Friday, May 15, 2020

Νοσταλγία τυρράνιας





Μια βόλτα με τον πατέρα μου στα χωράφια όπου ποτίζουμε βαμβάκια από  γεώτρηση, έφτασε για να μας θυμίσει το πόσο πολύ τυρρανίστηκαμε στα χωριά μας που δεν είχαν αρδευτικό δίκτυο.
Τα καλοκαίρια που όλοι αντλούσαμε  από τα υπόγεια στρώματα, το πότισμα ήταν μαρτυριο. Το να "πάρεις το νερό" υπό καύσωνα ήταν κάτι σαν κόλαση, και την έζησα και εγώ από πολύ μικρή ηλικία. Δεν θα ήμουν πάνω από 10 ετών όταν με έπαιρνε ο πατέρας μου στο χωράφι από το πρωί ως το βράδυ για να τού σταματάω το τραχτερ για να αλλάζει στάσεις στα μπεκ.( Για όσους γνωρίζουν).
Σταδιακά το πρόβλημα αποκαταστάθηκε μερικώς και έχουμε έστω και υποτυπώδη δίκτυα σήμερα .
 Το πώς τα καταφέραμε είναι μία πολύ ξεχωριστή ιστορία της  νεοελληνικής "ιδιαιτερότητας" που θα άξιζε κάποια στιγμή να την θυμηθούμε.
 Ως τότε ας ευχαριστουμε την καλή μας τύχη που το 1990-93 κυβερνούσε η ΝΔ, τις δύο γυναίκες νομάρχες Ημαθίας  που διόρισε,  και που ο νεαρός τότε πρόεδρος της κοινότητας Μελίκης και μετέπειτα βουλευτής Μιχάλης Χαλκίδης με την πολιτική προσωπική  του γοητεία και επιρροή κατάφερε με τρόπο σχεδον... κινηματογραγικό και έφερε νερό από τον Αλιάκμονα και ετσι κράτησε ζωντανό τον τόπο μας για 3 τουλάχιστον δεκαετίες.
Για αυτό και μόνο θα άξιζε να τον ευχαριστούμε για πάντα!

Thursday, April 30, 2020

Μια ακόμη κακή κυβέρνηση. 50+ παραδείγματα.

Πενήντα από τους κυριότερους λόγους για τους οποίος θεωρώ τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου μια κακή κυβέρνηση. Με τυχαία σειρά:

1. Τεράστιο υπουργικό συμβούλιο
2. Στρατιές μετακλητών
3. Κατάργηση ΑΣΕΠ σε προσλήψεις
4. Διορισμός υπεύθυνου της συμφοράς στο Ματι
5. Επιλογή Γιάννας Αγγελοπούλου για το 2021.
6. Αυξήσεις συντάξεων και αναδρομικά αντί για μείωση δαπάνης.
7. Ανακοίνωση 20000 διορισμών
8. Λάπτοπ για βουλευτές!
9. Απαλλαγή από διώξεις για αγροτοσυνδικαλΗστες
10. Πλήρης απαξίωση της επιτροπής ανταγωνισμού
11. Διορισμός Αγαπιδάκη-Δοξιαδη
12. Γραφείο πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη
13. Απαλλαγή τραπεζιτών από διώξεις για θαλασσοδάνεια
14. Ατέλειωτα κοινωνικά επιδόματα χωρίς κριτήρια.
15. Άρνηση ψήφισης άρθρων για ατομικά δικαιώματα στην αναθεώρηση.
16. Διορισμός ειδικών φρουρών
17. Διοικητές νοσοκομείων
18. 20 +20 εκατομμύρια δωρο στα κανάλια
19. Απαλλαγή καναλαρχών απο πόθεν έσχες
20. Κατάργηση Κλεισθένη.
21. Εξίσωση κολεγίων χωρίς κανένα κριτήριο
22. Εθελουσιες ΟΤΕ και τεράστια εφάπαξ.
23. Σκάνδαλο με τηλεκαταρτηση επιστημόνων
24. Μπαχαλο μεταναστευτικού
25. Επικίνδυνες καταστάσεις στον Έβρο με τάγματα εφόδου
26. Γενικευμένο πρόβλημα ασφάλειας- αστυνόμευσης
27. Τροπολογία ντροπή στο ποδόσφαιρο
28. "Διάσωση" ΕΛΤΑ με 520 προσλήψεις
29. Σκανδαλώδης παραχώρηση ΕΒΖ
30. Επιδότηση Σίριαλς !
31. Ξήλωμα των όποιων προοδευτικών μεταρρυθμίσεων στην εκπαίδευση.
32. Διπλασιασμός αμοιβων ΜΕΘ
33. Ωμή επικοινωνιακή εκμετάλλευση καραντίνας κωροναιου
34. Επαναφορά διαγωγής στα απολυτήρια!
35. 40000 προσλήψεις στους ΟΤΑ . Νέο stage
36. Δημοσίευση γελοιογραφιών για αντιπολίτευση στην επίσημη σελίδα του ελληνικού κράτους
37. Διαφημίσεις μαθημάτων αρχαίων από υπουργό Γεωργιάδη
38. 3000 ευρώ για δήθεν επιστροφή ξενιτεμένων !
39. Αύξηση ανεργίας
40. Σκανδαλώδης σύμβαση με Τρέμη στην ΕΡΤ και διορισμός Ζούλα
41. Αστειες μειώσεις φόρων και εισφορών. Τσαλακωμα των ελεύθερων επαγγελματιών
42. Διορισμός μέλλων οικογένειας πρωθυπουργού σε θέσεις ευθύνης
43. Νομοσχέδιο για επιτελικό κράτος και υπερεξουσίες πρωθυπουργού
44. Δύο εκατομμύρια ευρώ σε θεολογική σχολή Βοστώνης
45. Αστρονομικα μπόνους σε στελέχη της ΔΕΗ και άλλων ΔΕΚΟ
46. Κρατικοποίηση των κέντρων μεταναστών και θεσμοθέτηση καλοπληρωμενων θέσεων.
47. Αδιαφορία για αγροτικά ζητήματα, άσχετος υπουργός, μπαχαλο με ΕΛΓΑ
48. Βίαιο και αντιδημοκρατικο ξήλωμα στελεχών δημοσίου
49. Μη περικοπή συντάξεων στους αγρότες που καλλιεργούν κανονικά.
50. Πάγωμα αξιολόγησης εκπαιδευτικών.
51. Διοικητής ΕΥΠ χωρίς πτυχίο
52.200 ευρω δώρο στις εφημερίδες
53. Κατάργηση πλαφόν για τις συντάξεις σε στελέχη που διορίστηκαν
54. Επένδυση Ελληνικού. Φιάσκο.

*συνεχιζεται.

Friday, April 24, 2020

Ευχαριστούμε πολύ που μας υποστηρίζετε!

Γεια σας
                        Θα θέλαμε να σας πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ που
                        υποστηρίζετε την επιτροπή μας και βλέπετε τις αναρτήσεις 
                        μας!
                                                                           
                 
                                                                             περισσότερες αναρτήσεις 
                                                                                   το καλοκαίρι!!!
      Μπορείτε να μας υποστηρίξετε
       και εσείς μαζεύοντας τα σκουπίδια
          από τις παραλίες.
                                                                                   Και να πετάτε τα δίκα                                                                                       σας σκουπίδια στον 
                                                                                       κάδο ανακύκλωσης
 

Αν είσαι παιδί μπορείς να μπεις και εσύ στην επιτροπή
μας βλέποντας τις αναρτήσεις μας και ακολουθώντας
τις  οδηγίες μας .                                                             
               
                                                                           Καλό μεσημέρι!!!


Thursday, April 23, 2020

Προστατεύστε τα θαλάσσια ζώα.

Γεια σας είμαστε η Άννα και ο Βασίλης παιδιά του Νίκου Λιολιόπουλου.
Είχα εγώ η Άννα την ιδέα να φτιάξω μια επιτροπή και να καλέσω όλα τα παιδιά της περιοχής μας για ένα θέμα πολύ σημαντικό.Να σώσουμε ζώα όπως  την θαλάσσια χελώνα καρέτα-καρέτα (μετά τον κορονο'ι'ό.)
Όμως δεν είναι και τόσο εύκολο αυτό.Το πρώτο μέλος της επιτροπής ήταν φυσικά ο αυτιστικός αδελφός μου ο Βασίλης. Την επιτροπή μας την ονομάζουμε (Αστερίες) και ιδρύθηκε σήμερα.
Το ξέρω , είμαστε πολύ μικροί για τέτοια ( 9 χρονών) όμως το θέμα είναι πολύ σημαντικό και οι μεγάλοι  πετάνε σκουπίδια στην θάλασσα με αποτέλεσμα τα ζώα της θάλασσας να πεθαίνουν ή επειδή έφαγαν τα σκουπίδια ή επειδή μπλέχτηκε το στόμα τους μέσα σε αυτά και δεν μπορούσαν να αναπνεύσουν ούτε να φάνε .  Και εμείς είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε όπως μπορούμε τα θαλάσσια ζώα ( όπως την καρέτα-καρέτα) μαζεύοντας όλα τα τα σκουπίδια από τις παραλίες.
Άλλα δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας.Βοηθήστε μας και εσείς!
                                                 Πως?
Είναι απλό!Μην πετάτε σκουπίδια στην παραλία και μαζέψτε αυτά που ήδη υπάρχουν!

(Θα ανεβάζουμε κι άλλες τέτοιες αναρτήσεις και θα σας ενημερώνουμε για το τι κάναμε κάθε μέρα!)

                                                          Γεια σας!












Thursday, April 9, 2020

Οι πολιτικές μου θεσεις.

Παραθέτω εδώ κάποιες βασικές πολιτικές μου απόψεις οι οποίες λειτουργούν σαν ένα είδος προσωπικού πολιτικού συντάγματος που σπάνια αναθεωρείται.



   

1. Κράτος οικονομία.

-Πολύ μικρό κράτος με μοναδικό σκοπό την αναδιανομή, προστασία και διασφάλιση της ελεύθερης οικονομίας και των ατομικών δικαιωμάτων.
-Το κράτος δεν πρέπει να ασκεί καμία επιχειρηματική-παραγωγική διαδικασία. Οι εναπομείνασες σε κρατικό έλεγχο δημόσιες υπηρεσίες πρέπει άμεσα να ιδιωτικοποιηθούν.
-Εισαγωγή κουπονιών στην υγεία και στην παιδεία. Ενίσχυση της ιδιωτικής Παιδείας και υγείας.
-Τα ιδιωτικά κερδοφόρα πανεπιστήμια θα έπρεπε να είναι μοχλός ανάπτυξης για τη χώρα αφού έχει όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα.
-Άμεση κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο.
-Αξιολόγηση ΠΑΝΤΟΥ.

2.Διεθνεις σχέσεις. Ανοιχτή κοινωνια.

Η Ελλάδα θα πρέπει να μείνει προσηλωμένη σταθερά στο ευρωπαϊκό όραμα και στο ευρώ.
-Όραμα η πλήρης κατάργηση των συνόρων, αρχικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο και σε δεύτερο χρόνο όπου είναι δυνατόν γιατί όχι και παγκόσμια.
- Τα έθνη είναι φαντασιακά δημιουργήματα που εξυπηρετούσαν τους σκοπούς της άρχουσας τάξης 2 αιώνες πριν. Δεν υπάρχουν έθνη.
- Η χώρα μας θα πρέπει να είναι ανοιχτή στους μετανάστες όσο το δυνατόν περισσότερο. Χώρες που στηρίχτηκαν στην ανοιχτή οικονομία, ανοιχτή κοινωνία και στην μετανάστευση μεγαλούργησαν, αντίθετα με τις κλειστές.
Συμπερασματικά ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ ΑΤΟΜΩΝ, ΙΔΕΩΝ, ΑΓΑΘΩΝ και ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ

3. Ατομικά δικαιώματα.

-Υποστηρίζουμε δυναμικά όλα τα ατομικά δικαιώματα και την προάσπιση των ατομικών ελευθεριών.
Καμία διάκριση μεταξύ φύλων και πλήρη χωρίς εξαιρέσεις υιοθέτηση των lgbt δικαιωμάτων.
-Αποποινικοποίηση των λεγόμενων ελαφρών ναρκωτικών.
-Προάσπιση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων κάθε είδους και ένταξη των μειονοτικών γλωσσών στο εθνικό σύστημα Παιδείας.

4. Εκκλησία

-Πλήρης διαχωρισμός κράτους-εκκλησίας
-Καθαίρεση όλων των σχετικών συμβόλων από τις δημόσιες υπηρεσίες και κατάργηση κάθε θρησκευτικού όρκου.
-Κατάργηση του μαθήματος θρησκευτικών και φυσικά της προσευχής.
-Διακοπή της μισθοδοσίας των κληρικών από το κράτος.(Μεταβατικά εφαρμογή πρωτοβουλίας της κυβέρνησης Τσίπρα )
-Κατάργηση τις ντροπιαστικής Σαρίας.
-Επιτρέπεται η ανέγερση τζαμιών ή οποιυδήποτε θρησκευτικου χώρου όπου θέλουν οι πιστοί με δική τους ομως χρηματοδότηση.


5.Οικολογια.

-Η προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να ορίζεται συνταγματικά και η διαφύλαξη της πρέπει να γίνεται από τα όργανα της αστυνομίας.
-Άμεσο κλείσιμο όσων βιομηχανων ρυπαίνουν π.χ. 66.
-Κατάργηση σταδιακά όλων των λιγνιτικών μονάδων και αντικατάσταση τους από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
-Αποκομιδή απορριμμάτων από ιδιώτες με συμβάσεις με δήμους.
-Άμεσο κλείσιμο όλων των ανοιχτών χωματερών και επιβολή προστίμων στους δήμους.

6. Ευρωπη.

Επιταχυνση ολοκληρωσης, σταδιακη ομοσποδιοποίηση , Ευρωστρατος, ευρωαστυνομια και στοχος η μελλοντικη καταργηση εθνικων κυβερνησεων.
Αμεση ενταξη ενταξιακων διαπραγματεύσεων Βόρειας Μακεδονιας, Αλβανιας αλλά και Τουρκιας.


Και μερικά σκόρπια.

-Διατήρηση του κεκτημένου της συμφωνίας των Πρεσπών
-Διαρκή μάχη κατά την δεξιάς-ακροδεξιάς.
-Άμεση αντιπαράθεση και μάχη εναντίων του αυταρχισμού, νεποτισρικού και ακροδεξιού ολοκληρωτισμού της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
-Αγώνας για την επιδιόρθωση της τεράστιας εθνικής ζημιάς που γίνεται στον Έβρο με τα τάγματα ασφαλιτών και παρακρατικούς.
-Επαναφορά του καταργηθέντος από τον Μητσοτάκη ΑΣΕΠ σε προσλήψεις στα σώματα ασφαλείας και στα νοσοκομεία.

Προοδευτικη συμμαχια.

- Ενίσχυση Προοδευτικής συμμαχιας με σταδιακη κατάργηση ΣΥΡΙΖΑ.

- Δημιουργία κατοχυρωμένων τάσεων στην Προοδευτική συμμαχία και δημιουργια τάσης φιλελευθέρων-εκσυγχρονιστων. Μαραντζιδης, Μουζελης, Λιακος κλπ.
-Αμεση αποκαθήλωση της σχέσης με Καμμένο και σταδιακή αποπομπή όσων στελεχών του απορρόφησε ο ΣΥΡΙΖΑ.
- Άμεση αποκατάσταση Κοτζιά και αναγνώριση του λάθους της απομακρυνσης του.

- Διαγραφή του δημοψηφίσματος από τη συλλογική μας μνήμη ως μαύρη σελίδα της πολιτικής ιστορίας της χώρας.



  

Sunday, April 5, 2020

Μακροσκελές προσωπικό πολιτικό μνημόσυνο


*Και να θες να ξεχάσεις στο facebook δεν σε αφήνει, στα θυμίζει όλα
πέρασαν ήδη τρία χρόνια από την επιλογή μου στα πρώτα 15 στελέχη του μητρώου στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, μιας θεωρητικά πολύ πρωτοποριακής ιδέας του νεοεκλεγμένο τότε προέδρου της συντηρητικής παράταξης Κυριάκου Μητσοτάκη και της προβολής που μου επιφύλαξαν πολλά μέσα μαζικής ενημέρωσης αφού το γεγονός και μόνο ότι ήμουν αγρότης από την επαρχία, πατέρας ΑΜΕΑ και πολύγλωσσος, ήταν κάπως ξεχωριστο και αρκετά πιασιάρικο θέμα.

Εχω γράψει πολλές φορές, σε βαθμό που να γίνομαι κουραστικός, για το πόσο άσχημα πήγε αυτή η ιστορία, τόσο για μένα προσωπικά, όσο και για όλο το εγχείρημα του μητρώου. Ελάχιστοι κατάλαβαν τη σημασία του οι περισσότεροι το χλεύασαν και το πολέμησαν ενώ η κουτοπονηριά πολλών που ενταχθήκαμε ήταν τόσο έκδηλη που προκαλούσε γέλιο. Το κόμμα ήταν και παραμένει αλλού, ακόμα και η ίδια η ηγεσία του απαξίωσε τόσο που έμειναν πολλά ...ραμμένα κουστούμια στην ντουλάπα!

Ο αρχικός μου ενθουσιασμός έδωσε γρήγορα τη θέση του στον προβληματισμό και στην στεναχώρια, αργότερα στην άρνηση ακόμα και στο θυμό και σήμερα τρία χρόνια μετά την πλήρη απογοήτευση και αποστασιοποίηση. Τα πράγματα πήγαν όσο χειρότερα θα μπορούσαν για μένα, τόσο σε προσωπικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, με ευθύνη δική μου, αφού το αντιλήφθηκα από τους πρώτους πώς παίχτηκε αυτό το επικοινωνιακό παιχνίδι της δήθεν ανανέωσης, με εμάς τα πρωτα θυματα και έπρεπε να επιλέξω είτε την έγκυρη αποχωρήση, είτε την προσαρμογή μου σε αυτό το περιβάλλον, κάτι που θα μου ήταν πολύ δύσκολο είναι η αλήθεια.

Ο τεράστιος προσωπικός πόλεμος που δέχτηκα, η χλεύη, ο φθόνος και η χολή από σχεδόν το σύνολο του τοπικού πολιτικού δεξιού κατεστημένου θα μπορούσε να ήταν μιας πρώτης τάξεως δικαιολογία για την αποτυχία μου αυτή, δεν είναι όμως.

Πάει καιρός τώρα που δεν ασχολούμαι με την πολιτική και δεν το κρύβω ότι μου λείπει. θα ήθελα πάλι να ασχοληθώ ενεργά αλλά δυστυχώς οι πολιτικές απόψεις και ιδεολογία μου βρίσκονται σχετικά μακριά από τα δύο κόμματα που θα μονοπωλήσουν την πολιτική κατάσταση της χώρας για πολλά ακόμη χρονιά, της αθλίας σκοταδιστικής κρατικοδίαιτης δεξιάς από τη μία και του εγκλωβισμένου στις αντιφάσεις και τη γενικότερη παλαβομάρα των καιρών μας, αλλά και αρκετά κυνικού ΣΥΡΙΖΑ. Για το κιναλ της Φώφης ούτε λόγος βέβαια! κόμματα της λογικής όπως η δράση, το Ποτάμι, ή ακόμη και το κόμμα του Γιώργου Παπανδρέου δεν υπάρχουν πια και δεν βλέπω στον ορίζοντα να δημιουργούνται.
Οπότε μάλλον στο facebook θα βρίσκω παρηγοριά και αποτοξίνωση για πολύ καιρό ακόμα! Αν μείνει και κανείς να με ανέχεται!

Thursday, November 21, 2019

Μην αφήσετε τους ξένους να χαλάσουν την χώρα μας *


Έπεσα πριν λίγο τυχαία(ψάχνοντας για κάτι άλλο), πάνω σε αυτό το βίντεο.




Για ένα περίεργο λόγο κόλλησα. Το κοιτάζω ξανά και ξανά και δεν το...χορταίνω! Μου φαίνεται ότι  θα μπορούσε να το έχει σκηνοθετήσει κάποιος μεγάλος σκηνοθέτης, ο Wim Wenders, τα αδέρφια Κοέν ή ακόμη καλύτερα ο Κοστούριτσα.

Η έξαψη του πλήθους τα βεγγαλικά, ο τόσο κακός ήχος της μουσικής που πιστεύω πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει κάτι παρόμοιο, το ντύσιμο των ανθρώπων από τα φορέματα των γυναικών μέχρι τα μακό μπλουζάκια του " πολιτιστικού"  συλλόγου, μου δημιουργούν το αίσθημα την απόλυτης απέχθειας. Και φυσικά το κερασάκι στην τούρτα το αναρχικό σύνθημα στον τοίχο πίσω από την ορχήστρα!  Εκεί που πάω να γελάσω, εκεί τρομοκρατούμαι. Μπαίνουμε στο 2020, ο κόσμος είναι πλέον μικρός, ο πλανήτης όλος προοδεύει, αλλά εμείς  για έναν περίεργο λόγο πάμε συνέχεια προς τα πίσω. Όλο και χειρότερα, όλο και πιο κακόγουστα όλο πιο..απάνθρωπα.


Είναι τρομερό αν το σκεφτεί κανείς. Η νέα τεχνολογία είναι παντού στη ζωή μας, οι αποστάσεις έχουν μικρύνει, η επικοινωνία με όλο τον πλανήτη πλέον είναι πανεύκολη, το ίδιο εύκολη θα περίμενε κανείς να είναι και η διάδοση της ποπ κουλτούρας. Όταν είμαστε μικροί για παράδειγμα, μαθαίναμε και τραγουδούσαμε τα ξένα χιτ όταν ήταν ήδη παλιά! Σήμερα δεν υπάρχει καν αλληλεπίδραση με το έξω. Πως καταφέραμε και σηκώσαμε πάλι τείχη σε μια τέτοια εποχή και μάλιστα με 15 εκ. τουρίστες; Απίστευτο και όμως ελληνικό!

Ζώντας στην Ελληνική επαρχία και μάλιστα στο κέντρο αυτής της παράνοιας νιώθω όλη αυτήν την κατάσταση να με πλακώνει με ασήκωτο βάρος. Δεν ξέρω πόσο καλύτερα μπορεί να είναι  σε κάποια μέρη της Αθήνας(για θεσσαλονικη ούτε λόγος) αλλά αυτή η χώρα μου μοιάζει ολο και περισσότερο με φυλακή από την οποία δύσκολα μπορεί κανείς να ξεφύγει παρότι οι πόρτες της φαινομενικά είναι ανοιχτές.

# Πόσο αστείος άραγε ο τίτλος της ανάρτησης που δανείστηκα από το κίνημα ενάντια στους πρόσφυγες..

Wednesday, October 9, 2019

Πέρα από τα Ρουγκάτσια. Αλεξανδρινοί επιστήμονες διαπρέπουν στην άλλη άκρη της γης.



Είναι τεράστια η έκπληξη που δοκίμασα όταν ανακάλυψα ότι από την πόλη της Αλεξάνδρειας(Γιδάς) κατάγονται μεγάλοι επιστήμονες που διαπρέπουν στην Αμερική και δεν τους έχουμε καν ακουστά.
Συγκεκριμένα θα αναφερθώ σε δύο που έτυχε να μάθω για αυτούς, έχοντας την μεγάλη χαρά και τιμή να γνωρίσω προσωπικά τον έναν αλλά και τον πατέρα του άλλου.



Ο Θάνος Σιάπας κατέχει σήμερα έδρα καθηγητή στο Caltech σε ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου. Για όσους δεν γνωρίζουν το πανεπιστημιακό αυτό ίδρυμα είναι σταθερά πρώτο στη λίστα καλύτερων του κόσμου εδώ και δεκαετίες και μεταξύ άλλων έχει βγάλει και 72 νομπελίστες. Από ότι έμαθα η έδρα που κατέχει ο 50χρονος συντοπίτης μας δημιουργήθηκε ειδικά για αυτόν ο οποίος μεταξύ άλλων αποφοίτησε πρώτος από το MIT!!!



Ο δεύτερος που είχα την μεγάλη χαρά να γνωρίσω είναι ο Γιάννης Στεργιόπουλος καθηγητής και επικεφαλής ερευνητής ομάδας στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια UC Davies.
Για την δουλειά του βρήκα αυτό το βίντεο όπου εξηγεί τα θαυμαστά πράγματα που έχει καταφέρει.

Να σημειωθεί ότι και οι δύο ειναι άνθρωποι με υψηλό βαθμό σεμνότητας που δύσκολα μιλάνε για τον εαυτό τους και δύσκολα μπορεί κάποιος να τους προσεγγίσει.
Όταν έκανα εκπομπές στο τοπικό ραδιόφωνο προσπάθησα να έρθει σε επαφή μαζί τους για να μας μιλήσουν αλλά δεν στάθηκε δυνατό.

https://youtu.be/UAjlqgX8SHw

Sunday, September 22, 2019

Η λέξη που (δεν) λες




Ψάχνοντας σήμερα στο κανάλι μου στο YouTube  έπεσα τυχαία σε ένα παλιό βίντεο που και αυτό με τη σειρά του το είχα βρει κάπου ξεχασμένο σε ένα παλιό αρχείο και το ανέβασα στον λογαριασμό μου χρόνια μετά, έτσι για να βρίσκεται, όπως συχνά κάνω χωρίς να καθίσω τότε να το δώ. Βλέποντας το πήρα μία από τις πιο δυνατές συγκινήσεις που με κλόνισαν.


Ήταν το μακρινό πια 2012.
Έχοντας περάσει βουνά σε πολλά επίπεδα, όλα πλέον μοιάζαν επιτέλους όμορφα στη ζώη μου.
Οι άσχημες μέρες φαινόταν σαν να μην πέρασαν ποτέ. Η γέννηση των παιδιών μας κάπου ένα χρόνο πριν, με έκανε εναν από τους πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου.

Λίγους μήνες μετά θα ερχόταν η μεγάλη κατραπακιά, η διάγνωση του Βασίλη μας με αυτισμό.
 Έκτοτε ο Βασίλης μας δεν μίλησε ποτέ  δεν είπε ούτε μια λέξη, πόσο μάλλον τη μαγική λέξη που κάθε πατέρας περιμένει από το παιδί να ακούσει. Μπαμπά.

 Θυμόμουν καλά ότι ο Βασίλης είχε ξεκινήσει πολύ καλά, τίποτα δεν προμήνυε την εξέλιξη του.
 Οι πρώτες κινήσεις του σαν μωρό ήταν εντελώς φυσιολογικές ενώ ήταν πολύ χαρωπό και επικοινωνιακό. Θυμόμουν μάλιστα να έχει αρχίσει να σχηματίζει κάποιους φθόγγους , ενώ ήμουν βέβαιος ότι είχε αρχίσει να με λέει και μπαμπά, ή κάτι που έμοιαζε με αυτό.

Βλέποντας σήμερα το βίντεο μέχρι τέλους άκουσα τον Βασίλη μου από την αγκαλιά της μαμάς του να μου λέει τη μαγική λέξη Μπαμπά! Ξεκάθαρα ίσως όχι, άλλα είναι ότι κοντινότερο έχει πει σε λέξη  και αυτό στα μάτια μας φαντάζει κατόρθωμα.

 Στα χρόνια που ακολούθησαν με τον Βασίλη δουλέψαμε πολύ με πολλούς και καλούς ειδικούς, περάσαμε πολλές ώρες αγωνίας, προβληματισμού, απογοητεύσεων, αλλά και ελπίδας.

 Δεν ξέρω αν καταφέρει ποτέ να μου πει αυτή τη λέξη με τη φωνούλα του, κανείς δεν ξέρει δυστυχώς. Ξέρω καλά όμως και το νοιώθω ότι μου την λέει με το βλέμμα του, με το χαμόγελο του με την έκφραση των ματιών του.

 Μου λέει πολλά άλλα κυρίως του λέω εγώ. Ο κόσμος νομίζει ότι ο Βασίλης μου δεν καταλαβαίνει, ίσως και να έχει δίκιο. Όταν όμως μας δει να είμαστε μαζί, να περπατάμε πιασμένοι χέρι-χέρι, στην παιδική χαρά, στον δρόμο για τα σχολεία του, στο αυτοκίνητο, στο τρακτέρ, θα με δει πάντα να του μιλάω να του λέω πολλά, αισθήματα, σκέψεις όνειρα..
 Και αυτός εκεί να με ακούει προσεκτικά λέγοντας μου με τον δικό του μοναδικό τρόπο αυτό που τόσο πολύ θέλω να ακούω.

- Μπαμπά, σ' αγαπώ!









Sunday, July 28, 2019

Πόσους νεκρούς ακόμη να θρηνήσει αυτός ο τόπος για να βάλουμε μυαλό;



 Στην μικρή πόλη της Αλεξάνδρειας ( φαντάζομαι και σε άλλες) υπάρχει ένα θλιβερο φαινόμενο που αντί να περιορίζεται, γίνεται όλο και εντονότερο.

 Πρόκειται για το φοβερά επικίνδυνο θέαμα να περνούν αυτοκίνητα με μεγάλες ταχύτητες μέσα σε κατοικημένες περιοχές και  μάλιστα σε κεντρικούς δρόμους  όπου είναι γεμάτοι πεζούς, καταστήματα , σχολεία..
 Πολλές φορές θα δει κάποιος νεαρούς οδηγούς να κάνουν μπάντες με τα αυτοκίνητα  τους να κατευθύνονται πάνω στους πεζούς λίγο πριν τα επαναφέρουν η μηχανές μεγάλου κυβισμού που να χαλάνε τον τόπο. (Για το μεγάλο πρόβλημα της ηχορρύπανσης θα γράψω άλλη φορά.)

 Και όλα αυτά σε μια πόλη που έχει θρηνήσει αμέτρητα θύματα με πιο θλιβερή  περίπτωση αυτή της νεαρής Κατερίνας που τη σκότωσε αυτοκίνητο λίγα μέτρα πριν το σπίτι της. Αμέτρητες είναι επίσης οι φορές που από καθαρή τύχη δεν σκοτώθηκαν πεζοί, όπως εκείνη τη φορά που νεαρος έστειλε στο νοσοκομείο δύο κορίτσια που παρέσυρε μετά από μπάντες στο κέντρο της πόλης.

Για αυτό το θέμα φαίνεται να αδιαφορούν άπαντες, αστυνομία, Δήμος, πολίτες. Πρόσφατα είχαμε δημοτικές εκλογές και το θέμα δεν αναφέρθηκε καν στον δημόσιο διάλογο.

Πριν λίγες μέρες στάθηκα γα λίγο στο σημείο όπου χάθηκε η μικρή Κατερίνα. Μετρούσα  αυτοκίνητα αλλά και μεγάλα οχήματα να περνούν από μπροστά με μεγάλες ταχύτητες και σοκαρίστηκα. Μοιάζει σαν μην έγινε ποτέ αυτό το θλιβερό συμβάν, τι και αν το εκκλησάκι στο σημείο στέκει εκεί πάντα με κάποιο κερί αναμμένο, προσπαθώντας μάταια κάτι να μας πει, σε μια πόλη, σε μια χώρα που δεν σέβεται κάνεις τίποτα.