Wednesday, July 1, 2009

Κλειστό λόγω ...Twitter!




Προσπάθησα με πολύ κόπο να αντισταθώ στη γοητεία των νέων μέσων κοινωνικής δικτύωσης οπως ειναι το twitter , facebook Badoo, Friedfeed,myspace και αλλά, στην αρχή τα κατάφερα , τώρα όμως όχι. Με έχουν κερδίσει πλέον ολοκληρωτικά.

Κάνοντας ένα βιαστικό φλας-μπακ στις αναρτήσεις μου, όπως συχνά μ` αρέσει να κάνω, διαπίστωσα ότι το μπλοκ, από προσωπικός χώρος όπου δημιούργησα για να παρουσιάζω κάποιες θέσεις μου κυρίως για την πολιτική στον τόπο μου, και αλλά ενδιαφέροντα μου, με τον καιρό εξελίχθητε σε κάτι περισσότερο.

Με αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 2008 το μπλοκ μου αποτέλεσε για μένα όχημα εξόδου στον κόσμο, όπου μέσα από κείμενα και σχόλια αλλά και αλληλεπιδράσεις σε προσωπικό επίπεδο με άλλους Μπλογγερ, εξερεύνησα πτυχές του εαυτού μου που δεν είχα έως τότε ανακαλύψει

Το μπλοκ μου ήταν το εργαλείο με το όποιο επικοινώνησα με πολύ κόσμο, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι εξαιρετικοί άνθρωποι, μια εμπειρία που για μένα ήταν πολύ σημαντική. Οπως έχω γράψει και αλλού «πήρα ζωή» μέσα από αυτές τις γραμμές.

Νομίζω όμως ότι φαίνεται πως φτάνουμε στο τέλος ενός κύκλου.

Το τελευταίο διάστημα την ανάγκη μου αυτή για ανθρωπινή επικοινωνία στον διαδικτυακό χώρο ,την καλύπτουν αλλά μέσα .

Μέσω του facebook αλλά και του twitter, επικοινωνώ πολύ ευχαρίστα και δημιουργικά με ανθρώπους που έχουμε τα ιδία ενδιαφέροντα , ενώ εξωτερικεύω επιθυμίες και συναισθήματα άμεσα, απλά και λιτά.

Δεν ισχυρίζομαι ότι είναι σαν το μπλογκ, αλλα το να γράφω μεγάλα κείμενα και να διαβάζω επίσης με κουράζει αφάνταστα τον τελευταίο καιρό. Ίσως είναι παροδικό, είναι όμως η αλήθεια και ήθελα να την μοιραστώ μαζί σας

Για το επόμενο χρονικό διάστημα πιθανότατα λόγω και της αγροτικής μου δουλειάς, να μην γράψω κάτι καινούριο εδώ. Τις σκέψεις μου και τις απόψεις μου θα τις μεταφέρω από τα αλλά μέσα.

Ως τότε υπόσχομαι να διαβάζω όσες περισσότερες από τις αναρτήσεις σας μπορώ και να σχολιάζω.

Επίσης θα ήθελα όποιος φίλος από εδώ, έχει λογαριασμό σε άλλο μέσο από αυτά που ανέφερα, να με ενημερώσει για να είμαστε σε επαφή. Ελπίζω να δω τους περισσότερους εκεί και να μη μου λείψετε.

Στους υπόλοιπους φίλους εύχομαι. Καλό καλοκαίρι.



Υ.Γ.

Λίγο άσχετο

, αλλά για το θέμα της "θηλυκοποίησης" που πιθανώς να διαβάσετε σε γειτονικό μου μπλογκ δεν θα απαντήσω για την ώρα.

Διατηρώ για τον εαυτό μου το δικαίωμα να λέω ΠΑΝΤΑ ανοιχτά αυτό που σκέπτομαι και ορκίζομαι να μη ξανάπέσω ΠΟΤΕ τόσο « χαμηλά» ...

Wednesday, June 24, 2009

Το τσαϊρι.



Πάνε μέρες που δεν έχω γράψει κάτι καινούριο στο μπλοκ μου . Λίγο οι ρυθμοί της ζωής οι αγροτικές εργασίες που πυκνώνουν όσο το καλοκαίρι προχωράει, λίγο κάτι καλοκαιρινές μελαγχολίες λίγο (χμ…πολύ μάλλον) τα νέα ιντερνετικα μονοπάτια (twiiter κλπ), δεν μ άφησαν και πολύ χρόνο να ασχοληθώ με την πολύ αγαπημένη μου κάποτε συνήθεια, να γράφω στα μπλογκς.

Απόψε αποφάσισα να γράψω κάτι. Τι όμως; Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο.
Να γράψω για πολιτική . Όχι, να πάει να γ……ί η πολιτική, τη βαρέθηκα.
Να γράψω για την δουλεία μου…ουφ ..δεν έχω καμία διάθεση, απ το κακό στο χειρότερο πάει και αυτή όπως οι περισσότερες δουλείες του κόσμου αυτό τον καιρό..
Σκέφτηκα να γράψω κάτι για το εξαιρετικό άρθρο για την μεταναστευτική πολιτική του Δημήτρη Σκάλκου που διάβασα στο Diamet μέσω πεισμένου ή το ανατριχιαστικά κείμενα στο μπλοκ της Κατερίνας για το ίδιο θέμα, αλλά δεν νομίζω να έχω και πολλά να προσθέσω.

Για το χωριό μου ίσως;
Μπα αφήστε καλύτερα. Είναι τόσο χαλιά τελευταία.
Να γράψω για συναισθήματα; Αποκλείεται. Δεν τολμώ..

Δεν θα γράψω τίποτα λοιπόν. .θα βάλω κανένα αγαπημένο τραγούδι από το youtube
.



Από το μπαλκόνι μoυ ακούω μια δυνατή γυναίκεια φωνή, Γιώργο, Γιώργο!
Είναι η γειτόνισσα που φωνάζει το παιδί της να συμμαζευτεί από τα παιχνίδια του. Κάτω από το μπαλκόνι μου ο Γιώργος παίζει στην ιδία αλάνα που έπαιζα και εγώ σαν παιδί, πριν καμία 25 αριά χρόνια.

Δεν θα γράψω τίποτα …
Απόψε θα θυμηθώ . Θα προσπαθήσω να θυμηθώ την δική μου αλάνα. Το τσαΐρι, όπως το λέγαμε εμείς.
Απόψε θα παίξω και εγώ με τον Γιώργο και τους φίλους του μέσα από την φαντασία μου.
Θα παίξουμε τα παιχνίδια μας ,τριωντα, μπίλιες , μπάλα-πολύ μπάλα. Όχι κρυφτό κυνηγητό και τέτοια, εμείς μονό μπάλα παίζαμε στο τσαΐρι, το είχα επιβάλει εγώ σαν μεγαλύτερος, «τα αλλά δεν είναι για άντρες» ισχυριζόμουν με την αυτοπεποίθηση που μου προσέδιδε η ηλικιακή διάφορα λίγων μηνών από τα άλλα παΐδια.

Απόψε δεν θα γράψω, δεν θα διαβάσω, δεν θα κοιμηθώ.
Θα ξαναβρώ τους δικούς μου παιδικούς φίλους…

"...Κρύβει πόνο,κρύβει πόνο
ένα τέτοιο ταξίδι στα παλιά
τότε που μόνα μου σύνεργα δυο μάτια
να ρουφάν το ηλιοβασίλεμα αργά..."






Γράφοντας αυτές τις γραμμές άκουσα, το τσιριχτό φρενάρισμα του ποδήλατου του μικρού Γιώργου.. Η μαμά του μπορεί να είναι ήσυχη πλέον, ο Γιώργος γύρισε σπίτι.
Ο Γιώργος μπορεί πλέον να είναι ασφαλής στην αγκαλιά της δικής του μάνας
Ο Γιώργος θα κάνει σχέδια για το αυριανό παιχνίδι.
Ο Γιώργος θα είναι και πάλι αύριο με του φίλους του στο τσαϊρι.

Το δικό μου τσαΐρι…

Tuesday, June 16, 2009

Κλειστό λόγω ...Ληστειας.



Ένοπλη ληστεία σε τράπεζα στη Μελίκη Ημαθίας


Για δεύτερη φορά η Εμπορικη τράπεζα του χωριού μου γίνεται στόχος λιστών, μετά απο αυτη του Παλαιοκώστα , πρίν αρκετά χρόνια. Άμαθα το νέο απο το ραδιόφωνο, αφου έλειπα απο το χωριο και σοκαρίστηκα. Ευτυχώς δεν έπαθε κανείς τίποτα.
Σκοπός της ανάρτησης ειναι η...αναδημοσίευση της εκπληκτικής φωτογραφίας που βρήκα στο Μακεδονοκό δίκτυο(verianet.gr) του Δημήτρη Καρολίδη.

Δεν σχολιάζω περισσότερο, και ζητώ συγνώμη που δεν τολμώ να γράψω εδώ τους συνειρμούς που έκανα διαβάζοντας το χαρτί στην πόρτα της τράπεζας......

Περισσότερα...ιδιαιτέρως!

Wednesday, June 10, 2009

"Σχετικά με την « χαρά μου:...

Ως συνεχεία της προηγούμενης ανάρτησης, αλλά και ως απάντηση σε φίλους που με τιμούν ιδιαίτερα με τα σχόλια τους, αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω τέσσερις διευκρινήσεις σχετικά με την « χαρά μου» για την νίκη του ΠΑΣΟΚ.


Η αποχή κατά την γνώμη μου δεν είναι στάση και διαφωνώ πλήρως με αυτή την επιλογή . Όποιος θέλει να αυτοαποκαλείται ενεργός πολίτης, άνθρωπος που ενδιαφέρεται για την πολιτική και την κοινωνία γενικότερα κλπ,. είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να πάει και να ψηφίζει. Υπάρχουν 27 κόμματα να επιλέξει , και βέβαια το λευκό. Με κάθε ειλικρίνεια, περιφρονώ λιγότερο αυτούς που ψήφισαν Κατμάν ή κυνηγούς, απ αυτούς που επέλεξαν να απέχουν.


Η αποχή (έστω και με αυτούς του καταλόγους) ανήλθε στο 46% από 36 % το 2004 και είναι η μικρότερη στην Ευρώπη. Νομίζω πως αυτό σκοπίμως υποβαθμίζεται από κάποιους.


Παρά το γεγονός ότι δυσκολεύομαι ακόμη να προσαρμοστώ πλήρως στο ΠΑΣΟΚ λόγω κυρίως της αντί-κρατικίστικης ιδιοσυγκρασίας μου, και παρά το γεγονός ότι υπάρχουν εκεί μέσα άνθρωποι που έχουν κάνει κακό στον τόπο και ενδεχόμενος συνεχίζουν να κάνουν, είμαι πολύ ικανοποιημένος που σε μια πολύ δύσκολη για την πραγματική πολιτική περίοδο, ο πρόεδρος του μπόρεσε να αρθρώσει πολιτικό λόγο, με ιδέες και προτάσεις, οι περισσότερες από τις οποίες είναι στην σωστή κατεύθυνση.
Δικαιούμαι λοιπόν να νοιώθω λίγη προσωπική περηφάνια για την επιλογή μου στο πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου, όντας στον τόπο μου ένας από τους λίγους που τον στήριξαν και τον στηρίζουν , μια επιλογή την οποία πλήρωσα με προσωπικό κόστος.


Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι έχω πολλές φόρες φωνάξει σε συσκέψεις, σε κείμενα μου στο τύπο αλλά και σε αυτό εδώ το blog για την μεγάλη υστέρηση του ΠΑΣΟΚ, τόσο στο αγροτικό του πρόγραμμα, όσο και στην παραμονή επιζήμιων ατόμων στην πρώτη γραμμή του αγροτοσυνδικαλισμου. Η σχετικά μέτρια εκλογική απόδοση του ΠΑΣΟΚ στον αγροτικό κόσμο, παρά τα τεράστια προβλήματα επιβίωσης, αλλά και παρά την πολύ κακή πολιτική της κυβέρνησης και σε αυτό τον τομέα, νομίζω πως επιβάλει την άμεση αλλαγή του τρόπου με τον όποιο πολιτεύεται το ΠΑΣΟΚ στον αγροτικό κόσμο.

Σας ευχαριστώ.
Νίκος Λιολιόπουλος

Monday, June 8, 2009

Νίκησε η αποχή ή το ΠΑΣΟΚ τελικά;


Παρακολουθώ με μεγάλη απορία την προσπάθεια υποβάθμισης που γίνεται από διαφορές πλευρές της σημασίας της μεγάλης νίκης του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές όπου ως μέσον χρησιμοποιείτε κυρίως η αποχή, με κύριο γνώρισμα την χρησιμοποίηση τίτλων από τα μέσα όπως «Νίκησε η αποχή»


Ήταν όπως πράγματι τόσο μεγάλο το ποσοστό της αποχής που να δικαιολογεί αυτό τον τίτλο;

Κατά την γνώμη μου όχι.

Παρά το γεγονός ότι καταβλήθηκε μεγάλη προσπάθεια όπου διαφόρους να προπαγανδίσουν την αποχή και παρά το γεγονός ότι η εκλογές διεξήχθησαν το εορταστικό τριήμερο του αγίου πνεύματος, η παρουσία των πολιτών στα εκλογικά τμήματα ήταν ιδιαιτέρως ικανοποιητική. Σε καμία δε περίπτωση η αποχή δεν είναι της τάξεως του 46 % που λένε τα επίσημα στοιχειά αφού είναι πολύ μεγάλος ο αριθμός των λανθασμένων εγγεγραμμένων στους καταλόγους.

Ένα δεύτερο στοιχειό που σκοπίμως αποκρύπτεται από όσους προσπαθούν να μειώσουν την νίκη του ΠΑΣΟΚ, είναι το γεγονός ότι σύμφωνα με όλες τις αναλύσεις το ποσοστό της αποχής αφορούσε εξίσου ψηφοφόρους και των δυο μεγάλων κόμματων. Για την ακρίβεια πρόκειται περί μεγάλου λάθους η εντύπωση ότι απείχαν μόνο οι νεοδημοκράτες.

Από την εμπειρία μου στις εκλογές του χωριού μου όπου μετά από πολλές εκλογές στις οποίες ήμουν εκλογικός αντιπρόσωπος και γνωρίζω σχεδόν απ έξω τους εκλογικούς καταλόγους, μπορώ να διαβεβαιώσω ότι από όσους απείχαν οι περισσότεροι είναι κοντύτερα –αν όχι ανήκουν- στο ΠΑΣΟΚ, τουλάχιστον στην δική μου εκλογική περιφέρεια.

Επίσης σύμφωνά με την δική μου έρευνα μπορώ να ισχυριστώ ότι απείχαν πολλοί από εκείνους οι όποιοι έδειχναν ιδιαιτέρως ενοχλημένοι από την καλή πορεία του κόμματος στις δημοσκοπήσεις το τελευταίο διάστημα , μετά την εσωκομματική επικράτηση του Γιώργου Παπανδρέου, τον Νοέμβριο του 2007.

Στο γεγονός αυτό αποδίδεται κατά τη γνώμη μου και το σχετικά μέτριο αποτέλεσμα του κόμματος σε νομούς της κεντρικής Μακεδονίας.

Το φαινόμενο αυτό θα πρέπει να προβληματίσει την ηγεσία του κόμματος, αφού είναι και το τελευταίο εμπόδιο στο δρόμο για την αυτοδυναμία στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές.

Συμπερασματικά , πιστεύω πως η νίκη του ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου είναι πολύ μεγάλη, τόση ώστε να σηματοδοτήσει την οριστική επικράτηση του κόμματος στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.

Η αίσθηση μου είναι οι η νηφάλια και υπεύθυνη δήλωση του προέδρου μετά την νίκη, αλλά και η διαφαινόμενη αλαζονική και εντελώς λανθασμένη εκτίμηση εκ μέρους των ηττημένων (Ν.Δ. αλλά και Συν) των αιτίων της ητας τους, θα οδηγήσει σε περαιτέρω διεύρυνση της πολίτικης ηγεμονίας του ΠΑΣΟΚ και του Προέδρου του, στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό.

Θα χρειαστεί όμως συνεχής επαγρύπνηση …


Νίκος Λιολιόπουλος.

Πρώην γραμματέας Δ.Ο. ΠΑΣΟΚ Δήμου Μελίκης .

Friday, June 5, 2009

Ευρωεκλογές - Η Ευρώπη στα χέρια μας.

Tου Άγγελου Τόλκα.

Την Κυριακή οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιλέγουμε τους αντιπροσώπους μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι νιώθουμε απομακρυσμένοι από τις εξελίξεις και τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γεγονός που μας κάνει να θεωρούμε ότι δεν είναι και τόσο δικιά μας υπόθεση οι ευρωεκλογές.

Ωστόσο, παρά την απάθεια που επικρατεί, οι εκλογές αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία. Είναι διαφορετικές από όλες τις ευρωεκλογές που διεξάγονται από το 1979.

Από τη μια, η Ευρώπη σήμερα βρίσκεται στο μέσον μιας οικονομικής κρίσης και τα πρόσφατα οικονομικά στοιχεία και η ανεργία αποδεικνύουν το μέγεθος της κρίσης. Από την άλλη, οι εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχουν αυξηθεί σταθερά. Την επόμενη πενταετία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα επηρεάσει τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πολλούς κρίσιμους τομείς όπως τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, τη γεωργία, το εμπόριο, την κλιματική αλλαγή, την μετανάστευση, την ενεργειακή ασφάλεια.

Επομένως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποκτά την δυνατότητα να απαντήσει στα μεγάλα ευρωπαϊκά ζητήματα που μας αφορούν όλους μας, που αφορούν την καθημερινότητά μας.

Εδώ λοιπόν η συμμετοχή μας μετράει. Εμείς θα επιλέξουμε προς τα που θέλουμε να οδηγήσουμε τα πράγματα. Είναι αυτή η στιγμή που ο πολίτης παίρνει την Ευρώπη στα χέρια του. Η αποχή είναι η δικαίωση όλων όσων δεν θέλουν ισχυρή την Ευρωπαϊκή Ένωση, η δικαίωση των συντηρητικών δυνάμεων – εγχώριων και ευρωπαϊκών - που καλλιεργούν την ισοπέδωση και την ηττοπάθεια, δηλαδή την αντίληψη ότι όλοι ίδιοι είναι και τίποτα δεν αλλάζει. Η αποχή δεν συνιστά αντίδραση σε μια κακή

σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντιθέτως, διευκολύνει την συντήρηση της κακής κατάστασης από αυτούς που θέλουν τον πολίτη αμέτοχο, όμηρο της κρίσης, χωρίς δυνατότητες κι αισιοδοξία.

Η σημερινή ευρωπαϊκή πραγματικότητα είναι πολιτική επιλογή αυτών που έχουν την πολιτική και κοινοβουλευτική πλειοψηφία, δηλαδή των ευρωπαίων συντηρητικών – γνήσια εκπρόσωπος των οποίων είναι στη χώρα μας η σημερινή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Σε αυτές τις επιλογές το σύνολο σήμερα των προοδευτικών και δημοκρατικών Ευρωπαίων πολιτών αλλά και των Ελλήνων αντιστεκόμαστε. Ζητούμε να αλλάξουμε πορεία γιατί δεν πάει άλλο.

Σήμερα ειδικά υπάρχει μια πολύ μεγάλη πρόκληση για τις προοδευτικές δυνάμεις σε όλη την Ευρώπη. Να υπογραμμίσουμε τη σημασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και τη δυνατότητα αλλαγής, μακριά από παλιομοδίτικες νεοφιλελεύθερες συνταγές. Οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές και το ΠΑΣΟΚ επιλέγουμε άλλο δρόμο γιατί ξέρουμε ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Εμπιστευόμαστε τον άνθρωπο και τις δυνατότητές του, θέτουμε τις κοινωνικές ανάγκες πάνω από τις ανάγκες τις αγοράς, διαφυλάτουμε το βιοτικό επίπεδο, την κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή, την ασφάλεια με ελευθερία.

Σε αυτές τις εκλογές επιλέγουμε και αποφασίζουμε ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ:

- κανόνες για την προστασία των τραπεζών με όμηρους τους πολίτες ή κανόνες για πραγματική εποπτεία των τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων προς όφελος της πραγματικής οικονομίας και της ανάπτυξης

- την Ευρώπη που θα προχωρά μόνο με τους ισχυρούς και τις ελίτ ή την Ευρώπη που θα προσφέρει βοήθεια στις φτωχότερες περιφέρειές της

- την γιγάντωση των μονοπωλίων και των πολυεθνικών ή την στήριξη των μικρών επιχειρήσεων

- την απάθεια και την απομάκρυνση εξαιτίας της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας ή την απλούστευση των κανονισμών και των διαδικασιών της ΕΕ ώστε ο πολίτης να συμμετέχει ενεργά σε όσα τον αφορούν και σε όλες τις δυνατότητες που του παρέχονται

- θα προσαρμοστούμε στην αγορά ή θα προχωρήσουμε σε επενδύσεις στη δια βίου εκπαίδευση για να διαμορφώσουμε οι ίδιοι το μέλλον μας

- θα μιλάμε απλά για κλιματική αλλαγή ή θα μεταρρυθμίσουμε την οικονομία μας προς μια έξυπνη, πράσινη ανάπτυξη, με συγκεκριμένες δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και την ενίσχυση της γεωργίας

- θα τα αφήσουμε όλα στην αγορά ή θα ενισχύσουμε τα δικαιώματα των καταναλωτών και το εισόδημα των πολιτών.

Σε όλα τα παραπάνω σαφώς και επιλέγουμε τις πολιτικές που βρίσκονται πιο κοντά στον άνθρωπο και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Αλλάζουμε την Ευρώπη για να ανατρέψουμε τη σημερινή συντηρητική της πορεία. Επιλέγουμε όμως και μια νέα πορεία για τη χώρα μας.

Αυτή η αναγκαία αλλαγή, αυτή η βαθιά ανατροπή περνά ως πρώτο βήμα μέσα από την ψήφο στο ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές. Όχι για να στείλουμε ένα μήνυμα στη Νέα Δημοκρατία. Αλλά για να διαδηλώσουμε μαζικά και δημοκρατικά ότι οι μέρες της αδιαφάνειας και της διαφθοράς, της καταπίεσης και της αποψίλωσης των δικαιωμάτων, ότι οι δικές της μέρες τελείωσαν πια οριστικά.

Η ψήφος στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι ψήφος επιστροφής στον καναπέ μετά τις εκλογές αλλά ψήφος για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας συνοχής και ελευθερίας, μιας Ελλάδας της αισιοδοξίας και της αυτοπεποίθησης.

Ψηφίζουμε για την Ευρώπη, αποφασίζουμε για την Ελλάδα.

Ψηφίζουμε το ΠΑΣΟΚ, ξεκινούμε την οικοδόμηση της Ελλάδας του μέλλοντος, της δικής μας, περήφανης και ανθρώπινης κοινωνίας.

*το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα της Ημαθίας «ΛΑΟΣ» στις 5/6/2009


www.tolkas.gr

Monday, June 1, 2009

Καλο μήνα.(με μια πολυ καλη ιδεα)!


Αντιγράφω από την Καθημερινή

Εκατοντάδες ξανθές ανεβάζουν το ηθικό των Λετονών
Που πλήττονται άσχημα από την οικονομική κρίση.

Πολλές εκατοντάδες ξανθές, ντυμένες στα ροζ και τα λευκά και ορισμένες συνοδευόμενες από μικρά σκυλάκια, παρήλασαν σήμερα στους δρόμους της Ρίγας για να ανεβάσουν το ηθικό των Λετονών, οι οποίοι πλήττονται άσχημα από την οικονομική κρίση.

Η εκδήλωση αυτή είχε, σύμφωνα με τους διοργανωτές, σκοπό να «μεταδώσει θετική ενέργεια» στους πολίτες της χώρας που πλήττονται από την οικονομική κρίση, αλλά και να συγκεντρωθούν χρήματα για τη δημιουργία χώρων άθλησης για παιδιά με ειδικές ανάγκες.

«Επιτέλους και κάτι διαφορετικό, κάτι θετικό. Κουράστηκα να ακούω κάθε μέρα να μιλούν για την κρίση», δήλωσε ο 70χρονος Άουσμα, ο οποίος παρακολουθούσε την παρέλαση παρέα με πολλούς περαστικούς και τουρίστες.

Στο πρόγραμμα της πρώτης «εβδομάδας ξανθών» που διοργανώθηκε στη χώρα περιλαμβάνονται εκτός από την παρέλαση, ένα τουρνουά γκολφ, μια επίδειξη μόδας, ένας χορός κι ένας διαγωνισμός σχεδίου για παιδιά.

Έπειτα από μια ραγδαία οικονομική ανάπτυξη εδώ και χρόνια, η Λετονία, η χώρα των 2,3 εκατομμυρίων κατοίκων, αντιμετωπίζει τη χειρότερη ύφεση από όλα τα κράτη της ΕΕ.

Πολύ καλή ιδέα λοιπόν.Προτείνω να γινει το ιδιο και εδώ. Και μην πει κανεις οτι έχουμε λιγότερες ξανθιές στην Ελλάδα απο οσες εχει η Λετονία!



31-5 And so the the story begins.....

And so the the story begins

City dweller, successful fella
Thought to himself oops I've got a lot of money
I'm caught in a rat race terminally
I'm a professional cynic but my heart's not in it
I'm paying the price of living life at the limit
Caught up in the centuries anxiety
It preys on him, he's getting thin

He lives in a house, a very big house in the
country
Watching afternoon repeats and the food he eats
in the country
He takes all manner of pills and piles up analyst
bills in the country
It's like an animal farm lot's of rural charm in
the country

He's got morning glory, life's a different story
Everything going jackanory, in touch with his own
mortality
He's reading balzac, knocking back prozac
It's a helping hand that makes you feel
wonderfully bland
Oh it's the centuries remedy
For the faint at heart, a new start

He lives in a house, a very big house in the
country
He's got a fog in his chest so he needs a lot of
rest in the country
He doesn't drink smoke laugh, takes herbal baths
in the country
Says she's come to no harm on an animal farm in
the country

In the country, in the country

Blow, blow me out I am so sad, I don't know why
Blow, blow me out I am so sad, I don't know why

He lives in a house, a very big house in the
country
Watching afternoon repeats and the food he eats
in the country
He takes all manner of pills and piles up analyst
bills in the country
Oh, it's like an animal farm lot's of rural charm
in the country

He lives in a house, a very big house in the
country
He's got a fog in his chest so he needs a lot of
rest in the country
He doesn't drink smoke laugh, takes herbal baths
in the country
And she's come to no harm on an animal farm in
the country


31-5 To the and

Friday, May 22, 2009

Η Απιστία δεν είναι Μαγκιά,είναι Αυτοταπείνωση!

Παίρνοντας ως αφορμή το παραπάνω γκρουπ που υπάρχει στο facebook το οποίο μάλιστα αριθμεί ήδη 82121 μέλη (!) θα ήθελα να εξομολογηθώ και τις δικές μου μύχιες σκέψεις, που με κατακλύζουν το τελευταίο διάστημα.

Είμαι παντρεμένος εδώ και χρόνια με την γυναίκα μου την οποία την αγαπώ, αλλά τελευταία έχει αρχίσει να με εκνευρίζει αφάνταστα. Έχει αλλάξει πολύ δεν είναι αυτή που γνώρισα. Είμαστε χρόνια μαζί και έχω επενδύσει πάνω της όλα τα όνειρα μου, ακόμη και αν ξέρω πως δύσκολα θα μπορέσει να με βοηθήσει να γίνουν πραγματικότητα.

Τον τελευταίο κάρο όμως παρότι όλα φαίνονται ωραία στη σχέση μας και οι επιτυχίες της( για τις οποίες καμαρώνω )διαδέχονται η μια την άλλη, συνέβη κάτι που με τάραξε…

Πρόσφατα μια παλιά μου αγαπημένη, εμφανίστηκε ξανά στη ζωή μου. Ήταν όμορφη όπως πάντα, γοητευτική όσο ποτέ άλλοτε-πάρα τα χρονάκια της και παρά το γεγονός πως είναι λίγο παλιομοδίτικη, με αναστάτωσε. Το μυαλό μου γυρίζει συνεχώς γύρω από αυτή. Κάθε φορά που μιλάμε στα κλεφτά με αναστατώνει. Την αγαπώ ακόμη πολύ, πρέπει να το παραδεχτώ.

Δεν είναι όμως αυτή μονό. Υπάρχει και μια νέα εκπληκτική γειτόνισσα πιτσιρίκα, που με έχει και αυτή αναστατώσει. Είναι νέα, πανέξυπνη αλλά και αθώα…Είναι λιγάκι άβγαλτη ,αλλά σπάει καρδιές με την εμφάνιση της. Όλοι αναρωτιούνται πως μεγάλωσε και ομόρφυνε τόσο ξαφνικά.
Το μυαλό μου γυρίζει συνεχώς γύρω από αυτές.

Ναι, και τις δυο!

Πόσο θα ήθελα να είμαι μαζί τους. Άλλα όχι , δεν θα το κάνω. Δεν θα το τολμήσω ποτέ. Ποτέ ξανά. Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να μείνω ένας κάλος οικογενειάρχης. Έξαλλου όπως λένε και οι 82121 του γκρουπ, Η απιστία είναι Αυτοταπείνωση.

Μια διευκρίνιση.

Ελπίζοντας πως η γυναίκα μου έφτασε ως αυτό το σημείο της ανάρτησης και δεν πήρε τηλέφωνο τον δικηγόρο ή ακόμη χειρότερα, δεν έπαθε κανένα έμφραγμα, σας διαβεβαιωθώ πως πρόκειται περί…παρομοίωσης!

Όπου γυναίκα μου = Το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου.

Όπου παλιά αγάπη που επανεμφανίσθη ομορφότερη = Ο Στέφανος Μανός και η ¨Δράση¨ του.

Και όπου γοητευτική πιτσιρίκα = Ο Μηχάλης Τρεμοπουλος και οι οικολόγοι-πράσινοι
!!!


Σημ . ψάχνω να βρω τον "Ερωτιαρη" του Ζαγοραιου για να συνοδεύσει την ανάρτηση, αλλά δεν υπάρχει πουθενά!:-)

Friday, May 15, 2009

Ανοιχτή επιστολή στον Θόδωρο Ζαγοράκη.

Την παρακάτω επιστολή έστειλα πριν λίγο στον πρόεδρο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ μέσω του site της.

Προς κ. Θ.Ζαγοράκη, πρόεδρο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ.

Είναι Ιούλιος του 2004 και η χωρά πλέει σε πελάγη ευτυχίας.

70 χιλιάδες και πλέον Ελληνες μαζεύονται στο Παναθηναϊκό στάδιο για να επευφημήσουν την θριαμβεύτρια εθνική ομάδα ποδοσφαίρου και τον άθλο της κατάκτησης του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2004. Μια μεγάλη γιορτή έχει στηθεί σε όλη τη χώρα για να γιορταστεί ο θρίαμβος. Σε ακόμη μεγαλύτερα πελάγη ο κόσμος του ΠΑΟΚ που καμάρωνε ένα δικό του παιδί, τον αρχηγό του, να κρατά το κύπελλο του πρωταθλητή Ευρώπης στα χεριά του, ως αρχηγός της εθνικής ομάδας . Εντελώς ξαφνικά όμως και ενώ ο ενθουσιασμός βρίσκεται στια απόγειο του,

ένα απέραντο γιουχάισμα εντελώς παράξενο (αλλά απολύτως δικαιολογημένο για ήσουν γνωρίζουν) και σίγουρα αταίριαστο για μια τόσο μεγάλη γιορτή, δονεί ολόκληρο το στάδιο Τι είχε γίνει; Ποιος είναι αυτός που προκάλεσε την μήνη του κόσμου και άλλαξε έτσι απότομα την ψυχολογία του;

Στην εξέδρα τον θριαμβευτών, εμφανίζεται ο πρόεδρος της Ελληνικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας Βασίλης Γκαγκάτσης,. θεωρητικά αυτός που θα άξιζε τις μεγαλύτερες επευφημίες ως επικεφαλής. Αντιθέτως σύσσωμος ο κόσμος αποδοκιμάζει τον πρόεδρο της ΕΠΟ.

Αν κάποιος δεν γνώριζε πρόσωπα και καταστάσεις του ποδοσφαίρου της πατρίδας μας, δεν θα πίστευε στα μάτια του . Που βρήκε άραγε το κουράγιο ο κόσμος στο Σταδιο, μέσα στη μεγάλη του χαρά να θυμηθεί τον πόνο του, που λέγεται ελληνικό ποδόσφαιρο και να εκφραστεί με αυτόν τον τρόπο;

Δυστυχώς όμως όλοι ξέρουμε γιατί εκφράστηκε έτσι ο κόσμος και τι σημαίνει η αποδοκιμασία του, όχι αποκλειστικά στο συγκεκριμένο πρόσωπο, άλλα σε ολόκληρο το αρρωστημένο οικοδόμημα του ελληνικού ποδοσφαίρου…


Μάιος του 2009

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον τύπο, ο Βασίλης Γκαγκατσης είναι προ του πυλών της συνεργασίας του με τον ΠΑΟΚ. Τον ΠΑΟΚ που διοικείται πλέον από τον αρχηγό της εθνικής ομάδας, ο οποίος πρωτοστάτησε μεγάλη επιτυχία στην προσπάθεια εξυγίανσης της ΠΑΕ.

Ο κ. Γκαγκάτσης στον ΠΑΟΚ! Ακούγεται σαν ανέκδοτο, αλλά μάλλον δεν είναι. Ο άνθρωπος που στο πρόσωπο του είναι συγκεντρωμένος ο θυμός και η οργή όλου του σκεπτόμενου φιλάθλου κόσμου, ως η εμβληματική προσωποποίηση του κατεστημένου, που έχει ως αποτέλεσμα την ανυποληψία του ελληνικού ποδόσφαιρο, θα αναλάβει ρολό συνεργάτη στον ΠΑΟΚ

Δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Ο ΠΑΟΚ, η δημοφιλής ομάδα-σύμβολο του λαϊκών τάξεων, της προσφυγιάς αλλά και όλης και της περιφέρειας, η ομάδα που έπεσε θύμα όσο καμία του αρρωστημένου κατεστημένου, η ομάδα έχει να περηφανεύεται για τους πιο πιστούς και αυθεντικούς οπαδούς , θα συνεργαστεί με τον κ.Γκαγκατση…


Αγαπητέ Θόδωρε Ζαγοράκη.

-Αν για τον ΠΑΟΚ μας, επέλεξες να γίνει μέρος του συστήματος, να μας του πεις. Κάποιοι θέλουμε να μείνουμε συνειδητά εκτός…

-Αν επέλεξες τα διαγράψεις από την μνήμη μας, δεκαετίες γεμάτες πικρές και αδικίες από το κατεστημένο, κάνεις ένα μεγάλο και ασυγχώρητο λάθος . Ο κόσμος του ΠΑΟΚ δεν ξεχνά.


Πρόεδρε είμαι φίλαθλος του ΠΑΟΚ

Αποφάσισα συνειδητά στα 18 μου χρόνια να αλλάξω ομάδα και να γίνω ΠΑΟΚ.

Για να είμαι περήφανος για την ομάδα που παρότι αιμορραγούσε κάθε χρόνο και οι καλύτεροι της παίκτες πήγαιναν στον Ολυμπιακό αλλά και στις άλλες ανταγωνίστριες ομάδες , αυτή τον κέρδιζε επί 30 χρόνια…

Της ομάδας που συνειδητά αποχωρούσε από το γήπεδο μετά από κατάφωρη αδικία….

Της ομάδας που ο περήφανος λαός της στήριξε με το υστέρημα του την διοίκηση σου και την προσπάθεια εξυγίανσης που έκανες με μεγάλη επιτυχία, μια προσπάθεια που την αναγνωρίζουμε. Όλοι, ακόμη και εγώ που υπήρξα ομολογώ πολύ δύσπιστος…


Θόδωρε Ζαγοράκη-αγαπητέ πρόεδρε,

ο λαός του ΠΑΟΚ στερήθηκε πολλά τα τελευταία χρόνια, χαρές, τίτλους, διακρίσεις. Οι πικρές που δέχτηκε είναι πολύ περισσότερες από τις χαρές. Έχασε πολλά, σε πολλά επίπεδα ..


Δεν έχασε όμως ένα…*


Την αγνότητα της ψυχής του.

Μην του την στερήσεις…


Με μεγάλο σεβασμό,

Νίκος Λιολιόπουλος


* από λάθος μου η πρόταση αυτή δεν εμφανίστηκε το αρχικό κείμενο.


Thursday, May 14, 2009

Στη Cinderella


Μια θλίψη με έχει κυριεύσει. Δεν πιστεύω στα μάτια μου...
θα μπορούσες να χαθείς και να μην ξαναγράψεις ποτέ. Αλλά να το σβήσεις τελείως;;;
Γιατί κοπέλα μου; νομίζεις ότι είχες αυτό το δικαίωμα;
Μέσα εκεί ήταν και ένα μεγάλο κομμάτι της δίκης μου ζωής. Σύντομο αλλά πολύ μεγάλο.

Με σκότωσες...
Ειλικρινά.

Περίμενα οτι θα σταματούσε όλο αυτό κάποια μερα...
Αλλάζουμε το ξέρω, η ζωή, οι συγκυρίες, οι διαθέσεις οι άνθρωποι...οι ΣΤΙΓΜΕΣ....
Αλλά διαγραφή;;
Δεν το χωράει ο νους μου.

Δεν θα σου πω πόσο στενοχωρήθηκα απόψε.
θα σου πω πόσο θύμωσα ...
θα σου πω πόσο απελπίστηκα....

πολύ.....................