Η «τρολιά»* του αντιπεριφερειάρχη

Του Νίκου Λιολιόπουλου*

Mεγάλη έκπληξη μου προκάλεσε το άρθρο του πρώην νομάρχη και νυν αντιπεριφεριαρχη κ. Κ. Καραπαναγιωτιδη με τίτλο " Εμείς στην Ημαθία είμαστε συνεπείς" που δημοσιεύτηκε σε όλα τα μέσα ενημέρωσης του νομού κι όχι μόνο. Στην αρχή, διαβάζοντας το άρθρο πίστεψα ότι ο τοπικός μας άρχοντας έσπαγε πλάκα, αλλά κάτι τέτοιο θα ήταν κάπως υπερβολικό, αφού πολύ σπάνια θα δεις κάποιον να αστειεύεται όταν κατέχει τέτοιες θέσεις. Ξανακοιτώντας το κατάλαβα ότι μάλλον τα έγραφε σοβαρά όλα αυτά περί ανάπτυξης κλπ.

Αν κάποιος, που δεν γνωρίζει ποια είναι  η κατάσταση στον τόπο μας, διάβαζε το άρθρο θα νόμιζε πως είμαστε κάτι σαν την Καλιφόρνια, την Τοσκάνη ή έστω η ΕλληνικήΑνάβρα.  Θα πίστευε πως αυτός ο τόπος ευημερεί και οι πολίτες του είναι πλούσιοι. Ότι ο νομός μας είναι γεμάτος υποδομές, υπηρεσίες και επιχειρήσεις που παράγουν και μοιράζουν πλούτο. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που το διαβάζει κάποιος που ζει εδώ και ιδιαίτερα κάποιος από την μειοψηφία των ενεργών οικονομικά πολιτών που εργάζονται, παράγουν και προσπαθούν να επιβιώσουν, ή καλύτερα  για  όσους δεν είχαν την τύχη ή την πρόνοια να έχουν εξασφαλίσει τα προς το ζην από τον υπερχρεωμένο αλλά ακόμα ασφαλή κρατικό κορβανά;

Πως να ένοιωσε άραγε διαβάζοντας το κείμενο αυτό ο μικρομεσαίος αγρότης, ο έμπορος ο βιοτέχνης που μόλις κι μετά βίας τα φέρνει βόλτα, αν τα φέρνει; Κύριε Καραπαναγιωτιδη, μπορεί να είστε συμπαθής σε μεγάλο τμήμα των Ημαθιωτών κι σε εμένα προσωπικά -λόγω του απλού και συνετού σας χαρακτήρα και την ικανότητά σας να παίζετε άριστα το παιχνίδι των προσωπικών ανθρωπίνων σχέσεων, αυτό όμως δεν σας επιτρέπει να σπάτε τέτοιου είδους πλακίτσες ( τρολ στη γλωσσα της εποχης μας)  με την οικονομική μας κατάσταση. Γιατί ξέρετε πολύ καλύτερα από τον καθένα ότι η Ημαθία, από ένας πλούσιος νομός τα τελευταία χρόνια, έχει κατρακυλήσει στον πάτο όποιου οικονομικού δείκτη και να πάρετε.

Γιατί ξέρετε καλά πως η ανεργία και στον δικό μας τόπο αυξάνεται ραγδαία και έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Και γιατί τέλος, ξέρετε πολύ καλά πως οι αγρότες της περιοχής βρισκόμαστε σε άθλια κατάσταση. Το γεγονός ότι η τιμή του ροδάκινου φέτος για κάποιο διάστημα παρουσίασε μεγάλη άνοδο γνωρίζετε ότι δεν οφείλεται σε καμία από τις  ενέργειες σας, αλλά στον αρχαίο νόμο της αγοράς, της αναλογίας προσφοράς - ζήτησης. Φέτος λόγω καιρικών συνθηκών για ένα διάστημα υπήρξε έλλειψη παραγωγής στα ροδάκινα κι έτσι οι τιμές ανέβηκαν αρκετά, όχι όμως τόσο που να αντισταθμίσουν την ζημία από την μειωμένη παράγωγη. Και ας μη μιλήσουμε για τις άλλες καλλιέργειες που πάνε κατά διάολου. Τίποτα δεν άλλαξε στον τόπο μας τα τελευταία χρόνια, τουλάχιστον τίποτε προς το καλύτερο. Ας πάψουμε λοιπόν να κοροϊδευόμαστε.

*ορισμός τρολ

* Ο Ν. Λιολιόπουλος είναι αγρότης και εκλεγμένο μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ''Δράσης''

Πριν το μαύρισμα της οθόνης.( Ή υπέρ Γιωργου ανάγνωσμα)

Αναρωτιέμαι βλέποντας όλο αυτό τον πολιτικό«κουρνιαχτό» που ακολούθησε το κλείσιμο της ΕΡΤ χθες αργά το βράδυ, πόσο κακό έκανε στη χώρα η αντιπολιτευτική τακτική του ανεκδιήγητου Σαμαρά. Ακόμη και άνθρωποι φιλελεύθεροι και ορθολογιστές λύγισαν από το θλιβερό θέαμα της μαύρης οθόνης. Η σκέψη μου χθες γύρισε ξαφνικά στον Γιώργο Παπανδρέου…

Επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου έγιναν κάποιες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες προς την σωστή κατεύθυνση, είτε το θέλουμε είτε όχι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το σχέδιο Μόσιαλου-Τόλκα για την ΕΡΤ, το οποίο ήταν καλοδουλεμένο και κυρίως χωρίς να περιλαμβάνει απολύσεις, για τις όποιες σήμερα όλοι κόπτονται. Τότε σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, αλλά και οι συνδικαλιστές της ΕΡΤ το πολέμησαν, όπως είθισται τελευταία σε κάθε μεταρρυθμιστική απόπειρα που πάει να γίνει στην Ελλάδα.

Σήμερα όλοι βγήκαν στα κάγκελα, για το κλείσιμο της ΕΡΤ διαρρηγνύοντας τα ιμάτια τους για έναν οργανισμό τις υπηρεσίες του οποίου, πλήρωνε πολύ ακριβά ο έλληνας πολίτης και σχεδόν κάνεις δεν απολάμβανε.

Μετά από τόσο καιρό φαίνεται ότι η πολιτική του Γιώργου Παπανδρέου σε κάποια -οχι πολλα-σημεία δικαιώνεται . Έκανε βεβαία και πολλά σοβαρά λάθη. Δυστυχώς, η δυναμική του δεν κατάφερε να ξεπεράσει τις εσωκομματικές έριδες και μια καλή προσπάθεια έμεινε στη μέση. Μας χωρίζουν πλέον πολλά σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο και δεν μπορώ να τον παρακολουθήσω.

Ήταν όμως κάτι σαν μονόφθαλμος στην απόλυτη τυφλά του πολίτικου μας συστήματος.

Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Δράσης !

Νίκος Λιολιόπουλος

Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Δράσης - Αγρότης    link

"Γιατί πρέπει οπωσδήποτε ένα γνήσια φιλελεύθερο κόμμα να μπει επιτέλους στην ελληνική βουλή και να αποτελέσει το αντίβαρο ορθολογισμού σε μελλοντικές κυβερνήσεις." "

Δραστηριοποιήθηκα στη Δράση για να βοηθήσω να γίνουν γνωστές οι ιδέες της στην ελληνική επαρχία όπου ως σήμερα υστερεί, αφού η επαρχία δεν έχει συνηθίσει να ακούει αλήθειες. Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι στην σημερινή εποχή που οι μάσκες του κρατισμού και της κομματοκρατείας πέφτουν, οι αρχές της Δράσης μπορούν να βρουν απήχηση στα λαϊκά στρώματα.
Γιατί πρέπει οπωσδήποτε να ακουστεί η φωνή της σύνεσης και της λογικής στην Ελληνική κοινωνία. Γιατί πρέπει οπωσδήποτε ένα γνήσια φιλελεύθερο κόμμα να μπει επιτέλους στην ελληνική βουλή και να αποτελέσει το αντίβαρο ορθολογισμού σε μελλοντικές κυβερνήσεις.
 

Βιογραφικό ›

Γεννήθηκε το 1973 στη Μελίκη Ημαθίας όπου ζει και εργάζεται ως αγρότης. Από πολύ μικρή ηλικία συμμετέχει ενεργά στηνολιτική.
Έχει διατελέσει μεταξύ άλλων: υποψ, Βουλευτής με τη Δημ. Συμμαχια, δημοτικός σύμβουλος Μελίκης, Γραμματέας Δ.Ο. ΠΑΣΟΚ Μελίκης, μέλος της Κ.Ε της ΑΕΚΑ ,ενώ η ενεργή συμμετοχή του στα κοινά είναι για αυτόν τρόπος ζωής, προσφοράς και έκφρασης.
Στο συνδικαλιστικό τομέα, εκλέγεται επί σειρά ετών πρόεδρος του σωματείου τευτλοεξαγωγέων Κεντρικής Μακεδονίας.
Ως ενεργό μέλος της διαδικτυακής κοινότητας διατηρεί ένα από τα πρώτα blogs με προέλευση την ελληνική επαρχία, ενώ εργάζεται part time ως δημοσιογράφος, σε τοπικά μέσα.
Μιλάει(έστω και με λίγη δυσκολία σε κάποιες) έξι γλώσσες.
Είναι παντρεμένος με την κοινωνική λειτουργό Νίκη Λιόλιου και πατέρας των 2,5 ετων διδύμων, Βασίλη και Άννας.

Φιλελευθερισμός 5 σχολές και 10 αρχές:

Του Α.Σκούρα.

Για δεκαετίες ο φιλελευθερισμός στην Ελλάδα έχει οριστεί από την αριστερά. Όπως σημειώνει και ο καθηγητής Αριστείδης Χατζής (http://www.greekcrisis.net/2013/01/blog-post_30.html), ένας συνεπής φιλελεύθερος διανοητής, το γεγονός αυτό είχε θετικά αποτελέσματα, όπως η φιλελευθεροποίηση των κοινωνικών αξιών της διωκόμενης αριστεράς, αλλά και αρνητικά, όπως η "τοξικοποίηση" της λέξης "Νεοφιλελεύθερος".

Τον τελευταίο καιρό οι ιδέες των φιλελεύθερων γνωρίζουν πρωτόγνωρη απήχηση για τα ελληνικά δεδομένα. Η παγκόσμια κρίση, αλλά και η ελληνική ειδικότερα, έχουν ωθήσει αρκετούς πολίτες να αναρωτηθούν αν η ρίζα του κακού βρίσκεται στις αγορές ή στον κρατισμό και τον παρεμβατισμό. Είναι σαφές ότι η πρώτη ερμηνεία πηγάζει από την αριστερά και η δεύτερη από τον φιλελευθερισμό.

Μέσα σε αυτό το κλίμα των ιδεών, εχθρικό για τον φιλελευθερισμό, είναι υποχρέωση μας να επαναδιαπραγματευτούμε με την κοινή γνώμη το περίγραμμα, το branding αν θέλετε, της φιλελεύθερης ιδεολογίας.

Φυσικά, όπως συμβαίνει και με τις αριστερές ιδεολογίες, υπάρχουν διαφορετικές ιδεολογικές σχολές εντός του φιλελευθερισμού. Είναι μάλιστα ιδιαίτερα αστείο το γεγονός ότι αν παρακολουθήσει κανείς διαλόγους μεταξύ εκπροσώπων διαφορετικών σχολών, η ένταση που συχνά τους συνοδεύει  θυμίζει το διχασμό μεταξύ του ΚΚΕ και των άπειρων κομμάτων που δημιουργήθηκαν από τα διάφορα ιδεολογικά ρεύματα που προέκυψαν από τα σπλάχνα του.

Ποιες είναι λοιπόν οι κύριες ιδεολογικές σχολές του φιλελευθερισμού και οι κύριοι εκφραστές τους; Στις παρακάτω γραμμές θα βρείτε τα ονόματα, τους εκφραστές, και μια σύντομη περιγραφή της κάθε σχολής:

• Οι νεοφιλελεύθεροι: Η σχολή που ίδρυσε ο Milton Friedman και τα Chicago  Boys. http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=0gcx8_tnkDs#! 
•  Η σχολή της "Δημόσιας Επιλογής" (Public Choice): James Buchanan (μας άφησε πρόσφατα) και Gordon Tullock http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=ffJFNEujeL4#! 
• Η Αυστριακή Σχολή: F.A. Hayek, Ludwig von Miseshttp://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=4hIax9gh7fU 
• H σχολή των "Φυσικών Δικαιωμάτων": Ayn Rand, Robert Nozick http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=Ysis1GfV0Qc 
• Αναρχο-καπιταλισμός (αναρχο-φιλελευθερισμός): Murray Rothbard και David Friedmanhttp://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=1r99Ae6gmgg

Οι πέντε αυτές σύγχρονες σχολές του φιλελευθερισμού έχουν συχνά τεράστιες ομοιότητες αλλά και σημαντικές διαφορές. Λογικό λοιπόν είναι να αναρωτηθεί κανείς, τι κοινό έχουν όλοι αυτοί μεταξύ τους ώστε να χαρακτηρίζονται ως φιλελεύθεροι; Ιδού η απάντηση:

Η κοινή αφετηρία των σχολών σκέψης του μοντέρνου φιλελευθερισμού είναι ο κλασσικός φιλελευθερισμός. Πολλοί εντοπίζουν την αρχή του στον Άνταμ Σμιθ και το έργο του "Ο πλούτος των Εθνών" ενώ άλλοι πηγαίνουν αρκετά πιο πίσω όπως π.χ. την Αναγέννηση ή τον Αριστοτέλη και τους λοιπούς κλασικούς των οποίων η σκέψη επέτρεψε στο φιλελευθερισμό να ανθίσει αιώνες μετά.

Ακόμα πιο συγκεκριμένα, η συντριπτική πλειοψηφία των φιλελεύθερων (διανοητών και μη) συμφωνεί σε 10 βασικές αρχές του κλασικού φιλελευθερισμού:

1. Η Ελευθερία ως ο υπέρτατος πολιτικός στόχος. Κάθε πολιτική απόφαση πρέπει να λαμβάνεται με γνώμονα αν αυξάνει ή μειώνει την Ελευθερία των πολιτών.
2. Ατομικότητα: Το άτομο είναι σημαντικότερο από σύνολο. Οι φιλελεύθεροι απορρίπτουν την κολλεκτιβοποίηση των πολιτών στο όνομα του κοινού καλού σε αντίθεση με την αριστερά και τον κομμουνισμό που στο όνομα του εξάλειψαν ατομικές ελευθερίες και διέπραξαν σοβαρά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η θυσία του ατόμου στο σύνολο αποτελεί εξ ορισμού παραβίαση της ατομικής ελευθερίας.
3. Σκεπτικισμός έναντι της Επιβολής: Πολύ συχνά παρατηρείται το φαινόμενο όπου το κράτος επιβάλλει στους πολίτες μία συγκεκριμένη συμπεριφορά (π.χ. απαγόρευση, ή αγορά προϊόντων ή υπηρεσιών) στο όνομα του δικού τους καλού. Οι φιλελεύθεροι διαφωνούν κάθετα με την επιβολή τέτοιων μέτρων καθώς κρίνουν το άτομο ως τον καλύτερο κριτή του δικού του καλού. Αρκεί οι δράσεις τους να μην μειώνουν την ελευθερία των άλλων.
4. Κράτος Δικαίου: Η ιδέα ότι το κράτος και οι νόμοι του υπόκεινται σε ορισμένες θεμελιώδης ηθικές αρχές. Π.χ. ισονομία, ισοτιμία κλπ. Ενώ το Κράτος Δικαίου το "ευαγγελίζονται" διάφορες αριστερές ιδεολογίες, η αλήθεια είναι πως εξ ορισμού η χρήση του κράτους για την επιβολή των πολιτικών θέσεων της αριστεράς προϋποθέτει διακρίσεις (εισοδηματικές, ταξικές, εθνικές κλπ.) που έρχονται σε αντίθεση με την ισονομία και το κράτος δικαίου γενικότερα.
5. Κοινωνία των Πολιτών: Σε αντίθεση με την αριστερά, οι φιλελεύθεροι πιστεύουν ότι τα περισσότερα κοινωνικά προβλήματα (όπως π.χ. η φτώχια) μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικότερα από την κοινωνία των πολιτών (Μ.Κ.Ο, εκκλησία, απλούς πολίτες) παρά από ένα γραφειοκρατικά δομημένο κράτος όπου οι άνθρωποι που λαμβάνουν αποφάσεις βρίσκονται σε ένα γραφείο κεντρικής υπηρεσίας, αποκλεισμένοι από τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων που υποτίθεται πως βοηθούν.
6. Αυθόρμητη Τάξη: Οι φιλελεύθεροι πιστεύουν ότι η ευταξία σε μία κοινωνία προκύπτει αυθόρμητα και χωρίς να είναι απαραίτητη η κρατική παρέμβαση. Οι πολίτες μπορούν να δημιουργήσουν την τάξη μέσω εθελοντικών μηχανισμών. Κλασικό παράδειγμα η εκάστοτε γλώσσα. Ουδείς την επέβαλλε, ουδείς την ανακάλυψε, ουδείς την αναβαθμίζει. Η πορεία της ελληνικής γλώσσας είναι προϊόν της αυθόρμητης τάξης. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι φυσικά το 4 και το 10.
7. Ελεύθερη Αγορά: Οι οικονομικές συναλλαγές πρέπει να είναι πάντοτε εθελοντικές μεταξύ των πολιτών. Το κράτος δε θα έπρεπε να ορίζει το τι, που, πως, πότε, και για πόσο θα έπρεπε να παράγουμε. Απαραίτητες προϋποθέσεις για την ελεύθερη αγορά είναι η προστασία της ατομικής ιδιοκτησίας και η ύπαρξη ισχυρής δικαστικής εξουσίας που να επιλύει τις διαφορές μεταξύ των πολιτών.
8. Ανεκτικότητα: Σε μία φράση, ανεχόμαστε πράξεις, απόψεις και ιδέες άλλων με τις οποίες διαφωνούμε. Παράδειγμα η ελευθερία της έκφρασης.
9. Ειρήνη: Σε όρους εξωτερικής πολιτικής, οι φιλελεύθεροι είναι επι το πλήστον υπέρ της μη παρεμβατικότητας στις εσωτερικές υποθέσεις ξένων χωρών και υποστηρίζουν θερμά ότι η ειρήνη επιτυγχάνεται μέσω της ελεύθερης μεταφοράς προϊόντων, υπηρεσιών, κεφαλαίου - εργασίας, και των ιδεών.
10. Ο ρόλος του κράτους: Το κράτος για τους φιλελεύθερους πρέπει να είναι ελάχιστο και να περιορίζεται στην προστασία της ζωής, της ελευθερίας, και της περιουσίας των πολιτών. Οτιδήποτε πέραν αυτών των 3 θεωρείται περιττό και λειτουργεί ενάντια στην ατομική ελευθερία των πολιτών και το κράτος δικαίου.

Σημαντική σημείωση είναι πως οι 10 αυτές αρχές έχουν μικρή αξία από μόνες τους για τους φιλελεύθερους. Η συνύπαρξή τους είναι αδιαπραγμάτευτη για την επίτευξη μιας ελεύθερης κοινωνίας.

*το παραπάνω κείμενο είναι βασισμένο στο έργο του Dr. Nigel Ashford και εμπνευσμένο από εδώ:http://www.youtube.com/watch?v=iU-8Uz_nMaQ 

Ώρα για Δράση!

Θα ήθελα να ενημερώσω τους φίλους μου ότι εντάχθηκα στο κόμμα Δράση και θα συμμετέχω στις διαδικασίες για να παραστώ στο συνέδριο που θα γίνει στις 25-26 Μάιου στην Αθήνα.

 Για το σκεπτικό της απόφασης μου αυτής και για να προλάβω τα γνωστά σχόλια περί πολιτικού γυρολόγου* κλπ.  δεν χρειάζεται να προσθέσω τίποτα περισσότερο σε αυτό το κείμενο που είχα γράψει πριν δυο χρόνια:

  "Έχω βαρεθεί να γίνομαι αποδέκτης αρνητικών σχολίων από συνομιλητές μου κάθε φορά που αναφέρω το ότι έχω κατά καιρούς ψηφίσει διαφορετικά κόμματα. Με ενοχλεί πολύ είναι αλήθεια αυτός ο ιδιότυπος κομματικός φανατισμός που επικρατεί στη χωρά μας, όταν δε ο φανατισμός αυτός είναι και ιδεολογικός με εξοργίζει.

Το έχω πει πολλές φορές, ότι ψηφίζω πάντα το κόμμα που είναι πιο κοντά στις απόψεις μου, οι δε απόψεις μου δεν είναι κατά ανάγκη ταυτόσημες διαχρονικά, αφού μεταλλάσσονται μέσα από συζητήσεις, ενημέρωση αλλά και πολύ μελέτη, άλλα σίγουρα υπάρχει ένα πλαίσιο αρχών από το οποίο προσπαθώ να μην παρεκκλίνω...." η συνέχεια εδώ.

Αλλά και το κείμενο παραίτησης μας από την ΔΗΣΥ εδώ

Νομίζω ότι το κόμμα της Δράσης με την μορφή που έχει πάρει το τελευταίο διάστημα καλύπτει σε μεγάλο βαθμό τις πολιτικές μου πεποιθήσεις. ιδιαίτερα με την ανέλιξη στην μεταβατική ηγεσία ένας πολύ αξιόλογου ανθρώπου του Αντύπα Καρύπογλου και την ένταξη του φίλου μου Ευρωβουλευτή Θόδωρου Σκυλακακη τον οποίο εκτιμώ βαθύτατα ως πολιτικό και ως άνθρωπο, αλλά και μας ενώνουν κοινοί αγώνες, μου ήταν αδύνατο να μην συμμετέχω ενεργά στο νέο εγχείρημα.

Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζω σε προσωπικό επίπεδο, θέλω να  δώσω τον καλύτερο μου εαυτό και όσες δυνάμεις διαθέτω στο να μπουν επιτέλους οι φιλελεύθεροι στη βουλή. Η χωρά χρειάζεται τη ΔΡΑΣΗ όσο ποτέ άλλοτε.

* Αντυπας Καρίπογλου. .Γυρολογων εγκώμιο

Σχετικά με την στάση μου στο θέμα του αγώνα Μελίκης-Νεοκάστρου.

Επειδή η έντονη αντίδραση μου στην απόφαση του Φιλίππου, μπορεί να δημιουργήσει κάποιες παρεξηγήσεις για το άτομο μου θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα.

 Πρώτον , δεν έχω κανένα πρόβλημα με την ομάδα του Νεοκαστρου ούτε βεβαία με το χωριό. Ήμουν παρών σε όλους τους αγώνες της όταν ήταν στην Δ Εθνική και χαιρόμουν με τις επιτυχίες της. Το ίδιο θα κάνω και τη νέα σαιζόν, αν με το καλό ανέβει την Γ Εθνική.

 Το πρόβλημα μου είναι οι πρακτικές που μετήλθε συγκεκριμένος παράγοντας κατά τη διάρκεια όλης της χρονιάς που πρωταρχικό σκοπό είχε να βλάψει τον Φίλιππο Μελικης. Πιστεύω ότι η προσπάθεια αυτή εντάσσεται σε ένα γενικότερο σχέδιο εξόντωσης του Φιλίππου αφού στέκεται εμπόδιο σε  επαγγελματικούς σχεδιασμούς κάποιων με βάση το ποδόσφαιρο.

Δεύτερον. Σέβομαι και εκτιμώ απόλυτα την νυν διοίκηση της ομάδας, που πιστεύω ότι παρά τις οποίες διαφορές που μπορεί να είχαμε, ήταν από τις  καλύτερες που υπήρξαν ποτέ( με μια μοναδική εξαίρεση)

 Τρίτον, πιστεύω ότι η απόφαση που έλαβε η διοίκηση την Πέμπτη ήταν λανθασμένη και επιζήμια για την ομάδα και το μέλλον της. Είμαι εξαιρετικά ανήσυχος για της συνέπειες αυτής της απόφασης στη ιδία την επιβίωση του συλλόγου. Επίσης έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την προηγούμενη απόφαση που πάρθηκε ένα μηνά πριν, αλλά και στην γενικότερη φιλοσοφία της ομάδας τα τελευταία χρόνια και αυτό δείχνει τουλάχιστον ασυνέπεια.

Τέταρτον, η λασπολογία που αναπτύσσεται τον τελευταίο καιρό σε βάρος της οικογενείας Νταμτσιου είναι ότι πιο αρρωστημένο έχω συναντήσει ποτέ. Έχοντας ζήσει τον Γιώργο κάθε μέρα από κοντά, το μονό που έχω να πω είναι ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο, αθλητή και επιστήμονα που κόσμησε με την παρουσία του τον Φίλιππο μας.                         

 Πέμπτον, γνωρίζω πολύ καλά αγαπητέ σύμβουλε του Φιλίππου που ήσουν και σε παλαιότερες διοικήσεις, τι έγινε με το Κλειδί πριν χρόνια αλλά δεν μίλησα ποτέ σεβόμενος κάποια πράγματα, εσύ δεν σεβάστηκες τίποτα.

                                   

 Και έκτο και τελευταίο                               .

Ήμουν είμαι και θα είμαι οπαδός και λάτρης του Φιλίππου και ότι αυτός πρεσβεύει στην κοινωνία του χωριού μας. Την αγάπη μου αυτή όπως και την δουλεία μου στα τμήματα υποδομής δεν πρόκειται να την χαρίσω σε κανέναν επαγγελματία ψευτοπαραγοντα.

 Ευχαριστώ.

Η εφηβική ομάδα του Φιλίππου Μελίκης.

Μετά από πολλά χρόνια επιτυχημένης παρουσίας στα τμήματα υποδομής (τσικό, παιδικά) αλλά  και την ίδρυση μιας άρτια οργανωμένης ακαδημίας από το 2009, η οποία παίρνει μέρος στο τοπικό πρωτάθλημα ακαδημιών και σε διάφορα άλλα τουρνουά, ο Φίλιππος Μελικης πρωτοπορεί δημιουργώντας ένα ακόμη τμήμα αυτό της εφηβικής ομάδας που αγωνίζεται στο πρωτάθλημα έφηβων που διοργανώνουν οι ακαδημίες. Η σύσταση της ομάδας κρίθηκε απαραίτητη αφού υπήρχε κενό μεταξύ του παιδικού και του ανδρικού τμήματος, και έτσι τα παιδιά που μόλις έβγαιναν από το παιδικό δεν είχαν και πολλές αγωνίστηκες παραστάσεις ώσπου να βρουν τη θέση τους στην ανδρική ομάδα.

 Την εφηβική ομάδα προπονεί ο Δημήτρης Μαμουτόπουλος ενώ επικεφαλής της άτυπης διοίκησης γονέων που τη λειτουργεί είναι ο Δημήτρης Μπιτοπουλος.

 Η εφηβική ομάδα εντάσσεται στα πλαίσια της ακαδημίας του Φιλίππου Μελικης υπό την εποπτεία του προέδρου του Φιλίππου Κυριάκου Παπαϊωάννου και του υπεύθυνου τμημάτων υποδομής Νίκου Λιολιόπουλου.

 Πρόεδρος του ΔΣ της ακαδημίας που διαθέτει όλα τα ηλικιακά τμήματα(μπαμπίνι,προτζούνιορ, τζουνιορ,προπαιδικό, παιδικό αλλά και τη νεοσύστατη γυναικεία ομάδα) είναι ο Νίκος Λουκανόπουλος

Στη φωτογραφία εικονίζονται από αριστερά προς τα δεξιά οι: (σε παρένθεση το έτος γέννησης)

Όρθιοι: Μαμουτόπουλος Δ.(Προπονητής) Γιώργος Ματσούκας (1996) Ηλίας Τσάκαλος (1996) Καραγκιοζόπουλος Θοδωρος(1998) Περπερίδης Κυριάκος(1997) Μπιτόπουλος Γιώργος (1998) Μάριο Λουμάνι(1995) Κώστας Ντόβας (1997) Μανώλης Αναστασόπουλος (1995)

Καθιστοί : Θωμάς Ζησιόπουλος (1998) Βαγγέλης Παρσόπουλος (1998) Σωτήρης Βενιόπουλος (1999) Δημήτρης Πεχλιβανίδης (1996) Φίλιππος Μαμουτόπουλος (1997) Φλόρι Μουρίζι(1997) Γιάννης Παντίσης (1997) και Λιακόπουλος Θόδωρος(1998)

Στην ομάδα αγωνίζονται επίσης οι: Σωτήρης Ράπτης, Παναγιώτης Παρσόπουλος, Χρήστος Πιτσάβας, Θανάσης Μπούθας και Λάζαρος Τσάκαλος, που απουσιάζουν από την φωτογραφία.

Πώληση ΕΒΖ, ένα καλό νέο.*

* Άρθρο μου στην εφημερίδα roumlouki.gr

Του Νίκου Λιολιόπουλου*

Φαντάζομαι πως οι περισσότεροι στο άκουσμα της είδησης ότι η Ελληνική βιομηχανία ζάχαρης θα περάσει όπως όλα δείχνουν στα χεριά ξένων επενδυτών αφού η πολυετής διαδικασία πώλησης της έλαβε τέλος, θα εικάσουν ότι η εξέλιξη αυτή θα προβλημάτιζε τους έλληνες αγρότες, μιας και η Ελληνική κοινωνία δεν είναι συνηθισμένη στις αποκρατικοποιήσεις, πόσο μάλλον δε όταν πρόκειται για ξένο αγοραστή.

Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει. Οι αγρότες τευτλοπαραγωγοί, βλέπουν με καλό μάτι αυτή την εξέλιξη που την περίμεναν μάλιστα από καιρό. Σίγουρα ανάμεσά μας θα υπάρχουν και αρκετοί, που θα ήθελαν να συνεχίσει η κατάσταση όπως ήταν πριν, αλλά αυτό δεν μπορούμε παρά να το κατατάξουμε στους «ευσεβείς πόθους» μιας μερίδας βολεμένων. Η επιστροφή στο προηγούμενο μοντέλο διοίκησης θα ήταν απλά καταστροφική. Γιατί άραγε όμως οι αγρότες τευτλοπαραγωγοί βλέπουν αυτήν την εξέλιξη με θετική διάθεση; Έχουν ασπασθεί τις αρχές του φιλελευθερισμού που απαιτεί μείωση του κράτους;

Όχι αυτό δεν είναι βέβαια αλήθεια, αν και θα το επιθυμούσα πολύ. Οι αγρότες, όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων, τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι η λειτουργία του κράτους, όπως αυτό ήταν δομημένο τα τελευταία τριάντα χρόνια, έφτασε την βιομηχανία σε δυσχερέστατη θέση και ανάγκασε τους αγρότες να φύγουν μαζικά από την καλλιέργεια τεύτλων με μεγάλο κόστος, αφού οι επενδύσεις που έκαναν όλα αυτά τα χρόνια σε εξοπλισμό μηχανημάτων, τους έφεραν σε οικονομικό αδιέξοδο.

Η ελληνική κρατική βιομηχανία ζάχαρης, λειτούργησε όπως ακριβώς λειτούργησε το ελληνικό δημόσιο στο σύνολο του. Θα έλεγα μάλιστα όπως ήταν καθρέφτης της λειτουργίας του αυτής. Όλες οι σύγχρονες ελληνικές παθογένειες βρήκαν εφαρμογή και εδώ. Αποτυχημένοι πολιτικοί ήταν στην πλειοψηφία τους όσοι βρέθηκαν στο τιμόνι της. Η διοίκηση της ΕΒZ ήταν ένα καλό μπόνους για κομματικά στελέχη «πρώτης γραμμής» που απέτυχαν να εκλεγούν σε ψηλότερες θέσεις. Έτσι λοιπόν όπως ήταν αναμενόμενο, το μόνο που γνώριζαν να κάνουν καλά ήταν να διορίζουν με κομματικά κριτήρια, βυθίζοντας έτσι την βιομηχανία όλο και περισσότερο σε οικονομικό μαρασμό.

Οι αθρόες κομματικές προσλήψεις αντιπαραγωγικών κατά κανόνα εργαζομένων και η ανταμοιβή τους με παχυλούς μισθούς συν την παντελή αδιαφορία για τον εκσυγχρονισμό της βιομηχανίας έτσι ώστε να γίνει ένας ισάξιος «παίκτης» σε διεθνές επίπεδο, ήταν η βασική αίτια της καταστροφής. Η αναξιοκρατία και ο νεποτισμός βρήκαν περίοπτη θέση και στο χώρο αυτό. Όχι μόνο στις προσλήψεις, αλλά γενικότερα σε ότι είχε να κάνει με την λειτουργία της επιχείρησης, από το ποιος θα σπείρει τεύτλα, ποιος θα συγκομίσει στην καλύτερη περίοδο, ακόμα και ποιοι εποχικοί θα πηγαίνουν για εργασία ή θα γυρίζουν άσκοπα σε χώρους του εργοστασίου για να δικαιολογήσουν το ημερομίσθιο τους..

Η συνέχεια εδω.

Νέα αρχή με την ΝΕΑ ΜΕΡΑ του Χρ. Ζώη

2-4 update: Η παρούσα ανάρτηση ήταν στα πλαίσια του εθίμου της πρωταπριλιάς!!

Αφού ταλαντεύτηκα και βασανίστηκα αρκετά το τελευταίο διάστημα μετά την διάλυση της Δημοκρατικής Συμμαχίας, και την προσχώρηση της αρχηγού Ντόρας Μπακογιάννη στο κόμμα των προσκυνημένων, πήρα την μεγάλη απόφαση και έγινα μέλος στην νέα προσπάθεια του Χρ.Ζωη ασπαζόμενος πλήρως τις αρχές της ιδρυτικής του διακήρυξης για :

το ΣΕΒΑΣΜΟ στην ιστορία του Ελληνισμού
την ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ στις ικανότητες των Ελλήνων 
την ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ στην άσκηση της δημόσιας εξουσίας 
τη ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ στη λήψη των αποφάσεων 
την ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ στην εφαρμογή τους 
την ΕΥΕΛΙΞΙΑ στην επίλυση των προβλημάτων 
τη ΔΥΝΑΜΙΚΗ ιδεών και θέσεων 
την ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ 
την ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ στο Νόμο 
την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ των εξουσιών 
τη ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ των πεπραγμένων της Διοίκησης

Περισσότερα θα πούμε τις επόμενες μέρες. Ευχαριστώ

Πόσο να αντέξει ο πατριώτης;

Διαβάστε μια ακόμη ιστορία ελληνικού παραλογισμού. Και ύστερα περιμένουμε να έρθει η ανάπτυξη...

Άλλο πατριώτης άλλο μ@λ@κ@ς

Ας δούμε με πραγματικά στοιχεία ενός φίλου πώς θα χάσει το ελληνικό κράτος  φέτος έσοδα 100 χιλ ΦΠΑ και 8.000 φόρο εισοδήματος. 
Πέρσι έκανε τζίρο 500.000 στα Φ/Β που είχαν 100.000 φπα. 
Αγόρασε υλικά , πλήρωσε υπεργολάβους ενοίκια υπηρεσίες κλπ. Αυτά τα λεφτά γύρισαν 2 φορές μέσα στην Δράμα.
Τον Αύγουστο η αγορά ανατινάχτηκε κι έπρεπε να αντιδράσει άμεσα. 
τον Οκτώβριο νοικιάζει μαγαζί ακριβώς απέναντι απο την εφορία και πρέπει να μεταφέρει την έδρα από την Θεσσαλονίκη για να΄χει ταμιακή.
Κι εδω αρχίζουν τα ζουρλά του ελληνικού κράτους.
1.Η αίτηση πρέπει να γίνει στην Θεσσαλονίκη. Γιατί?
2. Χάνει μια μέρα και επειδή είναι Παρασκευη το μητρώο ΔΕΝ ΔΕΧΕΤΑΙ κοινό. Γιατί?
3. Αφού χάνει μια μέρα ακόμη του ζητάνε αυτοψία ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥ ΔΡΑΜΑΣ και βεβαίωση απο το ΤΕΒΕ ότι δεν χρειάζεται εγγραφή
4. Άλλη μια μέρα χθες χαμένη γιατί σαν βλάκας δεν πήρε την βεβαίωση και είχαν απεργία.
5. Και πάμε στον σημερινό εφιάλτη. Πρώι-πρωί ΤΣΜΕΔΕ (ζευξιδός). καλημέρα το και το χρειάζομαι αυτό το χαρτί. "εμείς το μόνο που μπορούμε να σας δώσουμε είναι βεβαίωση ότι είστε παλιό μέλος μας".

 Η συνέχεια εδώ.

Παρ' όλίγον σχετικό!!!!!!

Η νέα ραδιοφωνική εκπομπή του Ράδιο Αλεξάνδρια με τίτλο: "Παρ' όλίγον σχετικό"  είναι γεγονός!

 Καθε Πέμπτη και Παρασκευή 11 με 1 το μεσημέρι οι τρεις Αλεξανδρινοί  bloggers.

 Νικος Λιολιόπουλος( του παρόντος!) 

Τασος Ντομουχτσής (http://www.alexandreia-gidas.gr/) και 

Νικος Σουρλόπουλος (http://www.roumlouki.gr/) 

σχολιάζουν την τοπική -και οχι μονό- επικαιρότητα με πολύ ... παθός και πολύ( χμ...).χιούμορ! 

Μείνετε συντονισμένοι !

 Εδω μπορείτε να ακούσετε το πρώτο σποτ της εκπομπής 

http://www.mixcloud.com/lioliopoulos/spot/

 Καθε Πέμπτη και Παρασκευή 11 με 1 το μεσημέρι οι τρεις Αλεξανδρινοί  blogers. Νικος Λιολιόπουλος( του παρόντος!) Τασος Ντομουχτσής (http://www.alexandreia-gidas.gr/) και Νικος Σουρλόπουλος (http://www.roumlouki.gr/) σχολιάζουν την τοπική -και οχι μονό- επικαιρότητα με πολύ ... παθός και πολύ( χμ...).χιούμορ!

Μείνετε συντονισμένοι !