Ο λογοτέχνης των ψεκασμένων

Συνεχίζοντας τον αγώνα του για το νόμπελ ...λογοτεχνίας ο μέγιστος βουλευτής Η(μι)μαθίας Γιοβανόπουλος ξαναχτυπά με νέα δήλωση-μνημείο λογοτεχνικού οίστρου!

"Με αφορμή τις αγροτικές κινητοποιήσεις, ο βουλευτής Ημαθίας Κώστας Γιοβανόπουλος δήλωσε τα εξής: "Αναμμένες πάλι οι μηχανές των τρακτέρ. Αμυνόμενοι οι αγρότες, ασύντακτοι οι κτηνοτρόφοι, δέχονται φορομπηχτική επίθεση. Ρωτώ: είναι άραγε οικονομικό προϊόν π.χ. το σιτάρι ή μήπως πρέπει να ξαναδούμε την έννοια του Κοινωνικού Αγαθού; Απαντώ: χωρίς αυτάρκεια σίτισης είμαστε οριστικά καταδικασμένοι! Ούτε το ψωμί και το κρέας μας, το γάλα και τα όσπριά μας δεν παράγουμε πια.

Άχαροι κυβερνήτες διέλυσαν την Α.Τ.Ε. αφού πρώτα τη διέφθειραν. Παραδίδουν ξετσίπωτα τη γη σε ελάχιστους, τους δε καρπούς σε απάτριδες μεσάζοντες. Κατάχρεος ο μέσος γεωργός και κτηνοτρόφος, ασφυκτιά στο μαρασμό της επιδότησης, είλωτας της καφρίλας των συνεταιριστικών κομματόσκυλων, αιμορραγεί στους φορολογικούς συντελεστές.

Αιτίες: ξανά και ξανά η Ανηθικότητα κι η Αμορφωσιά.

Όπως θα έλεγε κι εκείνος ο ουμανιστής πρωθυπουργός Αλέξανδρος Παπαναστασίου στα 1936, ο σωτήρας των κολλήγων της Θεσσαλίας αλλά και ιδρυτής του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης "...δέν εἶναι ἄξιον τῆς ἀποστολῆς του τό κράτος πού δέν διέπεται ἀπό ἠθικούς νόμους καί δέν θέτει ὡς σκοπόν του τήν συστηματικήν ἐξύψωσιν τῶν βιοπαλαιουσῶν τάξεων, τήν ἐξάπλωσιν τῶν ἀγαθῶν τοῦ πολιτισμοῦ, ὑλικῶν καί πνευματικῶν, μέχρι τῆς τελευταίας καλύβης τοῦ ἀγρότου καί τοῦ ἐργάτου

Σύντομα θα έχουμε έτοιμο ένα αφιέρωμα στο βουλευτή και θα σας το παρουσιάσουμε συνοδευόμενο με ένα ανθολόγιο των λογοτεχνικών ανακοινώσεων!

Μια μικρή δόση ...λογοτεχνικότητος μπορούμε να πάρουμε από δυο βίντεο.





και από το πρώτο του μνημειώδες δελτίο τύπου ως βουλευτής.¨

Ήρθε σήμερα ένα τηλεφώνημα – σταθμός: Έφτασε η κλήση να συμμετάσχω στην πρώτη συνάντηση της κοινοβουλευτικής ομάδας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Σάστισα προς στιγμήν, ακαριαία ωστόσο φάνηκε πως τα λόγια πήραν τέλος κι ανάβει η καύτρα των πράξεων, η υλοποίηση της εντολής των Ημαθιωτών.

Πρόκειται για το επιστέγασμα ενός αγνού και λιτού προεκλογικού αγώνα που αθρόα έδωσαν γενναιόψυχοι πολίτες σε κάθε άκρη του τόπου μας. Οι ψήφοι που λάβαμε ως παράταξη και οι…..

3.700 σταυροί περίπου που μου ανατέθηκαν προέκυψαν από μια τρυφερή εκστρατεία στόμα με στόμα, μια πρωτόγνωρη συστοιχία ελπίδων.

Με το εκλογικό μας σύστημα –αλγεβρικό γρίφο, έπρεπε να συμβεί μια απίθανη αλληλουχία συγκυριών ώστε να προκόψει η βουλευτική έδρα. Και συνέβη (ακόμη δυσκολεύομαι να το πιστέψω). Συνηγόρησε το θεϊκό σύμπαν ευνοώντας τη δυναμική που παρουσιάσαμε. Ηράκλεια βοήθεια προσέφεραν οι προσπάθειες των συνυποψηφίων του συνδυασμού μας που κατέστησαν αξιόπιστο το ψηφοδέλτιο, ώστενα στεφθεί το δικό μου κεφάλι με τον κότινο, και θα ήμουν αφιλότιμος αν το λησμονούσα. Αρωγός το επιτελείο αυταπάρνησης που στρατεύτηκε στο πλευρό μου, κι οι συγγενείς – γνωστοί – φίλοι που λειτούργησαν ως νευρώνες ενός συλλογικού εγκεφάλου που ξυπνά. Μέγας Εντολέας όμως, το πλήθος ανθρώπων που δεν γνώριζα, δεν πρόλαβα ακόμη κι ως σήμερα να επισκεφθώ, με τίμησαν δε με μόνο κίνητρο το αισιόδοξο χαμόγελο της φωτογραφίας μου!

Σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που λάβατε το μήνυμά μου, δηλώνω πως επωμίζομαι το δικό σας, καθαρό και αυστηρό. Η περιπέτεια αρχίζει, μπαίνω στα κουπιά, μην μου χαριστείτε αν δείτε και παραστρατώ σε μωροφιλοδοξίες. Μακάρι οι τόνοι να κατεβούν άμεσα, οι ταγοί να αποφύγουν νέες εκλογές, η πατρίδα να εκκινήσει άμποτε.

8.5.2012 Γιοβανόπουλος Κώστας – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Δεν έχω Καγιέν, καρδιά μου*

*Το δεύτερο άρθρο μου στο protagon.gr που δημοσιεύτηκε 7-2-14.

Μπαίνοντας χθες βράδυ στο twitter πέφτω αμέσως στο παρακάτω tweet:

«Βγάζουν τα τρακτέρ στους δρόμους αύριο οι αγρότες Θεσσαλίας κ Μακεδονίας.

Βγάλτε και τα "αγροτικά" τζιπ, Καγιέν και BMW. Περισσότερα είναι!»

Πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι κάπως έτσι είναι οι αγρότες; Αν ναι, επιτρέψτε μου να σας συστηθώ. Λέγομαι Νίκος Λιολιόπουλος, είμαι 40 χρονών, αποκλειστικά αγρότης και ζω στη Μελίκη Ημαθίας. Δεν έχω την τύχη να έχω ούτε BMW, ούτε Καγιέν, ούτε καν ένα σύγχρονο τρακτέρ από αυτά που κάνουν μεν τη δουλειά σου απολαυστική, αλλά κοστίζουν πολλές δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Ούτε πολλά χωράφια έχω, τα περισσότερα τα νοικιάζω. Δεν έχω ούτε καν σπίτι, μένω σε ενοίκιο. Είναι πολλά αυτά που δεν έχω, δεν συστήνομαι εδώ όμως για να κλαφτώ λέγοντας τι δεν έχω.

Θα σας μιλήσω αντίθετα για αυτά που έχω. Έχω λοιπόν κάμποσα χρέη στην ΑΤΕ (τώρα Πειραιώς) και σε άλλες τράπεζες, και έχω και μια υπέροχη οικογένεια γεμάτη ανάγκες που στοιχειωδώς καλύπτουμε. Και λέω καλύπτουμε, αφού έχω την σπάνια τύχη η γυναίκα μου να έχει σταθερή εργασία. Έχω ένα δύσκολο περιβάλλον εργασίας κάτω από τον καυτό ήλιο και μια ζωή στερούμενη από πολλά από τα αγαθά που απολαμβάνουν οι άνθρωποι που ζουν στις πόλεις. Έχω επίσης να αντιμετωπίσω μια πολύ συντηρητική κοινωνία, αυτή της ελληνικής επαρχίας που σε κάνει πολλές φορές να νιώθεις πως είσαι πίσω από τον κόσμο...

Νομίζετε πως είμαι σπάνιο είδος αγρότη, ή μεμονωμένη περίπτωση; Συγνώμη, αλλά γελιέστε. Αν κάνετε τον κόπο και επισκεφτείτε την περιοχή μου ή όποια άλλη αγροτική περιοχή θέλετε, θα βρείτε πολλούς σαν εμένα - οι περισσότεροι λίγο-πολύ σε αυτή την κατάσταση είμαστε.

«Και τα Καγιέν δεν υπάρχουν;» θα με ρωτήσετε. Υπάρχουν μερικά, δε λέω, λίγα μεν, αλλά υπάρχουν. Δεν ανήκουν όμως σε αγρότες σαν εμένα. Ανήκουν κυρίως σε ανθρώπους με δραστηριότητες που ονομάζουμε επιχειρηματικές, χωρίς να είναι μάλλον καθαρά γεωργικές. Είναι κυρίως αυτοί που τα κατάφεραν καλά πριν χρόνια, κυρίως με δραστηριότητες όπως διπλοζυγίσματα βαμβακιού, εξασφάλιση ψεύτικων δικαιωμάτων, εκμετάλλευση μαύρης φτηνής εργασίας, εικονικές αποσύρσεις ή ήταν πρόεδροι συνεταιρισμών. Τα ξέρετε αυτά τα πράγματα όλοι, νομίζω….

Τις τελευταίες μέρες, όπως θα μάθατε, γίνονται αγροτικές κινητοποιήσεις. Πολλοί θα σπεύσετε να πείτε πως είναι «μια από τα ίδια, αυτά που σας έχουμε συνηθίσει κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Ότι δεν έχουμε δουλειά και είπαμε να πάρουμε τα τρακτέρ μας να διεκδικήσουμε κανένα φραγκάκι επιπλέον. Οι περισσότεροι θα περιμένετε να εκνευριστείτε από το αμόρφωτο τσαμπουκαλεμενο ύφος των εκπρόσωπων μας ή από κάποια αστεία αιτήματά μας. Είστε απολύτως δικαιολογημένοι, έτσι κάναμε πάντα - ή ως πρόσφατα, τουλάχιστον.

Αυτή τη φορά, τα πράγματα άλλαξαν. Τα περισσότερα από τα αιτήματα μας είναι δίκαια, με πρώτο και καλύτερο αυτό της αναστολής της φορολόγησής μας για φέτος, αφού το κράτος αποδείχθηκε -όπως αναμενόταν- εντελώς ανέτοιμο, δημιουργώντας ένα νομικό πλαίσιο φορολόγησής μας στο πόδι γεμάτο ασάφειες, προχειρότητες αλλά και χοντρές αδικίες.

Θα καταφέρουμε αυτή τη φορά όμως με τις κινητοποιήσεις μας να πείσουμε την κοινωνία; Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα των εκπροσώπων μας. Μέσα από τις νέες μορφές διαμαρτυρίας (και σε καμιά περίπτωση κλείσιμο δρόμων), αλλά και τον νέο νόμο περί αγροτοσυνδικαλισμού που αφήνει σιγά-σιγά εκτός τους διεφθαρμένους συνδικαλιστικούς μας φορείς, ξεπήδησε μια νέα ομάδα συνδικαλιστών αγροτών οι οποίοι φαίνεται να μην έχουν καμία σχέση με τα συνηθισμένα, αυτά που σας είχαμε συνηθίσει. Πρόκειται για νέους ανθρώπους, με μόρφωση αλλά και ενημέρωση, που από τη διατύπωση των αιτημάτων και μόνο, μπορεί κάποιος να διαπιστώσει πως υπάρχει αλλαγή. Δεν λείπουν βέβαια και οι παραφωνίες μιας μικρής ομάδας συναδέλφων μας που γοητεύονται πολύ από το γυαλί, είναι συχνά εκλεκτοί καλεσμένοι των πρωινάδικων της τηλεόρασης μέσω λινκ, απευθείας από τα χωράφια, μάλιστα. Το χούι, βλέπετε, δεν κόβεται…

Θα μπορέσουμε, άραγε, οι αγρότες να δώσουμε στην κοινωνία να καταλάβει το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε και να αντιστρέψουμε το κλίμα που δίκαια έχει δημιουργηθεί όλα αυτά τα χρόνια εναντίον μας; Θα μπορέσουν οι νέοι εκπρόσωποί μας να αντισταθούν στην ευκολία του λαϊκισμού, στην πρόκληση της δημοσιότητας ή την πολιορκία από πολιτικάντηδες που έχουν συχνά τον τρόπο να σου προσφέρουν ανταλλάγματα κάτω από το τραπέζι;

Αυτό το στοίχημα δε θα το βάλω. Νο bet.

Οι ωραίοι Τρικαλινοί

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι άνθρωποι της ομάδας των Τρικάλων βρίσκουν ενα τρόπο να μας εκπλήσσουν θετικά . Μέσα απο το μπλογκ του Νίκου Σαλτουρίδη που είναι η ψυχή της ομάδας,  αλλά και απο την σελίδα του συλλόγου στο Facebook παρακολουθούμε σχεδόν καθημερινά τις δραστηριότητες των ανθρώπων που συχνά μας αφήνουν με το στόμα ανοιχτό.

 Ένας επιπλέον λόγος που με συγκινεί η προσπάθεια των Τρικαλινών είναι ότι μου θυμίζει σε πολλά μια αντίστοιχη προσπάθεια που έγινε στο χωρίο μου στη Μελίκη τα τελευταία χρόνια ως το φετινό καλοκαίρι που όλα τελείωσαν με τον πιο άσχημο τρόπο. Ήδη με την όλη τους παρουσία οι παράγοντες αλλά και οι αθλητές της ομάδας με έχουν κάνει οπαδό τους σε βαθμό που να πανηγυρίζω (κρυφά) κάθε φορά που ακούω στο ραδιόφωνο ότι βάλανε κάποιο γκολ!

 Εύχομαι ολόψυχα στους ανθρώπους της ομάδας να συνεχίσουν να προσφέρουν στην κοινωνία του χωριού τους -και οχι μόνο, και ελπίζω να μην τελειώσει γρήγορα αυτό το όμορφο δημιούργημα. Γιατί απο την εμπειρία μου μπορώ να πω πως όλα  τα όμορφα κάποτε τελειώνουν, αργά ή γρήγορα.Εύχομαι λοιπόν στην περίπτωση του Μέγα Αλέξανδρου να τελειώσουν πολλά χρόνια αργότερα και αν ποτέ συμβεί αυτό να μην πικραθούν οι ίδιοι.

Υ.Γ. σε δυο βδομάδες παίζουμε με τον ΠΑΟΚ στα Τρίκαλα. Θα είναι η τελευταία φορά μου που δεν θα τους υποστηρίξω, και μάλλον θα τους στεναχωρίσουμε  λιγάκι ! :)

Αντιγράφω από το μπλογκ του Νίκου:

Μπορεί να γίνει ένα σπουδαίο αθλητικό κέντρο

Δενδροφύτευση περιμετρικά του γηπέδου πραγματοποίησαν σήμερα το πρωί οι παράγοντες του Α.Ο. ''ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ'' Τρικάλων, ενώ προχώρησαν και σε κάποιες εργασίες φροντίδας και συντήρησης του αγωνιστικού χώρου.
Σχετικά με το σύνολο των γηπεδικών εγκαταστάσεων και με δεδομένη την άριστη κατάσταση των αποδυτηρίων, της κερκίδας και του κουλουάρ, αρκούν κάποιες παρεμβάσεις είτε από τον Δήμο, είτε με την εθελοντική συμμετοχή κατοίκων του χωριού και θα έχουμε στα Τρίκαλα ένα πανέμορφο αθλητικό κέντρο. 
Ένα πολυχρηστικό αθλητικό κέντρο, το οποίο (εκτός του ότι θα φιλοξενεί τους ποδοσφαιριστές της ομάδας μας, αλλά και τα παιδιά της Ακαδημίας μας), θα γίνει πόλος έλξης όχι μόνο της νεολαίας, αλλά και μεγάλου αριθμού πολιτών κάθε ηλικίας, που αγαπούν τον αθλητισμό ως χόμπι ή τον θεωρούν απαραίτητο κλειδί για καλή υγεία.

Πήρε πίσω τα μέτρα η κυβέρνηση. Νίκη των αγροτών

Όπως μετέδωσε πριν απο λίγο η ΔΤ η κυβέρνηση αποδέχτηκε τα περισσότερα απο τα αιτήματα αμς. Πρόκειται αναμφισβήτητα για δικαίωση του αγωνα μας. Συγκεκριμένα σύμφωνα με το ρεπορτάζ σε σύσκεψη υπο τον πρωθυπουργό αποφασίστηκε:

1. Να μη τηρούνται παραστατικά εσόδων-εξόδων σε εισοδήματα κάτω των 15000 ευρώ.

2.Οι αγροτες δεν θα εχουν υποχρέωση τήρησης βιβλίων, μόνο παραστατικών εσοδων εξόδων

3. Απαλλάσσονται για τα πρώτα πρώτα χρονιια απο το τελος επιτιδευματος

4, Η συγκέντρωση και κατάθεση αποδείξεων θα γίνεται μια φορά τον χρόμο

5. Κανένα παραστατικό δεν θα κόβεται απο οσους παραδίδουν τα προϊόντα σε συνεταιρισμους

6, Οι μπουν σε βιβλία, θα εχουν προκαταβολή εισοδήματος 27% αντι 55%,

Στον ΣΥΡΙΖΑ τους φτύνουν για τον Καρυπίδη και νομίζουν ότι βρέχει*

*Ανάρτηση της παραπολιτικής που καταδυκνείει  τον απόλυτο ξεπεσμό της παρέας των αριστεροψεκσμένων. Απορώ αν έχει μείνει κάποιος αξιοπρεπής άνθρωπος σε αυτό το κόμμα να πάρει με τις πέτρες αυτούς που βγάλανε αυτές τις γελοίες ανακοινώσεις στον τύπο. 

Παρακολουθώ εδώ και μέρες την περίφημη Καρυπιάδα και βλέπω σε ζωντανή μετάδοση ένα κόμμα να ξεφτιλίζεται, αρνούμενο πεισματικά να παραδεχθεί ένα μεγάλο λάθος του. Σπάνια ένα κόμμα έχασε τις εκλογές σε μια περιφέρεια τόσους μήνες πριν αυτές γίνουν.

Ας δούμε όμως τα δεδομένα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε ότι ο υποψήφιος του για τη Δυτική Μακεδονία θα είναι κάποιος Καρυπίδης o οποίος μέσα σε λίγα λεπτά αποδείχθηκε ότι ήταν ένας τοπικός δημοσιογράφος-σταρ του αντιμνημονιακού αχταρμά, έχοντας φιλοξενήσει μέχρι και τον Κασιδιάρη ενώ στα ξεχωριστά ταλέντα του περιλαμβάνει και η ετυμολογική ανάλυση λέξεων:

Διαβάστε την ανατριχιαστική συνέχεια εδω. 

Μας τέλειωσαν τα κόμματα; Δεν πειράζει, έχουμε ¨σπόνσορες¨ *

*Δημοσιεύτηκε στο τοπικό ειδησιογραφικό blog http://valtos-alexandreia.blogspot.gr

Λιγότερο από τέσσερις μήνες απομένουν ως τις δημοτικές εκλογές του Μάιου και το σύνολο του πολιτικού κόσμου στους τρεις δήμους της Ημαθίας βρίσκεται σε αμηχανία. Ενώ σε αντίστοιχες εποχές προηγούμενων προεκλογικών περιόδων οι υποψήφιοι είχαν ήδη στημένους συνδυασμούς και η αντιπαράθεση έπαιρνε φωτιά, φέτος επικρατεί μια παράξενη ησυχία. Ελάχιστοι είναι αυτοί που έχουν προχωρήσει σε ανακοίνωση υποψηφιοτήτων, ενώ ακόμα πιο λίγοι όσοι σπεύδουν να πάρουν θέση δίπλα τους. Ένα φαινόμενο πραγματικά πρωτόγνωρο, που προκαλεί αν μη τι άλλο προβληματισμό

 Θα αντιτάξει βεβαία κάποιος πως αυτό θα έπρεπε να ήταν αναμενόμενο αφού έχουν  περάσει τρεισήμισι πολύ γεμάτα χρόνια από τις τελευταίες δημοτικές εκλογές που μοιάζουν με αιώνα αφού έχουν έρθει τα επάνω κάτω στις ζωές μας, και λογικό είναι να έχουν αλλάξει πολλά.  Η κύρια όμως αίτια αυτού του φαινόμενου είναι η διάλυση των δύο ως σήμερα μεγάλων κόμματων της μεταπολίτευσης, κόμματα που λειτουργούσαν ως πατερούληδες στην τοπική αυτοδιοίκηση. Τα προηγούμενα χρόνια τα κόμματα λειτουργούσαν ως συνεκτικός ιστός στον μικρόκοσμο των δημοτικών πολιτευτών, σαν ένα είδος αόρατης κολλητικής ταινίας. Ή μάλλον για να είμαστε ειλικρινείς, μια αξιοπρεπής πρόφαση για κάποιους να συνεργαστούν στη διεκδίκηση της δημοτικής εξουσίας,

Αυτό απλούστευε τα πράγματα, αν ήθελες να είσαι υποψήφιος δήμαρχος απευθυνόσουν στο κόμμα μέσω των διαδικασιών του –που στις περισσότερες περιπτώσεις μονό δημοκρατικές δεν ήταν, έπαιρνες το περιβόητο και πολυπόθητο «χρίσμα» και αμέσως είχες έτοιμο αν κομματικό μηχανισμό που αποτελούσε την ραχοκοκαλιά του ψηφοδελτίου σου. Με μερικές διορθωτικές κινήσεις στην περίοδο των «μεταγραφών», λίγο χρήμα στα τοπικά μέσα, μερικά πενηντάρικα σε φάκελο για τις «ευαίσθητες κοινωνικές ομαδες¨και ήσουν έτοιμος να διεκδικήσεις τη δημαρχία και τη νομή των τεραστίων κονδυλιών που τη συνόδευαν.

Τώρα τα πράγματα άλλαξαν . Το κόμμα-παράταξη ως συνδετικός κρίκος δεν υπάρχει. Το ΠΑΣΟΚ πολύ πετυχημένη μηχανή παράγωγης εκλογικών στρατών διαχρονικά είναι  διαλυμένο πλήρως. Οι λιγοστοί νυν δήμαρχοι ή υποψήφιοι για δήμαρχοι που αποτελούν ακόμη ψηφοφόρους του, αποκρύπτουν δημόσια ότι είναι ΠΑΣΟΚ , σαν να ήταν κάτι πολύ κακό. Από την άλλη η Νέα δημοκρατία που έπαιζε πάντα πετυχημένα το χαρτί του κομματικού πατριωτισμού, ιδιαίτερα στην επαρχία όπου υπήρχαν «οι θ΄κοί μας», έχει και αυτή τεράστιο πρόβλημα να πείσει. Η προσπάθεια κάποιων υποψήφιων να το παίξουν και κομματικά πατριώτες αλλά και αντιμνημονιακοί ταυτόχρονα, χαρίζει άφθονο…γέλιο.

 Αλλά τα πράγματα δεν είναι και πολύ καλύτερα στο νέο μεγάλο μας κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ. Παρά το γεγονός ότι μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας φαίνεται να το επιλέγει, ελάχιστοι είναι αυτοί που ενδιαφέρονται για τις κομματικές διαδικασίες του. Κυριολεκτικά δεν πατεί ψυχή στα γραφεία του κόμματος. Είναι νομίζω προφανές ότι η ψήφος προς το κόμμα του Τσίπρα είναι ψήφος απελπισίας, δεν περιμένουν και πολλά πράγματα από αυτούς. Όσες προσπαθείς έγιναν να γίνουν συνελεύσεις σε τοπικό επίπεδο, οι παραβρισκόμενοι, ήταν λιγότεροι και από τις εποχές του 4%.

 Είναι άραγε θετική ή αρνητική η εξέλιξη αυτή; Κατά τη γνώμη μου όχι. Μπορεί τα κόμματα να είχαν κουράσει με  τις τακτικές τους, τους μηχανισμούς και τα σκάνδαλα,  αποτελούσαν όμως ένα είδος συνδετικού ιστού κάτι που ισχύει λίγο πολύ και σε κάθε άλλη χώρα του δυτικού κόσμου . Δεν ξέρω κατά πόσο το κόμμα και ο ρόλος του στην τοπική αυτοδιοίκηση  μπορεί να αντικατασταθεί από ανά νέο κοινό συνδετικό παράγοντα δημιουργίας δημοτικών παρατάξεων.

 Στις ελάχιστες έως τώρα περιπτώσεις πετυχημένων «ανεξάρτητων» σχημάτων ο συνδετικός αυτός παράγοντας ήταν συνήθως κάτι πολύ χειρότερο.Ήταν το ζεστό χρήμα που υποσχόταν και έδινε η επικράτηση στις εκλογές. Όσοι διατέλεσαν δήμαρχοι επένδυαν κάποια από τα ¨κέρδη¨ τους στην επανεκλογή τους. Όσοι πάλι δεν ήταν δήμαρχοι επένδυαν από την προσωπική τους περιουσία, ή έβρισκαν κάποιον «σπόνσορα», κατά προτίμηση εργολάβο. Το ζήσαμε αυτό το σενάριο πολλές φορές και στην Ημαθία.

Για περισσότερε πληροφορίες κ. Ρακιτζή ενταύθα…

"Ο κ. Κάρας έχει δίκιο για τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν έκανε σωστά την δουλειά του"

Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ, ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗ Θ. ΣΚΥΛΑΚΑΚΗ ΣΤΟΝ ALPHA 9.89 ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ Δ. ΒΕΡΥΚΙΟ- Δ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟ

•    «Ο κ. Κάρας ανήκει στο Λαϊκό κόμμα, που εντάσσεται η Ν.Δ και δεν επρόκειτο να βοηθήσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Γι αυτό και άνοιξε καβγά για να δείξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει προτάσεις, που κατά την γνώμη μου, όντως δεν έχει.

•    Στην προκειμένη περίπτωση, ο κ. Κάρας απλώς κάνει την πολιτική δουλειά του. Για αυτά που είπε στο ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον δίκιο έχει. Αυτά για τα οποία δεν είχε δίκιο, είναι ότι ήρθε εδώ και δεν ήλεγξε την Τρόικα για τα δάνεια των κομμάτων (που άφησε να δίνονται και να χάνονται εις βάρος του ελληνικού λαού), δεν αντιμετώπισε την διπλή μεταχείριση που έχουν οι ομολογιούχοι από τους οποίους οι τράπεζες παίρνουν τα προνόμια, σ’ ότι αφορά το κούρεμα. Δεν αντιμετώπισε την μείωση του προγραμμάτων δημοσίων επενδύσεων που θα δοθεί για παροχές, μέσω του πλεονάσματος. 

•    Συνεπώς, μια αντικειμενική εξέταση δεν αφορά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ και τις προτάσεις του, αλλά και τις βασικές αδυναμίες του προγράμματος και κυρίως την απίστευτη υπερφορολόγηση. Ο κ. Κάρας, δεν είχε να παρατηρήσει τίποτε για το γεγονός πως οι άνθρωποι θα πάνε σήμερα να πληρώσουν πέντε φόρους. Για το γεγονός ότι εξοντώνονται και χρεοκοπούν χιλιάδες νοικοκυριά, για να δοθούν προεκλογικές παροχές.

•    Μιλάμε για μια εφιαλτική πραγματικότητα, γιατί η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να πάρει παραπάνω χρήματα απ’ όσα έχει υπολογίσει η Τρόικα. Το πρόβλημα είναι πως δεν έχει αντιληφθεί η κυβέρνηση πως ο κόσμος δεν έχει λεφτά και ακολουθεί μια πολιτική χωρίς μέλλον. Ρουφώντας ό,τι χρήματα έχει ο ελληνικός λάθος και κυρίως ό,τι χρήματα έχει ο ιδιωτικός τομέας. Κυρίως, την πληρώνει ο ιδιωτικός τομέας.

•    Η δική μας θέση ως δράση, είναι πως η κυβέρνηση στηρίζεται από συμφέρονται επιχειρηματικά και κρατικοδίαιτα, τα οποία τη στηρίζουν και τα στηρίζει. Και η Τρόικα, κάνει τον τροχονόμο.

•    Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ του μεγάλου κράτους που μας έφερε ως εδώ. Δεν προσφέρει κάτι ριζικά διαφορετικό. Έχουμε μια κυβέρνηση που έχει αποφασίσει να μείνει στην εξουσία, διαλύοντας την ιδιωτική οικονομία. Και δεν υπάρχει η πολιτική που θα έπρεπε να κάνουμε, να βοηθήσουμε τον κόσμο της παραγωγής να πάρει χρήματα και να αρχίσει να παράγει και να βγάλει την χώρα από το αδιέξοδο.

•    Υπάρχει μια τάση στην Ευρώπη και εκτός Ευρώπης, που αντιμετωπίζει την επιχειρηματική κρατικοδίαιτη ελίτ, με επιφυλακτικότητα. Και ίσως ακραία αρνητικά. Και ίσως σ’ αυτό το κεφάλαιο να βρει συμμαχίες ο ΣΥΡΙΖΑ. Το πρόβλημα είναι πως η εναλλακτική λύση που προσφέρει, δεν μας βγάζει από το αδιέξοδο. Αν δεν μεταφέρουμε χρήματα στον ιδιωτικό τομέα, δεν μπορεί να γίνει τίποτα. 

•    Πάντα γεννιούνται καινούργιες ελίτ. Και θα ξανασυμβεί. Αλλά για τον κόσμο είναι σημαντική η συνολική πορεία της χώρας. Και εμείς ως δράση λέμε πως δεν γίνεται να προχωρήσουμε αν δεν πάμε σε λιγότερους φόρους και μικρότερου κράτους. Και έχουμε μια κυβέρνηση και μια αντιπολίτευση, που κάνει ακριβώς το αντίθετο. 

•    Το κράτος χρωστά 6 δις στον ιδιωτικό τομέα και αυτά κρύβονται από τον έλλειμμα. Υπάρχουν και συντάξεις που δεν έχουν πληρωθεί. Και το πιο μεγάλο θύμα στον φαύλο κύκλο, είναι οι απλήρωτοι του ιδιωτικού τομέα. Αυτοί οι άνθρωποι είναι σε απόγνωση γιατί αντιμετωπίζονται και σαν εργαζόμενοι!

•    Η Δράση θα είναι στις ευρωεκλογές και θα είναι στο πλαίσιο του Φιλελεύθερου κόμματος της Ευρώπης, το οποίο είναι το τρίτο  μεγαλύτερο κόμμα της Ε.Ε. Προσωπικά, δεν θα είμαι υποψήφιος ευρωβουλευτής, γιατί θέλουμε να υπάρχουν νεότερα στελέχη και εκτός πολιτικής που να μπουν σε πολιτική. Την προσεχή εβδομάδα θα έρθει στην Ελλάδα, ο υποψήφιός μας Γκι Φέρχφσταντ ενώ στις 22-23 Φλεβάρη θα πραγματοποιηθεί το τακτικό Συνέδριο της Δράσης όπου θα αποφασίσουμε για τα πάντα.

Έτοιμοι για το αεροδρόμιο Αλεξάνδρειας!

Πολλές φορές στο παρελθόν οι πολιτικοί μας εξήγγειλαν ένα μεγάλο έργο που θα έσωζε την περιοχή μας και θα βοηθούσε τα εμπορεύματα μας(βιομηχανικά και αγροτικά) να βγαίνουν εύκολα προς τις αγορές του εξωτερικού που τις έχουμε κατακυριεύσει, χάρη βεβαία στις άοκνες προσπαθείς και του αεικίνητου Αντιπεριφερειάρχη Ημαθίας και πασών των Ρωσιών.

Πρόκειται φυσικά για την μετατροπή του στρατιωτικού μας αεροδρομίου σε πολιτικό και εμπορευματικό, που αποτέλεσε κύρια προεκλογική εξαγγελία όλων ανεξαίρετων των υποψήφιων δημαρχών, βουλευτών, δημοτικών συμβούλων ή οτιδήποτε άλλο.

Ως γνωστό τον Μάιο του 2014 θα έχουμε πολλών ειδών εκλογές. Ευρωεκλογές, περιφερειακές, δημοτικές και ίσως και βουλευτικές. Όπως αναμένεται το έργο θα εξαγγελθεί για άλλη μια φορά από πολύ κόσμο. 

 Επειδή εδώ στο Ρουμλούκι πιστεύουμε στους πολιτικούς μας, ετοιμαστήκαμε και παραγγείλαμε τα πρώτα μας αεροπλάνα όπως θα δείτε και στη φωτογραφία που ακολουθεί και τραβήχτηκε σήμερα από ένα οικόπεδο στην πόλη της Αλεξάνδρειας!

 Πιλότοι έτοιμοι;

Η"πρώτη" του Παναγιώτη Γκυρίνη

Την πρώτη του συνέντευξη έδωσε σήμερα στο ράδιο Αλεξάνδρεια ο ο Παναγιώτης Γκυρίνης μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του για δήμαρχος Αλεξάνδρειας. Η συνεντευξη ήταν σύντομη και αξίζει να την παρακολουθήσει κανείς στο βίντεο που ακολουθεί,  αφού δίνει το πρώτο του πολιτικό στίγμα, αλλά παρουσιάζει και στοιχεία του χαρακτήρα του που είναι το δυνατότερο προσόν του, κατά τη γνώμη μου.

Την υποψηφιότητα του Παναγιώτη που συγκεντρώνει ήδη πολλούς σημαντικούς υποστηρικτές στην περιοχή του δήμου μας και εμφανίζεται να χτυπάει στα ίσα τον Δημητριάδη και την παρέα του, θα παρακολουθήσω από πολύ κοντά και μέσω του μπλόγκ θα δώσω πολύ περισσότερα στοιχειά.

Η πορφυρή συμμαχία

του Θόδωρου Σκυλακάκη*

Γίνεται πολλή συζήτηση για συμμαχίες και συνεργασίες τον τελευταίο καιρό. Η βάση κάθε πολιτικής πρωτοβουλίας άθροισης δυνάμεων, είναι να συζητήσουν ουσιαστικά οι συμμετέχοντες και να συγκλίνουν στα ουσιαστικά. Δηλαδή:

· τι πρέπει να αλλάξει στη χώρα,

· πως θα γίνει αυτό από πλευράς συγκεκριμένου προγραμματικού σχεδίου,

· ποιες δυνάμεις (από πλευράς ιδεολογικών και πολιτικών καταβολών) και με ποιες κοινωνικές συμμαχίες μπορούν να το υλοποιήσουν, και

· πώς θα πρέπει να προχωρήσει αυτή η προσπάθεια στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο και χρόνο.

Θα προσπαθήσω να απαντήσω στα τρία πρώτα ερωτήματα. Το τελευταίο θα το αφήσω ενσυνείδητα αναπάντητο.

Τι πρέπει να γίνει στη χώρα; Πρώτη και απόλυτη προτεραιότητα σήμερα –με 1,4 εκ. ανέργους- είναι... η χώρα να αρχίσει και πάλι να παράγει. Να προσελκύσει μικρές μεσαίες και μεγάλες παραγωγικές επενδύσεις στον εξωστρεφή τομέα της οικονομίας και να δημιουργήσει πολλές εκατοντάδες χιλιάδες μόνιμες και διεθνώς ανταγωνιστικές θέσεις εργασίας.

Δεύτερη προτεραιότητα η εκρίζωση δηλαδή του λαοκοόντιου συμπλέγματος κομματισμού, γραφειοκρατίας, διαφθοράς, σπατάλης και αναποτελεσματικότητας που χαρακτηρίζει τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα το ελληνικό κράτος.

Τρίτη προτεραιότητα είναι η αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής.

Τέταρτη προτεραιότητα είναι η ριζική αλλαγή του πολιτικού συστήματος, το οποίο μας οδήγησε εδώ.

Οι τέσσερις αυτές προτεραιότητες πρέπει να προωθηθούν το ίδιο μαχητικά και με την ίδια αποτελεσματικότητα ταυτόχρονα. Η οικονομική και κοινωνική καταστροφή είναι τόσο μεγάλης έκτασης και το έλλειμμα εμπιστοσύνης (δηλαδή κοινωνικού κεφαλαίου) τόσο χαοτικό που δεν υπάρχει η πολυτέλεια να τις διατάξουμε στο χρόνο.

Για να αρχίσει η χώρα και πάλι να παράγει απαιτείται η μαζική μεταφορά πόρων και η παροχή δραστικών κινήτρων στον παραγωγικό και εξωστρεφή τομέα της οικονομίας. Αυτό σημαίνει μια στρατηγικά σχεδιασμένη μείωση του κράτους και της φορολογικής και ασφαλιστικής επιβάρυνσης, που θα λειτουργήσει ως παραγωγικό σοκ για την οικονομία και την κοινωνία. Εμείς στη Δράση το λέμε αυτό «λιγότεροι φόροι και λιγότερο κράτος». Πρόκειται για πανίσχυρο πολιτικό αίτημα σήμερα. Σε άλλες, καλύτερες, περιόδους θα μπορούσε αυτό να σχεδιαστεί με την κινητοποίηση δανειακών πόρων και μια ισόρροπη μεγέθυνση της παραγωγικής οικονομίας και των κρατικών παροχών ενός αποτελεσματικού κατά τα άλλα κράτους. Το σκανδιναβικό ή βορειοευρωπαϊκό μοντέλο. Αυτό σήμερα δεν είναι εφικτό γιατί δεν υπάρχουν δανειακοί πόροι διαθέσιμοι για την ελληνική οικονομία και γιατί το κράτος είναι αυτό που γνωρίζουμε και θέλει στην καλύτερη περίπτωση μια δεκαετία για να αλλάξει. Η λύση στο οικονομικό μας πρόβλημα είναι συνεπώς οικονομικά φιλελεύθερη. Προτεραιότητα σ’ αυτούς που παράγουν.

Η αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής απαιτεί μια διπλή προσπάθεια. Χρειάζεται σε τεχνοκρατικό επίπεδο να μεταφερθούν πόροι που χρησιμοποιούντο για πολιτική συναλλαγή με τα μεσαία στρώματα (υπό τον μανδύα του κοινωνικού κράτους) σε όσους είναι πραγματικά σε απόγνωση σήμερα. Κάτι που περιλαμβάνει όχι μόνο τους παραδοσιακά φτωχούς, αλλά και αυτούς που λόγω της οικονομικής κατακρήμνισης έχουν βρεθεί όχι με μικρή ή καθόλου περιουσία, αλλά με αρνητική περιουσία. Με μη εξυπηρετούμενα χρέη, που υπερβαίνουν κατά πολύ την περιουσία τους και ως μέγγενη στραγγαλίζουν τη ζωή τους. Σήμερα 2,6 εκ. φορολογούμενοι έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη στην εφορία, μισό εκατομμύριο. ασφαλισμένοι στα ταμεία και 400 χιλ. περίπου στις τράπεζες (στεγαστικά και καταναλωτικά).

Για να γίνει αυτή η αναδιανομή απαραίτητη είναι η κοινωνική απογραφή. Να αποκτήσει το κράτος εικόνα του ποιοι και γιατί είναι σήμερα σε απόγνωση συγκεντρώνοντας όλα τα σχετικά στοιχεία που είναι διάσπαρτα και να σχεδιάσει στη συνέχεια τις πολιτικές που θα δημιουργούν ένα αποτελεσματικό δίκτυ προστασίας. Ταυτόχρονα πρέπει να αποκαταστήσει την κοινωνική εμπιστοσύνη αξιοποιώντας δίκτυα και συλλογικά κινήματα που γεννιούνται από τα κάτω και τα οποία θα πρέπει να αναπτυχθούν ελεύθερα όμως από το σαράκι του κομματισμού. Η λύση στο πρόβλημα αποκατάστασης της κοινωνικής συνοχής έχει συνεπώς χαρακτηριστικά που απαιτούν πολιτικές δεξιότητες που είχαν ιστορικά στην Ευρώπη αναπτύξει τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα και τα οικολογικά κινήματα.

Η ριζική αλλαγή στο κράτος, είναι ένας χώρος που συναντώνται οι παραδόσεις των αρχών της επιστημονικής διοίκησης των αμερικανών progressives, των κινήσεων πολιτών που υποστήριζαν τις αλλαγές στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, των κεντρώων κομμάτων και πολιτικών που έδιναν έμφαση στη σωστή θεσμική λειτουργία. Είναι ένας χώρος συνάντησης οικολόγων, σοσιαλδημοκρατών και φιλελευθέρων (ακόμα και πολλών συντηρητικών). Τα εργαλεία για να αλλάξει το κράτος πρέπει να ληφθούν από πολλές ιδεολογικές εργαλειοθήκες χωρίς ιδεοληπτικές προκαταλήψεις. Το outsourcing μπορεί να παντρευτεί με το δημόσιο χαρακτήρα των νοσοκομείων. Η πιστοποίηση κρατικών ή δημοτικών υπηρεσιών από ιδιωτικούς φορείς, με τον αυστηρό κρατικό έλεγχο των ίδιων των πιστοποιητών. Η υποχρεωτική ηλεκτρονική υπογραφή στο δημόσιο με τη διαφάνεια κάθε δημόσιας λειτουργίας. Τα κουπόνια στους πολίτες για να αγοράζουν υπηρεσίες (δημόσιες ή ιδιωτικές), με την αύξηση του βαθμού της αναδιανομής προς όφελος των κοινωνικά αδύνατων. Πρέπει να αναζητηθούν κι εδώ υβριδικές λύσεις, που να δουλεύουν και να αποδίδουν στο συγκεκριμένο τόπο και τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Το ίδιο ιδεολογικά μη φορτισμένες είναι και οι αλλαγές στο πολιτικό σύστημα. Απλή αναλογική για την θεσμική επιβολή της συνεργασίας και τον τερματισμό του κινήτρου λεηλασίας της εξουσίας, περιορισμός της επιρροής της πολιτικής συναλλαγής με αλλαγές στα θέματα σταυροδοσίας και μεγέθους περιφερειών, ισχυρά κίνητρα για να καθαρίσει το θέμα του πολιτικού χρήματος (π.χ. άφθονος δωρεάν τηλεοπτικός χρόνος, κρατική χρηματοδότηση με matching funds κ.λπ.).

Συμπέρασμα: Χρειάζεται μια στρατηγική συνεργασία διαφορετικών πολιτικών και ιδεολογικών παραδόσεων. Φιλελεύθεροι όπως εγώ να συνομιλήσουν και να συμμαχήσουν πολιτικά ή κυβερνητικά με σοσιαλδημοκράτες, οικολόγους, κεντρώους ριζοσπάστες κ.λπ., για να δημιουργήσουν μια νέα πρόταση εξουσίας. Μια δεκαετή τουλάχιστον στρατηγική συμμαχία. Ας την ονομάσουμε για παράδειγμα η «πορφυρή συμμαχία», Μια συμμαχία η οποία έχει τρεις προϋποθέσεις.

1. Να είναι απένταντι στο σύστημα εξουσίας που μας οδήγησε εδώ. Νοσταλγοί των «καλών εποχών», που είναι έτοιμοι να συμβιβαστούν με τις νοοτροπίες του παρελθόντος και βλέπουμε, δεν πρόκειται να ψηφιστούν από τον κόσμο. Η σημερινή κυβέρνηση προσπαθεί να διατηρήσει με νύχια και με δόντια το παλαιό σύστημα εξουσίας και τις παλαιές νοοτροπίες. Προϋπόθεση της εφαρμογής ενός πραγματικού μεταρρυθμιστικού σχεδίου είναι η αντικατάστασή της με μια κυβέρνηση πραγματικά μεταρρυθμιστική.

2. Να είναι αντι-ιδεοληπτική. Τα συστατικά της μέρη να αφήσουμε τα κασελάκια των ιδεολογικών μας προκαταλήψεων και στερεοτύπων εκτός της αιθούσης. Να μάθουμε ο ένας από τον άλλο και να επιχειρήσουμε να συνθέσουμε τις διαφορετικές μας πολιτικές παραδόσεις, σεβόμενοι την πολιτική και ιδεολογική αυτονομία των υπολοίπων.

3. Να είναι ειλικρινής και κοντά στον κόσμο. Δεν μπορεί ποτέ να πετύχει μια τόσο δύσκολη και αναγκαστικά μακρόχρονη προσπάθεια χωρίς τους παραγωγικούς Έλληνες, όπου κι αν βρίσκονται, στον ιδιωτικό ή τον δημόσιο τομέα, ή ακόμα και στην ανεργία, ή στην κοινωνική οικονομία. Πολίτες που κατεξοχήν δεν εκπροσωπούνται από το σημερινό πολιτικό σύστημα.

Ποιοι, πώς, πότε και αν θα σχηματίσουν αυτή τη συμμαχία δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει. Ο πολιτικός χρόνος γίνεται όμως όλο και πιο περιοριστικός. Οι πολιτικές ευκαιρίες των εκλογικών αναμετρήσεων βρίσκονται μπροστά μας. Μοναδική και ανεπανάληπτη ευκαιρία, η οποία δεν πρέπει να χαθεί, αλλά και ευθύνη που δεν δικαιούμαστε να απεμπολήσουμε.

*Πρόεδρος της «Δράσης», ευρωβουλευτής, μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη

Παναγιά η Μελικιώτισσα!

Αυτό ήταν το πρώτο μου άρθρο για το www.protagon.gr όπου θα γράφω ως ανταποκριτής, γεγονός που μου δίνει μεγάλη χαρά. Το άρθρο διαβάστηκε πολυ και φυσικά είχε αντιδράσεις, πολύ πιο θετικές από όσο περίμενα και αυτό με κάνειο διπλά χαρούμενο.

Άλλη μα πολύ περίεργη ιστορία τον τελευταίο καιρό είδε το φως της δημοσιότητας και αφορά το χωριό μου την Μελίκη. Δημοσιότητα όχι ακριβώς, αφού κάποια αναφορά ενός από τα παραπολιτικά- παραδημοσιογραφικά μπλογκς αναδημοσιεύτηκε αφειδώς και άκριτα από τα τοπικά μας μπλογκς, όπως συνηθίζουν να κάνουν άλλωστε.

Η ιστορία αφορά μια εικόνα της Παναγίας που εγκαταστάθηκε πρόσφατα στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στη Μελίκη και έχει πάνω της τρύπες από σφαίρες, κάτι που όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς έξαψε την φαντασία πολλών.

 Η ανακάλυψη της εικόνας που ονομάστηκε μάλιστα "Παναγιά η Μελικιώτισσα" (!) έγινε εντελώς συμπτωματικά

(;) με την ενθρόνιση στην ενορία ενός νέου, ιδιαίτερα φιλόδοξου ιερέα, ο όποιος με την ανάληψη των καθηκόντων του έδειξε ιδιαίτερο ζήλο στην πραγματοποίηση μιας σειράς δράσεων που αφορούν την εκκλησία.

 Αξιώσει να σημειωθεί άτι ο εν λόγω νεαρός παπάς ανέλαβε αμέσως μετά την εντελώς αναίτια απομάκρυνση του προηγούμενου ιερέα του χωριού μας που στηρίχτηκε σε κουτσομπολιά και μάλλον ήταν αποτέλεσμα ξεκαθαρίσματος λογαριασμών στους κόλπους της τοπικής μας εκκλησίας.

 Αλλά και η θέση του δεύτερου ιερέα έμεινε κενή μετά τον ξαφνικό χαμό του αλλού μας ιερέα, που υπηρέτησε για πολλά χρόνια στην ενορία της Αγ. Παρασκευής ο οποίος κατά την διάρκεια αυτών των χρόνων αντιστάθηκε επιτυχημένα στις αμέτρητες προσπάθειες που έγιναν  από γνωστούς αλλά και άγνωστους κύκλους να τον απομακρύνουν. Να πούμε εδώ πως μετά τον θάνατο του διακινούνται απίθανες φήμες για την προσωπική του περιουσία, τις οποίες όμως δεν θέλω να τις υιοθετήσω. Δε λέω, βγάζουν πολύ καλά λεφτά οι παπάδες με τα έξτρα τους και τα δωράκια τους, αλλά σίγουρα δεν γίνεται να γίνεις πλούσιος από αυτή τη δουλειά.

 Ας επιστρέψουμε όμως στο θέμα της "Παναγιάς της Μελικιώτισσας". Η εικόνα εγκαταστάθηκε θριαμβευτικά στον ναό της Αγ. Παρασκευής στη Μελίκη πριν λίγο καιρό, υπό τις καθιερωμένες σε αυτές τις περιπτώσεις τυμπανοκρουσίες, ενώ σε χρόνο ρεκόρ μαζεύτηκε από «Χορηγούς»  ένα τεράστιο για την εποχή κρίσης που ζούμε, ποσό. Για την προέλευση της αλλά και το πως τρυπήθηκε από σφαίρες η εν λόγω εικόνα, εμφανίστηκαν σε χρόνο ρεκόρ διάφορες εικασίες, χωρίς όμως κάποιες από αυτές να συνοδεύεται από ιστορικά τεκμήρια ή μαρτυρίες. Οι γνώριμοι παραιστορικοί και παραθρησκευτικοι κύκλοι του τόπου μας, που κατά πως φαίνεται ποτέ δεν θα μας αφήσουν σε ησυχία, έσπευσαν να στήσουν στο πόδι κάποια σενάρια από την εποχή του εμφύλιου. Δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνουν αυτό και φαντάζομαι θα συνεχίσουν να το κάνουν ωσότου να σκοντάψουν επιτέλους σε μια ορθολογιστική αντίδραση της κοινωνίας  κάτι που δεν το βλέπω να συμβαίνει σύντομα.

 Η αναφορά σε δήθεν θαύματα πού συνοδεύουν τις τρύπες της παναγίας μοιάζει να είναι εντελώς περιττή και δεν θα μας απασχολήσει καθόλου. Η δε ιστορική εποχή στην οποία εντάσσουν το…τρύπημα της εικόνας είναι δυστυχώς ακόμη αρκετά σκοτεινή και ανεξερεύνητη , τι και αν είναι σχετικά πρόσφατη…

 Για άλλη μια φορά το συλλογικό φαντασιακό της υπανάπτυκτης ελληνικής επαρχίας βρήκε μια τελεία αφορμή για να αυτοικανοποιηθεί. Οι τοπικοί πολιτευτές όπως αναμενόταν  έσπευσαν να αγκαλιάσουν το εν λόγω θαύμα, ο φιλόδοξος νεαρός παπάς ζει τις ήμερες δόξας που προφανώς θα ονειρευόταν, οι γνωστοί καταστηματάρχες-σπόνσορες της ιεροσύνης βρήκαν έναν καλό τρόπο να αγκαλιάζουν την πελατεία τους, οι ανιστόρητοι ιστοριοδίφες του χωριού βρήκαν πεδίο δόξης λαμπρό να πουλήσουν την αμάθεια τους και φυσικά η εκκλησία αύξησε κατά πολύ τα έσοδα της. Δεν είναι και λίγο όλο αυτό....

Όσο για κάποιους λιγοστούς περίεργους σαν εμένα που θεωρούν όλο αυτό μια επικίνδυνη αστειότητα, το μονό που μπορούν  κάνουν είναι να γράψουν κανένα άρθρο, έτσι για εκτονωθούν !