, πρόεδρο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ.

-->

Είναι Ιούλιος του 2004 και η χωρά πλέει σε πελάγη ευτυχίας.

70 χιλιάδες και πλέον Ελληνες μαζεύονται στο Παναθηναϊκό στάδιο για να επευφημήσουν την θριαμβεύτρια εθνική ομάδα ποδοσφαίρου και τον άθλο της κατάκτησης του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2004. Μια μεγάλη γιορτή έχει στηθεί σε όλη τη χώρα για να γιορταστεί ο θρίαμβος. Σε ακόμη μεγαλύτερα πελάγη ο κόσμος του ΠΑΟΚ που καμάρωνε ένα δικό του παιδί, τον αρχηγό του, να κρατά το κύπελλο του πρωταθλητή Ευρώπης στα χεριά του, ως αρχηγός της εθνικής ομάδας . Εντελώς ξαφνικά όμως και ενώ ο ενθουσιασμός βρίσκεται στια απόγειο του,

ένα απέραντο γιουχάισμα εντελώς παράξενο (αλλά απολύτως δικαιολογημένο για ήσουν γνωρίζουν) και σίγουρα αταίριαστο για μια τόσο μεγάλη γιορτή, δονεί ολόκληρο το στάδιο Τι είχε γίνει; Ποιος είναι αυτός που προκάλεσε την μήνη του κόσμου και άλλαξε έτσι απότομα την ψυχολογία του;

Στην εξέδρα τον θριαμβευτών, εμφανίζεται ο πρόεδρος της Ελληνικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας Βασίλης Γκαγκάτσης,. θεωρητικά αυτός που θα άξιζε τις μεγαλύτερες επευφημίες ως επικεφαλής. Αντιθέτως σύσσωμος ο κόσμος αποδοκιμάζει τον πρόεδρο της ΕΠΟ.

Αν κάποιος δεν γνώριζε πρόσωπα και καταστάσεις του ποδοσφαίρου της πατρίδας μας, δεν θα πίστευε στα μάτια του . Που βρήκε άραγε το κουράγιο ο κόσμος στο Σταδιο, μέσα στη μεγάλη του χαρά να θυμηθεί τον πόνο του, που λέγεται ελληνικό ποδόσφαιρο και να εκφραστεί με αυτόν τον τρόπο;

Δυστυχώς όμως όλοι ξέρουμε γιατί εκφράστηκε έτσι ο κόσμος και τι σημαίνει η αποδοκιμασία του, όχι αποκλειστικά στο συγκεκριμένο πρόσωπο, άλλα σε ολόκληρο το αρρωστημένο οικοδόμημα του ελληνικού ποδοσφαίρου…

Μάιος του 2009

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον τύπο, ο Βασίλης Γκαγκατσης είναι προ του πυλών της συνεργασίας του με τον ΠΑΟΚ. Τον ΠΑΟΚ που διοικείται πλέον από τον αρχηγό της εθνικής ομάδας, ο οποίος πρωτοστάτησε μεγάλη επιτυχία στην προσπάθεια εξυγίανσης της ΠΑΕ.

Ο κ. Γκαγκάτσης στον ΠΑΟΚ! Ακούγεται σαν ανέκδοτο, αλλά μάλλον δεν είναι. Ο άνθρωπος που στο πρόσωπο του είναι συγκεντρωμένος ο θυμός και η οργή όλου του σκεπτόμενου φιλάθλου κόσμου, ως η εμβληματική προσωποποίηση του κατεστημένου, που έχει ως αποτέλεσμα την ανυποληψία του ελληνικού ποδόσφαιρο, θα αναλάβει ρολό συνεργάτη στον ΠΑΟΚ

Δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Ο ΠΑΟΚ, η δημοφιλής ομάδα-σύμβολο του λαϊκών τάξεων, της προσφυγιάς αλλά και όλης και της περιφέρειας, η ομάδα που έπεσε θύμα όσο καμία του αρρωστημένου κατεστημένου, η ομάδα έχει να περηφανεύεται για τους πιο πιστούς και αυθεντικούς οπαδούς , θα συνεργαστεί με τον κ.Γκαγκατση…

Αγαπητέ Θόδωρε Ζαγοράκη.

-Αν για τον ΠΑΟΚ μας, επέλεξες να γίνει μέρος του συστήματος, να μας του πεις. Κάποιοι θέλουμε να μείνουμε συνειδητά εκτός…

-Αν επέλεξες τα διαγράψεις από την μνήμη μας, δεκαετίες γεμάτες πικρές και αδικίες από το κατεστημένο, κάνεις ένα μεγάλο και ασυγχώρητο λάθος . Ο κόσμος του ΠΑΟΚ δεν ξεχνά.

Πρόεδρε είμαι φίλαθλος του ΠΑΟΚ

Αποφάσισα συνειδητά στα 18 μου χρόνια να αλλάξω ομάδα και να γίνω ΠΑΟΚ.

Για να είμαι περήφανος για την ομάδα που παρότι αιμορραγούσε κάθε χρόνο και οι καλύτεροι της παίκτες πήγαιναν στον Ολυμπιακό αλλά και στις άλλες ανταγωνίστριες ομάδες , αυτή τον κέρδιζε επί 30 χρόνια…

Της ομάδας που συνειδητά αποχωρούσε από το γήπεδο μετά από κατάφωρη αδικία….

Της ομάδας που ο περήφανος λαός της στήριξε με το υστέρημα του την διοίκηση σου και την προσπάθεια εξυγίανσης που έκανες με μεγάλη επιτυχία, μια προσπάθεια που την αναγνωρίζουμε. Όλοι, ακόμη και εγώ που υπήρξα ομολογώ πολύ δύσπιστος…

Θόδωρε Ζαγοράκη-αγαπητέ πρόεδρε,

ο λαός του ΠΑΟΚ στερήθηκε πολλά τα τελευταία χρόνια, χαρές, τίτλους, διακρίσεις. Οι πικρές που δέχτηκε είναι πολύ περισσότερες από τις χαρές. Έχασε πολλά, σε πολλά επίπεδα ..

-->

Δεν έχασε όμως ένα…*

Την αγνότητα της ψυχής του.

Μην του την στερήσεις…

Με μεγάλο σεβασμό,

Νίκος Λιολιόπουλος

* από λάθος μου η πρόταση αυτή δεν εμφανίστηκε το αρχικό κείμενο.

Ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Μικρογραφία της "ευνομούμενης" κοινωνίας μας.

-->

Γράφει ο Νίκος Λιολιόπουλος

Σκηνή πρώτη.

Τοπικός αγώνας ντέρμπι του περιφερειακού πρωταθλήματος. Λίγο πριν την έναρξη του αγώνα στα αποδυτήρια των διαιτητών εισέρχονται παράγοντες των ομάδων οπου και ανακοινώνουν στον διαιτητή ότι ο αγώνας είναι «κανονισμένος», ούτος ώστε να μην τιμωρηθεί κάποιος παίκτης. Το αντάλλαγμα για την ήττα της ομάδας, που σημειωτέων έχει και η ιδία ανάγκη της νίκης,είναι η εξασφάλιση δυο νικών στους προσέχεις αγώνες της με αδιάφορες βαθμολογικά αγώνες , με παρέμβαση της « νικήτριας» ομάδας. Ο διαιτητής δέχεται φυσιολογικοτατα το αποτέλεσμα της…συναλλαγής….

Σκηνή δεύτερη.

Αγώνας περιφερειακού (ξανά) πρωταθλήματος. λίγες αγωνίστηκες πριν το τέλος του. Ο σέντερ φορ της τοπικής ομάδας διεκδικεί τον τίτλο του πρώτου σκόρερ ενώ η ομάδα του δεν διεκδικεί κάτι συγκεκριμένο . Η φιλοξενούμε έχει μεγάλη βαθμολογική ανάγκη. Το αιώνιο ελληνικό φαινόμενο βρίσκει την λύση. Θα κερδίσει η φιλοξενούμενη ομάδα με σκορ 4-3 και τα τρία γκολ της γηπεδούχου θα τα βάλει ο σέντερ φορ της! Η διεξαγωγή του αγώνα προκάλεσε θέαμα που θα ζήλευε και ο Μπένυ Χιλ…

Σκηνή τρίτη.

Πρώτη συνεδρίαση για την νέα χρονιά του διοικητικό συμβούλιου ερασιτεχνικής ομάδας όπου αξιολογώντας την οικονομική κατάσταση του συλλόγου και έπειτα από ενδελεχή ανάλυση αποφασίζεται η μη διεκδίκηση του πρωταθλήματος την προσεχή αγωνιστική περίοδο , αντ΄ αυτού η ομάδας θα μαζέψει λεφτά πουλώντας αγώνες με σκοπό την επιδίωξη του ιερού σκοπού την επόμενη χρονιά!

Σκηνή τέταρτη.

Σε χωριό του νομού διεξάγεται έρανος για την συγκέντρωση χρημάτων για την αγορά αγώνα, ούτος ώστε να βγει η ομάδας κατηγορία, Στον έρανο πρωτοστατούν όπως πάντα ο παπάς ( ιερός σκοπός!)ο πρόεδρο του χωριού ο πρόεδρο του συνεταιρισμού, κ.α. Το αποτέλεσμα επιτυγχάνεται. Τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν είναι αρκετά για αν φέρουν την πολυπόθητη…άνοδο!

Σκηνή πέμπτη.

Τελευταίες αγωνιστικής και το πρωτάθλημα που σημαίνει άνοδος στην μεγαλύτερη κατηγορία , διεκδικούν πλέον δυο ομάδες. Η πρωτοπόρος με ένα βαθμό διαφορά από την δεύτερη ομάδα, δοκιμάζεται στην δύσκολη έδρα μιας εκ τον πρωτοπορών- πλην όμως αδιάφορης βαθμολογικά ομάδας. . Η δεύτερη ομάδα προσφέρει ένα πολύ σημαντικό χρηματικό ποσό στην αδιάφορη αλλά πολύ δυνατή γηπεδούχο ομάδα να νικήσει την πρωτοπόρο, αρκετά μεγαλύτερο από αυτό που προσφέρει η πρωτοπόρος να αγοράσει τον αγώνα. Μετά από πολύωρη αξιολόγηση των πρόσφορων προκρίνεται τελικά η λύση του « κάλιο πέντε και στο χέρι» και αποφασίζεται να δώσουν τον αγώνα παίρνονταν τα λιγότερα που αντιστοιχούν στη ήττα, δεδομένου ότι για να κερδίσουν και να πάρουν τα περισσότερα θα χρειαστεί προσπάθεια και κάποιο ρίσκο, ενώ παράλληλα φοβούνται πως ακόμη και να διεκδικήσουν την νίκη κάποιου βασικοί παίχτες θα τα πάρουν στα κρυφά από τους πρωτοπόρους και θα έχουν μειωμένη απόδοση.

Οι παραπάνω σκηνές είναι λίγες μόνο απο τις αμέτρητες σκηνές κάλους που μπορώ να φέρω στη μνήμη μου, παρακολουθώντας και συμμετέχοντας ενεργά στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο του τόπου μου . Καταστάσεις λίγο πολύ γνωστέ σε όλους όσους έχουν κατά καιρούς ασχοληθεί, είτε ως αθλούμενοι, είτε ως παράγοντες, είτε ως απλοί φίλαθλοι.

Τα φαινόμενα αυτά δεν είναι καινούρια στο χώρο, θα έλεγε κάνεις ότι είναι τόσο παλιά όσο το ίδιο το ποδόσφαιρο στη χωρά μας.

Γίνεται συχνά λόγος για την σήψη που υπάρχει στην κοινωνία μας. Η έντονη σκανδαλολογία των ήμερων μας και η σχεδόν ολοκληρωτική θεώρηση του πολιτικού μας συστήματος αλλά και της κοινωνίας μας γενικότερα, ως κοινωνίας όπου «όλοι τα παίρνουν κανονικά» όπως λέει και το τραγούδι, θα αποτελούσε αντικείμενο μελέτης για κάποιον που λίγη γνώση έχει από τα τεκταινόμενα στην ελληνική κοινωνία.

Το τι γίνεται στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι λίγο πολύ γνωστό και αναμενόμενο , αφού πρόκειται για εταιρίες που ελκύουν τα φωτά της δημοσιότητας… Το παράδειγμα όμως του ερασιτεχνικού ποδόσφαιρου που είναι χαρακτηριστικό του εθισμού της ελληνικής κοινωνίας στην συναλλαγή, δεν έχει τύχει της ίδιας δημοσιότητας

Το να αναζητεί κάνεις περισσότερα σκάνδαλα σε μια εποχή που είναι γεμάτη από τέτοια, φαντάζει περιττό . Ρίχνοντας όμως μια μάτια στην λειτουργία του ερασιτεχνικού ποδόσφαιρου θα βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα για το πόσο η συναλλαγή γίνεται μέρος της ζωής μας και τον τρόπο που από μικρά παιδιά ωθούμαστε στην νομιμοποίηση της.

Ζήτημα ηθικό και βαθύτατα κοινωνικό, η ώθηση νέων ατόμων στην λογική του «τα πάντα πωλούνται και αγοράζονται», στην λογική του «βλέπε αλλά μην μιλάς», αποτελεί τα θεμέλια του συστήματος ευνοιοκρατίας η οποία στη χωρά μας έχει ως έκφραση της την οικογενειοκρατία με άπειρα παραδείγματα, ή ην διαιώνιση της παρουσίας των ίδιων προσώπων σε αιρετές θέσεις εξουσίας ,όπως παρατηρείται συχνά.

Η ηθική πλευρά του ζητήματος είναι προφανής και έχει να κάνει με την υιοθέτηση πρακτικών και συμπεριφορών που δεν συνάδουν σε καμία περίπτωση με την έννοια της τίμιας ή ευνομούμενης κοινωνίας. Η κοινωνική διάσταση του όμως έχει να κάνει κυρίως με την με την ευκολότερη αποδοχή των ατόμων του κοινωνικού στάτους κβο της , και αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα παιδείας.

Δεδομένου ότι η ενασχόληση με τον αθλητισμό και ιδιαίτερα σε νεαρή ηλικία είναι ότι καλύτερο για ένα παιδί , θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην πάταξη των φαινομένων αυτών.

Τα παιδιά πρέπει να ωθούνται στην άθληση μέσα όμως σε ένα καθαρό περιβάλλον υγιούς άμιλλας και γιατί όχι και ανταγωνισμού. Ο βασιλιάς των αθλημάτων το ποδόσφαιρο, θα μπορούσε να είναι μια άριστη επιλογή για την αθλητική ενασχόληση του άτομου αφού πέραν της εκγύμνασης παρέχει και τη ευχαρίστηση της συμμετοχής σε ένα παιχνίδι που κατά πόλους είναι το ομορφότερο του κόσμου.

Προτάσεις.

Το να παταχτούν μια και έξω τα φαινόμενα αυτά είναι πολύ δύσκολο και θα χρειαστεί μεγάλος αγώνας για οποίον θελήσει κάποτε να αλλάξει κάποια πράγματα, αφού το ζήτημα περάν από περιπλοκότητα του, αγγίζει και άλλες πτυχές στης κοινωνίας όπως είναι το πολιτικό μας σύστημα. Μπορούν όμως να γίνουν πολλά πράγμα.

Παρακάτω παρουσιάζω μερικές προτάσεις που μπορούν να βοηθήσουν δραστικά προς την βελτίωση της κατάστασης:

· Θα πρέπει να ενθαρρύνονται περιπτώσεις καταγγελίας αυτών των συμβάντων. Ο τύπος να μην αποσιωπεί, η αστυνομία να μην καλύπτει και ο πολίτικος κόσμος να μην ενθαρρύνει τέτοιες συμπεριφορές. Οι ίδιοι οι φίλαθλοι θα πρέπει να αντιδρούν σε τέτοια φαινόμενα και να πάψουν να τα αποδέχονται ως λίγο πολύ φυσιολογικά

· Αλλαγή της δομής του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου. Προτείνω την διάλυση των αμαρτωλών στις περισσότερες περιπτώσεις ενώσεων . Καταγγελίες για τον τρόπο λειτουργίας τους αλλά και τον εξαιρετικά αδιαφανή τρόπο μοιρασιάς των κονδυλίων υπάρχουν σχεδόν σε κάθε νόμο. Ο τρόπος εκλογής των διοικήσεων μέσω σωματείων σφραγίδων αλλά και πολλών άλλων μορφών μεθοδεύσεων όπως π.χ. η προκήρυξη εκλογών και η διεξαγωγή τους σε τρεις ήμερες(!) μαρτυράει την σήψη που επικρατεί.

Οι ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

· Εφαρμογή του συστήματος των play off. Η διεξαγωγή των πρωταθλημάτων με αυτό το σύστημα περιορίζει σημαντικά τον αριθμό των αδιάφορων βαθμολογικά ομάδων και αυτομάτως και τω ν φαινομένων εξαγοράς αποτελεσμάτων

· Και τέλος, το σπουδαιότερο κατά τη γνώμη μου είναι η ενίσχυση του σχολικού αθλητισμού. Το πρότυπο των πρωτοπορών στον αθλητισμό Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής μπορεί κάλλιστα να εφαρμοστεί και στη χωρά μας. Ως γνωστόν στην Αμερική οι μαθητές λαμβάνουν μέρος μονό σε καλά οργανωμένα τοπικά σχολικά πρωταθλήματα που έλκουν το ενδιαφέρον ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας. Δεν αναγκάζονται να συνυπάρχουν με μεγαλύτερους σε ηλικία αθλητές, ενώ τα κίνητρα για διάκριση είναι παρά πολλά, όχι μονό για όσους ονειρεύονται να συνεχίσουν επαγγελματικά τον αθλητισμοί αλλά για όλους τους μαθητές γενικότερα. Η συμμέτοχη ενός πολίτη στη σχολική ομάδα και η διάκριση μέσω αυτής θα πρέπει να αποτελεί ένα μεγάλο τίτλο τιμής για τον ίδιο, που τον συνοδεύει σε όλη του τη ζωή, όποιο επάγγελμα και να ακολουθήσει.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μακεδονική στις 23-4-09

Συγνώμη για την άμυνα*

Αλλάζουμε θέμα .Ποδόσφαιρο.
Αφήνουμε το Πασόκ να τσιμπάει στις δημοσκοπήσεις (λίγο είναι Βαγγέλη μην ανησυχείς!) και γινόμαστε προπονητές. Όπως και η πλειοψηφία των Ελλήνων.



Μας πήραν χαμπάρι φίλε μας Όττο, κάποτε θα μας έπαιρναν .Τους κοροϊδέψαμε μία, δυο, τρεις , αλλά μετά από τέσσερα χρόνια θα μας έπαιρναν χαμπάρι. Περισσότερο υποψιασμένοι οι Βόρειοι γείτονες σου , δεν έπεσαν στην παγίδα. Άντεξαν το μαρτύριο να βλέπουν τη μπάλα να αλλάζει με τις ώρες στα δυνατά πόδια των 5 αμυντικών μας και περίμεναν υπομονετικά να βγούμε από το καβούκι μας . Και
τότε βρήκαν τον τρόπο να μας αποτελειώσουν, ανακουφίζοντας τα αμέτρητα εκατομμύρια των αμετανόητων ποδοσφαιρόφιλων όλου του κόσμου που μέχρι εκείνη την ώρα αναρωτιόταν πόσο μαζόχοι μπορεί να’ναι ,για να αντέχουν τέτοιο μαρτύριο βραδιάτικα !
Τώρα ποιος μας ακούει όλους εμάς τους προπονηταράδες του καφενείου , φίλε Όττο.
Θα ωρυόμαστε να παίξεις και λίγο επιθετικά, οι στομφώδεις αναλύσεις περι 4-4-2 και 4-3-3 θα δίνουν και θα παίρνουν στα τηλε-καφενεία. Θα αναρωτιόμαστε από που πηγάζει η εμμονή σου να χρησιμοποιείς 11 δεξιούς και κανέναν αριστερό(στα πόδια μην πάει ο νους στο πονηρό), που βρήκες αυτόν τον Τοροσίδη, τι βρίσκεις στην ιδέα να παίζει ο Χαριστέας δεξί χάφ, και πολλά άλλα. Αλλά εσύ εκεί ,με την παροιμιώδη ξεροκεφαλιά σου ,πάλι θα δείξεις ότι δεν καταλαβαίνεις τίποτε και κανέναν.
Και αν κερδίσεις Οττο μας; Αν κερδίσεις τους ζαλισμένους απο το μεθύσι Ισπανούς , ή τα παιδιά του «αδερφού» Βλαδήμηρου;
Έ τότε, αλίμονο μας. Που να πάμε ΠΑΛΙ να κρυφτούμε!
Όλοι μας!



Υ.Γ. (για να μην ξεφεύγουμε και από το πάθος μας).
Δεν ξέρω γιατί άλλα αυτός ο Γερμανός μου θυμίζει έντονα τον Πρόεδρο. Ναι καλά καταλάβατε τον Γιώργο. Θέλετε λίγο η εμμονή στην άμυνα, λίγο η εμμονή σε δοκιμασμένες λύσεις, λίγο η διστακτικότητα να χρησιμοποιήσει νέα πρόσωπα. Δεν ξέρω.
Ας ελπίσουμε ότι θα δικαιωθούν και ο Οττο και ο Πρόεδρος, σύντομα.
Γιατί τους αγαπάμε πολύ. Και τους δύο.

* Τίτλος δίσκου του Γ.Νταλάρα.

Για το Φίλιππο Μελίκης

Επαναφέρω παλαιότερο κείμενο μου για τον Φίλιππο Μελίκης Προσθέτοντας και μια δημοσκόπηση για την επικείμενη συνένωση με το Νεόκαστρο. Παρακαλούνται οι φίλαθλοι να ψηφίσουν.
Υπόσχομαι οτι δεν θα τροποποιήσω τα αποτελέσματα παρά την αρνητική μου τοποθέτηση στο θέμα της συνένωσης!

Δύσκολες μέρες για την ιστορική και αγαπημένη ομάδα του χωριού μας

Μετά τη βαριά ήττα από τη Νάουσα με 6-1 η ομάδα μας αποχαιρέτισε την Α΄ τοπική κατηγορία ένα μόλις χρόνο μετά τη δεύτερη θέση και την απώλεια του πρωταθλήματος στο τέλος.

Ο υποβιβασμός ,αιτία ατυχών επιλογών και αγωνιστικής ατυχίας ,στοίχισε ιδιαίτερα σε όσους αγαπάμε την ομάδα μας. Πολύ δε περισσότερο θα μας στοιχίσει η φημολογούμενη διάλυση της και η ¨συνένωση¨ με άλλες ομάδες του δήμου.

Είμαι κατηγορηματικά αντίθετος σε αυτή τη προοπτική. Ο Φίλιππος κλείνει φέτος 50 χρόνια ένδοξης ιστορίας και θα ήταν πραγματικά κρίμα να την αγνοήσει κανείς συνενώνοντας τον με χωριουδάκια που φτιάχνουν ομάδες για δύο τρία χρόνια και μετά την πρώτη κακοτοπιά τις διαλύουν για πολλά χρόνια.

Κάνω έκκληση σε όσους αγαπάνε τον ιστορικό Φίλιππο να εγκαταλείψουν κάθε ιδέα κατάργησης του. Με τη βοήθεια όλων μας σύντομα θα επανέρθει στη φυσική του θέση.

ΠΑΕ Βέροια.Η βασίλισσα στα σαλόνια!

Μεγάλη βραδιά απόψε για τούς ποδοσφαιρόφιλους της Ημαθίας. Η ιστορική ομάδα της Βέροιας επέστρεψε στην μεγάλη κατηγορία νικώντας στο Βόλο τη Νίκη.
Eχοντας το καλύτερο έμψυχο υλικό από όλες της ομάδες της Β εθνικής αλλά και από πολλές τις Ά κατά τη γνώμη μου, βρήκε τελικά το δρόμο προς την επιτυχία.
Η επίτευξη του στόχου της ανόδου( έμοιαζε ακατόρθωτο πριν λίγους μήνες) στηρίχθηκε σε καθαρά αγωνιστικούς λόγους, παρά την αντίθετη άποψη κάποιων κακόβουλων και όσων δεν γνωρίζουν πολλά από ποδόσφαιρο.Η διοίκηση (Αρβανιτίδης) αφού έφερε στην ομάδα μια πλειάδα παιχτών εγνωσμένης αξίας , μετά από μια σειρά λανθασμένων επιλογών στη θέση του προπονητή αποφάσισε να εμπιστευτεί την ομάδα στα χέρια ενός πολύ καλού προπονητή(Δ.Καλαιτζίδης) όπως όλοι τον γνωρίσαμε όταν πριν δύο χρόνια ανέλαβε πάλι την ομάδα στον ίδιο περίπου χρονικό σημείο όντας ξανά σε δυσχερή βαθμολογική θέση να την οδηγήσει πρωταθλήτρια στη Β εθνική.
Το μοντέρνο ποδόσφαιρο,ο επιθετικός προσανατολισμός και επιμονή του στο παγκόσμια καθιερωμένο 4-4-2 (flat)με μαρκάρισμα χώρων είναι τα κύρια γνωρίσματα της ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας του Δ.Καλαιτζίδη.
Θα χαρώ πολύ να τον δω στο τιμόνι της ομάδας και τη νέα χρονιά στη μεγάλη κατηγορία.


Ακούστε τον υπέροχο ύμνο της Βέροιας

και ένα καλό βιντεάκι εδώ:

The dream is over...

Τα παιδιά του ΓΑΣ Μελικης φτάσανε πολύ κοντά στο θαύμα χθες
. Στο τελευταίο παιχνίδι της σειράς των τελικών της Α' κατηγορίας ηττηθηκαμε 57-53 σε ένα δραματικό παιχνίδι που κρίθηκε στα τελευταία δευτερόλεπτα μετά από την συγκινητική προσπάθεια των παιδιών που κάλυψαν διαφορά 10 πόντων στα τελευταία 5 λεπτά. Ετσι τη νέα χρονιά η ομάδα των Γιαννιτσών θα αγωνίζεται στη Γ' εθνική κατηγορία.
Και όμως βρεθήκαμε τόσο κοντά...

Μεγάλη νίκη, συγκλονιστικό φινάλε

Δυνατές συγκινήσεις επιφύλαξε ο σημερινός δεύτερος τελικός της Εκασκεμ στους πολλούς φίλους του μπάσκετ (βλ.φωτογραφία).Η ομάδα μας ο νίκησε στην παράταση την ομάδα των Γιαννιτσών και ισοφάρισε τη σειρά των τελικών σε 1-1. έτσι λοιπόν την Κυριακή στον τρίτο και τελευταίο τελικό της σειράς στα Γιαννιτσά θα κριθεί πια ομάδα θα αγωνίζεται στην Γ εθνική κατηγορία.
Oποιο και να είναι το αποτέλεσμα για τον ΓΑΣ ήταν μια σπουδαία χρονιά .Φέτος η ομάδα απέδειξε οτι έχει οργάνωση και κυρίως συνέχεια ενώ διέψευσε τις κασσάνδρες που τη θελαν τελειωμένη.Ηταν μια χρονιά επιβεβαίωσης για τη διοίκηση ,τον προπονητή και τα παιδιά,μετά τον εντελώς άδοξο και άδικο υποβιβασμό της περυσινής χρονιάς σε αγώνα μπαράζ.

Στα παραπάνω βιντεάκια μπορεί κανείς να διακρίνει την ένταση του αγώνα.Στο πρωτο βιντεο-κλιπ κατέγραψα το τρίποντο με το οποίο σχεδόν όλοι πιστέψαμε ότι η παράταση είχε κριθεί λίγο πρίν το τέλος της.Οι παίκτες μας είχαν όμως διαφορετική γνώμη!Και φυσικά πανηγύρισαν στο τέλος δίνοντας παράλληλα ραντεβού για τον τελευταίο αγώνα.(βιντεο 2)


Το μπάσκετ της Μελίκης μας κάνει περήφανους!

Ο Φιλιππος Μελίκης στη Β΄...

Δύσκολες μέρες για την ιστορική και αγαπημένη ομάδα του χωριού μας

Μετά τη βαριά ήττα από τη Νάουσα με 6-1 η ομάδα μας αποχαιρέτισε την Α΄ τοπική κατηγορία ένα μόλις χρόνο μετά τη δεύτερη θέση και την απώλεια του πρωταθλήματος στο τέλος.

Ο υποβιβασμός ,αιτία ατυχών επιλογών και αγωνιστικής ατυχίας ,στοίχισε ιδιαίτερα σε όσους αγαπάμε την ομάδα μας. Πολύ δε περισσότερο θα μας στοιχίσει η φημολογούμενη διάλυση της και η ¨συνένωση¨ με άλλες ομάδες του δήμου.

Είμαι κατηγορηματικά αντίθετος σε αυτή τη προοπτική. Ο Φίλιππος κλείνει φέτος 50 χρόνια ένδοξης ιστορίας και θα ήταν πραγματικά κρίμα να την αγνοήσει κανείς συνενώνοντας τον με χωριουδάκια που φτιάχνουν ομάδες για δύο τρία χρόνια και μετά την πρώτη κακοτοπιά τις διαλύουν για πολλά χρόνια.

Κάνω έκκληση σε όσους αγαπάνε τον ιστορικό Φίλιππο να εγκαταλείψουν κάθε ιδέα κατάργησης του. Με τη βοήθεια όλων μας σύντομα θα επανέρθει στη φυσική του θέση!

Σημ.Τελικά καθόλου ευτυχισμένο το 2007 για τη Φιλιππάρα μας!

Η καλύτερη ενδεκάδα

Επειδή η πολτιτική εχει κατακλίσει το blog τελευταια και οι σκεψεις του προηγουμένου post οχι μονο δεν μπαίνουν σε τάξη αλλά πριστίθενται καθημερίνως νέες,αποφάσησα να αλλάξω για λίγο σελίδα.
Τώρα που ένα ένα ακόμη πρωτάθλημα φτάνει στο τέλος του ,ανακύριξα την καλύτερη ενδεκάδα όπως κάνω κάθε χρόνο.
1.Σ.Σορεντίνο ........... ΑΕΚ
2.Μ Ζεβλάκοφ ......... Ολυμπιάκος
3.Ν.Ντομί ........ Ολυμπιακός
4.Μ.Πλέτς ......... Πανιώνιος
5.Μ Τσιρίλο .......... ΑΕΚ
6.Α.Ζήκος ............. ΑΕΚ
7.Β.Τοροσίδης.......... Ολυμπιακός
8.Π Τζόρτζεβιτς........Ολυμπιακός
9.ΚΟΚΕ...............Αρης
10.Ριβάλντο.............Ολυμπιακός
11.Ν.Λυμπερόπουλος....ΑΕΚ

Και για τον παγκο:
12.Μάλαρτζ(Ξάνθη),13.Μόρις(ΠΑΟ),14.Αντζας(Ξάνθη),
15.Ζαγοράκης(ΠΑΟΚ),16.Μαντούκα.ΑΕΚ,
17.Μιετσελ.ΠΑΟΚ,18.Ντρουλιτς.(ΟΦΗ).

Διαφωνίες Καλοδεχούμενες!