Monday, September 27, 2010

Κοριτσάρος. *




Ήταν 31 Μάιου του μακρινού 1979 οταν στην κλασική πατριαρχική οικογένειά των Λιολιέων, περίμεναν με αγωνία το χαρμόσυνο γεγονός της γέννησης του πρώτου παιδιού του Γιώργου, δευτερότοκου γιου του μπάρμπα Νίκου και της Κυρά Βαγγελής, . Τότε βλέπετε δεν υπήρχαν υπέρηχοι και το φύλο του παιδιού δεν γινόταν γνωστό παρά μονό με την γένεση του.

Ο πρωτότοκος γιος του πάππου μου(ο πατέρας μου ) είχε ήδη δυο αγόρια, μεγάλη ευλογία για μια αγροτική οικογένεια σαν τη δικια μας. Όλοι περίμεναν την έλευση και του τρίτου αρσενικού.
Ήμουν βέβαιος πως ο μπάρμπα Νίκος, μόνος του στο διπλανό δωμάτιο, έκανε ήδη όνειρα με τα εγγόνια του καβάλα στα τρακτέρ και στις πατζαρομηχανες. Και φυσικά ούτε λόγος για την πιθανότητα το μωρό να είναι κορίτσι..

Όταν επιτέλους το τηλέφωνο κτυπάει, μαθαίνουν όλοι στο σπίτι ότι η θεια μου έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο και πανέμορφο μωράκι. Με ένα όμως σοβαρό "μειονέκτημα". Ήταν γένους θηλυκού.

Για τους περισσότερους στο σπίτι, αυτό δεν ειχε καμία σημασία-ήταν όλοι τους πολυ χαρούμενοι που ένα νέο μέλος προστέθηκε στην οικογένειά μας, με πρώτη τη γιαγιά Βαγγελή που το όνομα της θα έπαιρνε η μικρη.

Όμως ο μπάρμπα-Νίκος μόνος του στο αλλο δωμάτιο δεν είχε μαθει ακόμη τα...χαρμόσυνα νέα,επρεπε κάποιος να του το πει.

Και ποιος ήταν ο γενναίος, που θα έλεγε αυτό το σκληρό νέο στον Πάππου? Μα φυσικά εγώ,ο πεντάχρονος πρωτότοκος εγγονός!

Ανυποψίαστος και γεμάτος χαρά, παίρνω από την γιαγιά μου την εντολή να πάω να πω στον πάππου για την γέννηση του παιδιού . Την εποχή εκείνη όποιος έλεγε πρώτος το ευχάριστο νέο εισέπραττε ένα γέρο μπαξίσι τα λεγόμενα "σχαρίκια"

Έτρεξα λοιπόν όλο χαρά στο διπλανό δωμάτιο όπου εκείνη την ωρα ήταν μόνος ο παππους μου με την έλπιδα ότι θα ...έφτιαχνα την τύχη μου.

Ανοίγω την πόρτα και φωνάζω δυνατά : "πάππού Κορίτσι!!!"

Θα θυμάμαι πάντα την απογοήτευση στο πρόσωπο του Μπάρμπα-Νικου...

Και όσο για τα "σχαρίκια" ...Ούτε λόγος φυσικά. Τυχερός ημουν που δεν έφαγα και καμία σφαλιάρα!!



Θυμήθηκα αυτη τη σκηνη σήμερα που είδαμε στον υπέρηχο ότι το ένα απο τα διδυμα που περιμένουμε είναι κορίτσι οπως πιθανότατα (αλλά όχι σίγουρα) ειναι και το δεύτερο, αλλα η στάση του μεσα στην κοιλία δεν βοηθούσε τον γιατρό να διακρίνει με βεβαιότητά το φύλο του.

Μπορεί το 79` να είναι πολύ μακρινό, μπορεί να έχουν αλλάξει πολλά απο τότε και και κάνεις πια στις μέρες μας να μην ονειρεύεται τον γιο του αγρότη, μπορεί να παιδευτήκαμε πολύ να φτάσουμε ως την εγκυμοσύνη, τόσο που να μη μη δίνουμε δεκάρα για το φύλο, αλλά...
κάτι μου λέει πως είχα λίγη από την "ξινίλα " του Μπάρμπα-Νίκου στο πρόσωπο μου, κοιτώντας τα μωρά στον υπέρηχο!!!

* Κοριτσαρο αποκαλούν περιπαιχτικά στα χωριά κάποιον που έχει μόνο κορίτσια.

**στη φωτο ο Μπαρμπα-Νικος και η κυρα-Βαγγελη με τα εγγόνια τους, με φοντο της πατζαρομηχανες με τον πρωτότοκο εγγονό (εμενα) να ξεχωρίζω δίπλα στον παππού μου.

Monday, August 30, 2010

Η συνέντευξή μου στο Πελλα TV.

Τη δευτέρα 30-8-2010 είχα τη μεγάλη τιμή να κληθώ στην εκπομπή του Πελλα tv με τον Χάρη Καφτερανη.
Η συζήτηση μας περιελάμβανε τη γενικότερη πολιτική κατάσταση, το σχέδιο Καλικρατης , την δική μου στάση σχετικά με τον υποψήφιο που θα στηρίξω κ.α.

Ακολουθεί το βίντεο με ολόκληρη την εκπομπή.(κλικ στο βελάκι μεσα στη διαφήμιση)



Sunday, August 22, 2010

Δημοτικές εκλογές 2010. Η στάση μου.

Επειδή ακούγονται πολλά στον δήμο μας και όχι πάντα καλοπροαίρετα σχετικά με τη στάση μου στις προσέχεις δημοτικές εκλογές θα ήθελα να ξεκαθαρίσω έγκαιρα τη στάση μου μέσα από αυτό το blog.

Στις εκλογές του Νοέμβριου για το Δήμο Αλεξανδρείας όπου πλέον ανήκουμε μετά το σχέδιο Καλλικράτης , (το όποιο υποστήριξα και υποστηρίζω σθεναρά),
θα στηρίξω την υποψηφιότητα του Φώτη Δημητριάδη.

Το βασικό κριτήριο της επιλογής μου είναι η απέραντη εκτίμηση που τρέφω προς το έργο του ως Δήμαρχου Πλατέως τις δυο τελευταίες τετραετίες. το όποιο γνωρίζω πολύ καλά τόσο από την επαγγελματική μου ενασχόληση με την δημοσιογραφία για ένα διάστημα, όσο και από την συνεχή παρουσία μου σε χωριά της περιοχής .
Για το έργο του κ. Δημητριάδη δεν θα ήθελα να γίνω αναλυτικός θα παρουσιαστεί εξάλλου κατά την προεκλογική διαδικασία ,αλλά νομίζω πως ελάχιστοι αμφισβητούν τον χαρακτηρισμό που τον συνοδεύει ως ένα πολύ καλό και δραστήριο δήμαρχο.

Πιστεύω ότι θα είναι ένας πολύ κάλος δήμαρχος και για τον νέο μεγάλο δήμο Αλεξανδρείας..

Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να ξεκαθαρίσω ότι ελάχιστα τον γνωρίζω σε προσωπικό επίπεδο, αλλά στις λίγες φόρες που είχα την τύχη να συνομιλήσουμε αποκόμισα την ιδία εικόνα και για τον χαρακτήρα του.
Με λίγα λόγια ο Φώτης Δημητριάδης με κέρδισε ,όπως πιστεύω ότι θα κερδίσει και την πλειοψηφία των δημοτών του νέου δήμου.

Δεν το κρύβω ότι με προβλημάτισε αρκετά να στηρίζω μια επιλογή που εχει και την στήριξη από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, όταν ο ίδιος είμαι στέλεχος του Πασόκ και έχω την τιμή κατά καιρούς να εκλεγώ σε διάφορα όργανα του. Όμως η πιστή μου στις ικανότητες του Δήμαρχου Δημητριάδη είναι τέτοια που δεν μου επιτρέπει να μπω σε τέτοιου είδους διλήμματα.

Το γεγονός ότι το οργανωμένο Πασοκ αγνόησε επιδεικτικά τις συνεχείς εκκλήσεις μας για σύγκλιση κομματικής ολομέλειας τουλάχιστον στη Μελική όπου αντιμετωπίζει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, αλλά και η μη στήριξη του σε κάποιο στέλεχος του χώρου που έχει διακριθεί για τους αγώνες του στην τοπική αυτοδιοίκηση , νομίζω ότι με βοηθούν να επιλέξω με καθαρά αυτοδιοικητικά κριτήρια την στάση μου στις δημοτικές εκλογές.

Κλείνοντας θα ήθελα να εκμυστηρευτώ ότι νοιώθω μεγάλη χαρά που η απόφαση μου αυτή βρίσκει μέχρι στιγμής εντυπωσιακή αποδοχή από ένα μεγάλο κομμάτι ανθρώπων που στήριξαν την έως τώρα πολιτική μου πορεία τόσο στην τοπική αυτοδιοίκηση όσο και στα όργανα του Πασόκ, γεγονός που αποτελεί ξεχωριστή τιμή για το πρόσωπο μου, όπως επίσης και η αποδοχή μου από ανθρώπους που ανήκουν στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας

Θα ήθελα να διαβεβαιώσω όλους όσους στηρίζουν την πολιτική μου αυτή επιλογή ότι θα καταβάλω κάθε δυνατή προσπάθεια για να δικαιώσω την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπο μου.

Tuesday, August 17, 2010

Ο θανών ΔΕΝ δεδικαίωται....

Πέθανε λοιπόν ο νεκροθάφτης της Κύπρου Δημήτρης Ιωαννίδης, ο «αόρατος Δικτάτορας», όπως χαρακτηριζόταν. Αμετανόητος μέχρι το τέλος. Αυτό που με αφήνει άφωνη είναι ότι υπάρχουν Έλληνες που ακόμα και σήμερα που έχει αποκαλυφθεί, σε όλη της την έκταση, η καταστρεπτική και προδοτική, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Κύπρο (ιδιαίτερα γι’ αυτήν), δράση του, βρέθηκαν άνθρωποι να πουν γι’ αυτόν καλές κουβέντες.


Κλίκ εδώ για τη συνέχεια και σχόλια




Friday, August 6, 2010

Κλονίστηκε σοβαρά η εμπιστοσύνη μου στην κυβέρνηση.

-Ανήκω στην μεγάλη κατηγορία πολιτών που έβλεπε της κρίση ως μια μεγάλη ευκαιρία για διαρθρωτικές αλλαγές….

-Την δε τρόικα ως ένα εργαλείο να αποφύγουμε το τέλμα στο οποίο είχαμε περιέλθει με εύθηνη όλου του πολίτικου κόσμου….

- Αποδέχτηκα την πλειοψηφία των μέτρών θεωρώντας τα αναγκαία….

-Επιβράβευσα πολλές φόρες στην κυβέρνηση για το θάρρος της να τα βάλει με μια σειρά συντεχνιών….

-Θαύμασα την αυστηρότητα του Παπανδρέου και των συνεργατών του….

-Πίστεψα πως για πρώτη φορά αυτή η χωρά πάει να ξεφύγει από τις συμπληγάδες του λαϊκισμού και της φαυλοκρατίας

Όλα αυτά όμως μέχρι σήμερα που διάβασα το νέο για την έξτρα χρηματοδότηση των τραπεζών με 25 δις

Δεν μπορώ να πιστέψω στα μάτια μου και στα αυτιά μου . Οι εξηγήσεις του οικονομικού επιτελείου φαντάζουν αστείες….

Εμεις δεν ήμασταν αυτοι που φωνάζαμε για τα 30 δις προς τις τραπεζες πέρυσι τέτοιο καιρο, όταν τα εδινε εντελως αναιτια και απροκάλυπτα η προηγούμενη κυβέρνηση;


Τελικά, μια από τα ιδία και αυτή η κυβέρνηση ;;;



-Δεν μπορώ να ασχοληθώ περισσότερο γιατί πρέπει να φύγω για δουλεία.
Θα επανέρθω όμως ώσπου να μου δοθούν κάποιες σοβαρές εξηγήσεις.

Wednesday, July 28, 2010

Δυό καρδιές.

Λένε ότι τις χάρες και τις λύπες πρέπει να τις μοιράζεσαι με τους φίλους σου. Αυτό ακριβώς έκανα και εγω παλαιότερα μέσα απο αυτο το ιστολόγιο. Μοιράστηκα χάρες, λύπες, σκέψεις ,αισθήματα και βγήκα πολύ κερδισμένος.

Ετσι λοιπον και παρα το γεγονος οτι το μπλογκ μου φυτοζωεί τον τελευταίο καιρό, αποφάσισα απο τον ίδιο χώρο να μοιραστώ μαζί σας τη μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου ως τώρα.

Πριν λιγο καιρό φίλοι μου έμαθα οτι πρόκειται να γίνω πατέρας !!

Χθες μόλις ακούσαμε στον υπέρηχο δυο μικροσκοπικές καρδούλες να χτυπούν.

Είμαι ευτυχισμένος !



:)))))))))))))))))

Thursday, July 22, 2010

Ελληνόφωνος Ευρωπαίος.

Ακουσα στο ραδιοφωνο την ειδηση για τις αντιδράσεις σχετικά με τον διορισμό του κ Γιάννη Κωνσταντίνου ως προέδρου της ΔΕΘ.
Λογω ελληψης χρονου δεν πολυ μπαινω στα μπλογκς ουτε διαβαζω εφημερίδες αυτες τις μερες, αλλα με το που ακουσα την ειδηση ανατριχιασα.

Μονο που δεν ανατριχιασα για τον προφανή λόγο, αλλά για το ακριβως αντιθετο, με τον φαρισαισμο μας για ακομη μια φορα.
Ειλικρινά δεν μπορω να καταλάβω που είναι το προβλημα οταν κάποιος δηλώνει "Ελληνόφωνος Ευρωπαίος ".
Κανοντας μια γρηγορη αναζητηση στο google διαπίστωσα οτι συμβαινει αυτο που φανταστηκα οτι θα συνεβαινε ακουγοντας την ειδηση. Ο γνωστος πλεον κ.Σαμαράς βρηκε μια- απο τις σπάνιες ειναι αλήθεια- ευκαιριες να καμουφλαρει την πολιτικη του κενότητα χρησιμοποιώντας το γνωστό του πλέον χαρτί του μακεδονικού, που τόσο ζημιά εχει προκαλέσει στη χώρα μας.
Έμαθα λοιπον οτι οι φίλοι Σαμαρα (όπως κατά τα φαινόμενα σύντομα θα ονομάζεται το περιθωριοποιημένο -κάποτε μεγαλο- κόμμα που διοικεί ) διαμαρτύρονται για τον διορισμό του κ Κωνσταντίνου ως πρόεδρου της ΔΕΘ τον οποιο βαραινει το αδίκημα να έχει παραστεί στην παρουσιαση ενως σλαβόφωνου αναγνωστικού.

Για το τι ακριβως ειναι αυτο το αναγνωστικό μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό άρθρο του Ν. Δημου και να συμφωνήσει η να διαφωνήσει κάνεις ελεύθερα...
Δεν είναι όμως αυτό το θέμα κατά τη γνώμη μου. .

Το ολο θεμα ειναι το κατα ποσο μπορει καποιος σήμερα να αυτό αποκαλείται Ευρωπαίος πολίτης σε μια εποχή όπου υποτίθεται ανήκουμε σε μια ενωμένη Ευρώπη.
Περιττο να πω οτι θεωρώ όλο αυτό γελοιότητα .

Το μονο που θα ηθελα να σχολιάσω είναι ότι με την άδεια του κ Σαμαρά και τον λιγοστών ευτυχώς φίλων του θα ηθελα και εγω να αυτο προσδιοριστώ ως ¨" Ελληνόφωνος Ευρωπαίος πολίτης".

Wednesday, July 14, 2010

Scripta...volant !

Να `μαστε λοιπόν εδώ ξανά(και με lifting παρακαλώ!) και αυτό το καλοκαίρι, παλιοί φίλοι του blog.
Περαστικοί ίσως , για λίγο ίσως , αλλά είμαστε πάλι εδώ και αυτό έχει σημασία.
Σας χαιρετώ με μια ελεύθερη (εντελώς μιλάμε!) απόδοση του αγαπημένου μου τραγουδιού των pulp που με την κατάλληλη συγκυρία δείχνει επίκαιρο όσο ποτέ…(Personally speaking.)

Τώρα βεβαία αν το αποτέλεσμα δεν έχει και τόση σχέση με το πρωτότυπο δε φταίω εγώ…Φταίνε τα… φτωχά αγγλικά μου!

« Σου γράφω αυτά τα λόγια, τώρα, λίγους μήνες πριν σε γνωρίσω

Ξέρω το όνομα σου, αλλά δεν έχω ακόμη ιδέα πως μοιάζεις

Θα μπορούσα αυτή την ώρα αντί να σου γράφω να ήμουν σπίτι μου,

να είχα κοιμηθεί ή να είχα βάλει να δω καμία ταινία.

Τα πράγματα δεν θα ήταν πολύ διαφορετικά, το ίδιο θλιμμένα και μίζερα αν δεν υπήρχε το προχθεσινό τηλεφώνημα που τα άλλαξε όλα.


Ανείπωτη χαρά …something changed !


Πιστεύεις αλήθεια ότι υπάρχει κάποιος εκεί πάνω που κατευθύνει τα πάντα βάση ενός τέλειου χρονοδιαγράμματος ;

Σου γράφω τώρα περιμένοντας να έρθει ο καιρός που θα σου αγγίξω το χέρι,

Που θα σου δώσω ένα φιλί, που θα γιορτάζουμε όλοι ..


Ανείπωτη χαρά … Something changed!


Όταν ξυπνήσαμε εκείνο το πρωί δεν είχαμε σχεδόν καμιά ελπίδα. Ίδια θλίψη ξανά….

Πως θα το αντέχαμε άραγε, αν δεν υπήρχε αυτό το τηλεφώνημα;

Θα μπορούσα άραγε να σου γράψω ποτέ όπως σου γράφω τώρα ;

Δεν ξέρω.

Αλλά όπως έχω ήδη πει…SOMETHING CHANGED!!!!



Γύρισα φίλοι μου γιατί θέλω πολύ να μοιραστώ μαζί σας ένα μυστικό.
Όχι όμως σήμερα. Την επόμενη Τετάρτη, που θα έχω και τις σχετικές αποδείξεις!

Θέλω να είστε εδώ!

Όπως παλιά!

Verba...manent.



-->
Εντελώς τυχαία πριν λίγο, συγυρίζοντας τα αρχεία μου στον υπολογιστή, έπεσα σε ένα απόσπασμα από τις ηχογραφήσεις που διατηρώ από την θητεία μου στο δημοτικό συμβούλιο Μελικής τη διετία 2007-2008 και μάλιστα στο θέμα της επικειμένης συνένωσης δήμων.
Ειλικρινά δεν θυμόμουν ότι κάναμε μια τέτοια συζήτηση από τότε, αλλά ακούγοντας την σύντομη τοποθέτηση μου διαπιστώνω ότι και τότε έλεγα τα ιδία πράγματα.
Για την ιστορία να θυμίσω ότι τότε επί κυβέρνησης Καραμανλή έπεσε στο τραπέζι μια πρώτη πρόταση για ένα νέο σχέδιο Καποδίστριας η οποία γεωγραφικά ήταν η ιδία με αυτή που εντέλει εφαρμόστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στα πλαίσια; του Καλλικράτη
Δεδομένου ότι έγινε μεγάλη συζήτηση στο χωριό μας τον τελευταίο καιρό για το αν έπρεπε να πάμε στο δήμο Αλεξάνδρεια όπως προτάθηκε ή αν θα έπρεπε να διεκδικήσουμε δυναμικά έναν τέταρτο δήμο στη Βεργίνα και επειδή έχουν ακουστεί διάφορα αναληθή σχετικά με την δική μου σταση στο θεμα , παραθέτω εδώ κατά λέξη ότι είχα πει τότε..
Η συζήτηση έλαβε χωρά στα πλαίσια της συνεδρίασης του δημοτικού συμβούλιου στις 29-8-2008. Η τοποθέτηση μου είχε ως εξής:


"….πολύ φοβάμαι συνάδελφοι ότι η όλη συζήτηση σχετικά με το χωροταξικό του νέου Καποδίστρια είναι μια συζήτηση που γίνεται στον αέρα, οι αποφάσεις λίγο πολύ έχουν παρθεί. Και αν θέλετε και την προσωπική μου άποψη με κάθε ειλικρίνεια, καλώς γίνεται στον αέρα. Γιατί αλλοίμονο αν και αυτή η προσπάθεια διοικητικής αναδιάρθρωσης, αναλωθεί σε τοπικιστικά και μικροκομματικά συμφέροντα.
Νομίζω ότι η κυβέρνηση (σ.σ. της Νέας Δημοκρατίας αφού μιλάμε το 2008) οφείλει να κάνει αυτό που δεν έκανε η προηγούμενη, να ορίσει σαφή πληθυσμιακά και γεωγραφικά κριτήρια και πάνω σε αυτά να κινηθεί. Νομίζω ότι ο αριθμός των δήμων καθώς και τα όρια τους δεν θα πρέπει να είναι δικό μας θέμα.
Από εκεί και περά αν παίρνει από το χέρι μας έστω και κατ ελάχιστο, θα ήθελα να καταθέσω και την δίκη μου άποψη η οποία είναι ότι οι δήμοι σε καμια περίπτωση δεν θα πρέπει να είναι περισσότεροι από τρεις –το πολύ τέσσερεις- στο νομό.
Προτάσεις όπως αυτή του κ Δήμαρχου Μελικής και προέδρου της ΤΕΔΚ για πέντε ή έξι δήμους όπως διαβάζω ότι έχει καταθέσει, είναι εναντία στο πνεύμα του Καποδίστρια αλλά και εναντία ατά συμφέροντα των ίδιων των δήμων που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είμαι μικροί. Ευχής έργον για τον νομά μας θα ήταν να υπάρξει και τέταρτος δήμος(σημ. τότε δεν υπήρχε αυτό το ενδεχόμενο αφού στη πρόταση που κατέθεσε το ΗΤΑ υπήρχαν τρεις δήμοι.) δήμος Βεργίνας με έδρα τη Μελική, και μονό με έδρα τη Μελική γιατί κατά τη γνώμη μού αν είναι να είμαστε σε ένα μικρό δήμο με έδρα τη Βεργίνα, προτιμώ να είμαστε σε ένα μεγάλο και ας είναι στη Αλεξανδρεια
Θα μπορούσε όμως κάλλιστα να υπάρξει ένας δήμος εντεθέν του Αλιάκμονα στα όρια των σημερινών δήμων Βεργίνας, Μελικής και Μακεδόνιδος με έδρα τη Μελική και με το ιστορικό όνομα Βεργίνα.

Θα ήθελα εδώ να θυμίσω ότι αυτό πριν λίγα χρόνια θα μπορούσαμε να το είχαμε κάνει πραγματικότητα στα πλαίσια του πρώτου Καποδίστρια αλλά δυστυχώς προσωπικά και μικροκομματικά συμφέροντα στάθηκαν εμπόδιο στην επίτευξη του.
Θα ήταν πολύ διαφορετική η εικόνα του χωριού και της περιοχής γενικότερα, αν τότε κάναμε αυτή την επιλογή. Αλλά αυτό είναι ιστορία…
Τώρα, στην περίπτωση που οι δήμοι είναι τρεις –και καλώς να είναι τρεις- δεν έχω καμία ιδιαίτερη προτίμηση αν είμαστε στη Βέροια η στην Αλεξάνδρεια. Ίσως είναι καλύτερα στη Βεροια, αλλα ας μη ξεχνάμε κατι που εδώ δεν το είπε κάνεις στη συζήτηση μας απόψε , ότι υπάρχει ένας πολύ σημαντικός πολιτισμικός δεσμός με την Αλεξάνδρεια που λέγεται Ρουμπλμπούκι ,αφου η Μελική είναι τμήμα της περιοχής αυτής και κατά τη γνώμη μου ο Δήμος μας είναι εγγυτέρα στη Αλεξάνδρεια απ οτι στη Βέροια. Διοικητικά έχουμε έρθει κοντύτερα στη Βέροια τα τελευταία χρόνια, αλλά ιστορικά και πολιτιστικά όπως είπα, ανήκουμε στο Ρουμπλουκι, είμαστε τμήμα της ιστορίας του.
Εγώ προσωπικά νοιώθω πολύ περισσότερο ρουμπλουκιωτης παρά Βεροιωτής,
Πάρο όλα αυτά δεν θα με πείραζε να πάμε στη Βέροια ίσως να το θέλουν και περισσότεροι συνδημότες μας.
Θα ήθελα κλείνοντας να επισημάνω ότι θα ήταν μεγάλο λάθος μια πιθανή κατάτμηση του υπάρχοντος δήμου Μελικής, αφού ήδη εδώ και 14 χρόνια είμαστε στον ίδιο δήμο με τα χωριά και έχουμε ένα εκ των πραγμάτων ιδιαίτερο δέσιμο μεταξύ μας λόγω την ¨συγκατοίκησης¨ όλα αυτά τα χρόνια στον ίδιο δήμο.
Ευχαριστώ.»

Thursday, June 24, 2010

Το «κράτος πρόνοιας» αύξησε, αντί να μειώσει, την φτώχεια, διόγκωσε το κράτος και μεγάλωσε το χρέος

Συμφωνώ απόλυτα με το παρακάτω κείμενο της Φ.Σ.



Το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών γνωστοποίησε έρευνά του για την κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα. Στα πορίσματα της έρευνας «Κοινωνικό Πορτρέτο 2010» περιλαμβάνονται οι παρακάτω διαπιστώσεις:
  • Η αύξηση των κοινωνικών δαπανών, ως ποσοστό του ΑΕΠ, όλα αυτά τα χρόνια δεν μείωσε τη φτώχεια.
  • Οι υποτιθέμενες δράσεις για τη μείωση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, που στοχεύουν στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, επέφεραν αύξηση των εργαζομένων φτωχών από 12% το 2004 σε 14% το 2008 και αύξηση των ανέργων φτωχών από 31% το 2004 σε 33% το 2008.
  • Όλα αυτά τα χρόνια, πρώτη πολιτική επιλογή αποτελούσε η σύσταση επιτροπών, συμβουλίων και οργανισμών. Αποτέλεσμα είναι σήμερα να υπάρχει πληθώρα ανενεργών ή υποβαθμισμένων επιτροπών και συμβουλίων που παραμένουν στα χαρτιά ή λειτουργούν χωρίς να αξιοποιούνται.

Αποδεικνύεται λοιπόν, και από την επιστημονική ανάλυση αυτής της μελέτης, ότι το «κράτος πρόνοιας» αύξησε, αντί να μειώσει, την φτώχεια, διόγκωσε το κράτος και μεγάλωσε το χρέος του.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί το υποτιθέμενο «κράτος πρόνοιας» μια από τις μεγαλύτερες, και καλύτερα καλλιεργημένες, απάτες της μεταπολίτευσης. Σε αυτήν την απάτη οφείλει το πολιτικό σύστημα την επιβίωσή του και είναι αυτή η απάτη που συνέβαλε στην οικονομική κατάρρευση της χώρας. Έρευνες όπως αυτή του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών, αλλά και σκάνδαλα που αποκαλύπτονται σε καθημερινή βάση, ρίχνουν φώς σε όλες τις πτυχές της λειτουργίας αυτού του «κράτους πρόνοιας» και γνωστοποιούν τα ονοματεπώνυμα όλων αυτών των «προοδευτικών» που επωφελήθηκαν οικονομικά και πολιτικά από αυτό.

Από την κατάλυση αυτού του «κράτους πρόνοιας» θα ωφεληθούν, και δεν θα ζημιωθούν όπως παρουσιάζεται, οι φτωχοί συμπολίτες μας για τους οποίους –υποτίθεται- ότι δημιουργήθηκε. Ιδίως μάλιστα, εάν αυτό το «κράτος πρόνοιας» αντικατασταθεί από ένα νέο δίχτυ κοινωνικής ασφαλείας που θα περιλαμβάνει μέτρα όπως την απευθείας χορήγηση σε κάθε Έλληνα πολίτη, χωρίς την παρεμβολή ενδιάμεσων προσώπων ή οργανισμών, ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος και μιας ελάχιστης εγγυημένης σύνταξης ανεξάρτητης από προηγούμενο εργάσιμο βίο και ασφαλιστικές εισφορές.

Φιλελεύθερη Συμμαχία .

Saturday, June 5, 2010

Ο μπαρμπα-Μήτσος από τα Γρεβενά

Του Πασχου Μανδραβελη.

Ο μπαρμπα-Μήτσος από τα Γρεβενά διατηρούσε ένα μικρό μαγαζάκι. Δούλευε Κυριακές και υπερωρίες χωρίς να πληρώνεται. Έκλεβε λίγο στο ζύγι –«για να τα φέρνει βόλτα»–, δήλωνε στην εφορία όσα ακριβώς χρειαζόταν για να μην πληρώνει, αλλά «ποιος δεν κάνει το ίδιο;».

Μεγάλωσε δυο παιδιά, τα σπούδασε και περιμένει να διοριστούν στο δημόσιο. Το μαγαζί έτσι κι αλλιώς δεν έχει μέλλον. Τώρα το έχει στο όνομα της γυναίκας του, για να συμπληρώνει τη σύνταξή του. Γι’ αυτή τη σύνταξη πλήρωσε πολλά στο παλιό Ταμείο Εμπόρων και νυν ΟΑΕΕ. Κάθε πρώτη του μηνός, επί 45 έτη, περνούσε ο εισπράκτορας...

Όποτε ο μπαρμπα-Μήτσος πήγαινε στο καφενείο, κάποιος του σφύριζε για τους εθνικούς κινδύνους που απειλούν τη χώρα. Όλοι –και ειδικά οι Τούρκοι– εξοπλίζονταν. Έτσι ο μπαρμπα-Μήτσος αγρίευε. Του τριβέλιζαν τ’ αυτιά για την ανισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και αυτός, ρητορικά τουλάχιστον, πλειοδοτούσε: «F15 οι Τούρκοι; F16 εμείς. Εκατό άρματα μάχης οι Τούρκοι; Διακόσια εμείς». Το περίεργο ήταν ότι όσα περισσότερα όπλα ήθελε ο μπαρμπα-Μήτσος, τόσα περισσότερα χρειάζονταν. Κάθε μέρα η ανισορροπία στο Αιγαίο χειροτέρευε. Και δώσ’ του φρεγάτες και δώσ’ του υποβρύχια. «Πάνω απ’ όλα η πατρίς» έλεγε, αλλά έκανε και δεύτερες σκέψεις: «Σάμπως θα τα πληρώσω εγώ; Να πληρώσουν αυτοί που έχουν. “Το κεφάλαιο”, που ’λεγε και ο Μπάμπης ο αριστερός».

Κάπως έτσι ψήθηκε και για την «Ολυμπιακή». Ένα εκατομμύριο την ημέρα κόστιζε, αλλά μόλις τον ρώτησαν «θες εθνικό αερομεταφορέα;», αμέσως απάντησε «ναι». Μπορεί να μην είχε δει αεροπλάνο στη ζωή του αλλά η λέξη «εθνικός» τον γαργαλούσε. Εξάλλου, όπως είχε πει και ο Μπάμπης ως έσχατο επιχείρημα για τη χρησιμότητα του κρατικού αερομεταφορέα, αν μας την έπεφταν οι Τούρκοι δεν έπρεπε να έχουμε πρόχειρα μερικά αεροπλάνα για να μεταφέρουν το στρατό μας στα νησιά;

Για εθνικούς λόγους τάχθηκε αναφανδόν και υπέρ της Ολυμπιάδας. Όταν τον ρώτησαν «θες να γυρίσουν οι Ολυμπιακοί στη χώρα που τους γέννησε;» αμέσως συγκινήθηκε: «Θέλει και ρώτημα; Μας ανήκουν και είναι απορίας άξιον πώς δεν γύρισαν ακόμη». Έβρισε την Κόκα-Κόλα και τους Αμερικανούς που μας έκλεψαν τη centennial Ολυμπιάδα του 1996, αλλά ανατρίχιασε όταν το 1997 ο μακαρίτης Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ είπε με σπαστά αγγλικά “and the city izzz... ATHENS!”. Ο μπαρμπα-Μήτσος ανήκε στο 97% των Ελλήνων που απαντούσε καταφατικά στις δημοσκοπήσεις για τους Ολυμπιακούς που μας ανήκουν........

διαβαστε τη συνεχεια εδω