Δυό καρδιές.

Λένε ότι τις χάρες και τις λύπες πρέπει να τις μοιράζεσαι με τους φίλους σου. Αυτό ακριβώς έκανα και εγω παλαιότερα μέσα απο αυτο το ιστολόγιο. Μοιράστηκα χάρες, λύπες, σκέψεις ,αισθήματα και βγήκα πολύ κερδισμένος.

Ετσι λοιπον και παρα το γεγονος οτι το μπλογκ μου φυτοζωεί τον τελευταίο καιρό, αποφάσισα απο τον ίδιο χώρο να μοιραστώ μαζί σας τη μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου ως τώρα.

Πριν λιγο καιρό φίλοι μου έμαθα οτι πρόκειται να γίνω πατέρας !!

Χθες μόλις ακούσαμε στον υπέρηχο δυο μικροσκοπικές καρδούλες να χτυπούν.

Είμαι ευτυχισμένος !



:)))))))))))))))))

Ελληνόφωνος Ευρωπαίος.

Ακουσα στο ραδιοφωνο την ειδηση για τις αντιδράσεις σχετικά με τον διορισμό του κ Γιάννη Κωνσταντίνου ως προέδρου της ΔΕΘ.
Λογω ελληψης χρονου δεν πολυ μπαινω στα μπλογκς ουτε διαβαζω εφημερίδες αυτες τις μερες, αλλα με το που ακουσα την ειδηση ανατριχιασα.

Μονο που δεν ανατριχιασα για τον προφανή λόγο, αλλά για το ακριβως αντιθετο, με τον φαρισαισμο μας για ακομη μια φορα.
Ειλικρινά δεν μπορω να καταλάβω που είναι το προβλημα οταν κάποιος δηλώνει "Ελληνόφωνος Ευρωπαίος ".
Κανοντας μια γρηγορη αναζητηση στο google διαπίστωσα οτι συμβαινει αυτο που φανταστηκα οτι θα συνεβαινε ακουγοντας την ειδηση. Ο γνωστος πλεον κ.Σαμαράς βρηκε μια- απο τις σπάνιες ειναι αλήθεια- ευκαιριες να καμουφλαρει την πολιτικη του κενότητα χρησιμοποιώντας το γνωστό του πλέον χαρτί του μακεδονικού, που τόσο ζημιά εχει προκαλέσει στη χώρα μας.
Έμαθα λοιπον οτι οι φίλοι Σαμαρα (όπως κατά τα φαινόμενα σύντομα θα ονομάζεται το περιθωριοποιημένο -κάποτε μεγαλο- κόμμα που διοικεί ) διαμαρτύρονται για τον διορισμό του κ Κωνσταντίνου ως πρόεδρου της ΔΕΘ τον οποιο βαραινει το αδίκημα να έχει παραστεί στην παρουσιαση ενως σλαβόφωνου αναγνωστικού.

Για το τι ακριβως ειναι αυτο το αναγνωστικό μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό άρθρο του Ν. Δημου και να συμφωνήσει η να διαφωνήσει κάνεις ελεύθερα...
Δεν είναι όμως αυτό το θέμα κατά τη γνώμη μου. .

Το ολο θεμα ειναι το κατα ποσο μπορει καποιος σήμερα να αυτό αποκαλείται Ευρωπαίος πολίτης σε μια εποχή όπου υποτίθεται ανήκουμε σε μια ενωμένη Ευρώπη.
Περιττο να πω οτι θεωρώ όλο αυτό γελοιότητα .

Το μονο που θα ηθελα να σχολιάσω είναι ότι με την άδεια του κ Σαμαρά και τον λιγοστών ευτυχώς φίλων του θα ηθελα και εγω να αυτο προσδιοριστώ ως ¨" Ελληνόφωνος Ευρωπαίος πολίτης".

Scripta...volant !

Να `μαστε λοιπόν εδώ ξανά(και με lifting παρακαλώ!) και αυτό το καλοκαίρι, παλιοί φίλοι του blog.
Περαστικοί ίσως , για λίγο ίσως , αλλά είμαστε πάλι εδώ και αυτό έχει σημασία.
Σας χαιρετώ με μια ελεύθερη (εντελώς μιλάμε!) απόδοση του αγαπημένου μου τραγουδιού των pulp που με την κατάλληλη συγκυρία δείχνει επίκαιρο όσο ποτέ…(Personally speaking.)

Τώρα βεβαία αν το αποτέλεσμα δεν έχει και τόση σχέση με το πρωτότυπο δε φταίω εγώ…Φταίνε τα… φτωχά αγγλικά μου!

« Σου γράφω αυτά τα λόγια, τώρα, λίγους μήνες πριν σε γνωρίσω

Ξέρω το όνομα σου, αλλά δεν έχω ακόμη ιδέα πως μοιάζεις

Θα μπορούσα αυτή την ώρα αντί να σου γράφω να ήμουν σπίτι μου,

να είχα κοιμηθεί ή να είχα βάλει να δω καμία ταινία.

Τα πράγματα δεν θα ήταν πολύ διαφορετικά, το ίδιο θλιμμένα και μίζερα αν δεν υπήρχε το προχθεσινό τηλεφώνημα που τα άλλαξε όλα.


Ανείπωτη χαρά …something changed !


Πιστεύεις αλήθεια ότι υπάρχει κάποιος εκεί πάνω που κατευθύνει τα πάντα βάση ενός τέλειου χρονοδιαγράμματος ;

Σου γράφω τώρα περιμένοντας να έρθει ο καιρός που θα σου αγγίξω το χέρι,

Που θα σου δώσω ένα φιλί, που θα γιορτάζουμε όλοι ..


Ανείπωτη χαρά … Something changed!


Όταν ξυπνήσαμε εκείνο το πρωί δεν είχαμε σχεδόν καμιά ελπίδα. Ίδια θλίψη ξανά….

Πως θα το αντέχαμε άραγε, αν δεν υπήρχε αυτό το τηλεφώνημα;

Θα μπορούσα άραγε να σου γράψω ποτέ όπως σου γράφω τώρα ;

Δεν ξέρω.

Αλλά όπως έχω ήδη πει…SOMETHING CHANGED!!!!



Γύρισα φίλοι μου γιατί θέλω πολύ να μοιραστώ μαζί σας ένα μυστικό.
Όχι όμως σήμερα. Την επόμενη Τετάρτη, που θα έχω και τις σχετικές αποδείξεις!

Θέλω να είστε εδώ!

Όπως παλιά!

Verba...manent.

-->

Εντελώς τυχαία πριν λίγο, συγυρίζοντας τα αρχεία μου στον υπολογιστή, έπεσα σε ένα απόσπασμα από τις ηχογραφήσεις που διατηρώ από την θητεία μου στο δημοτικό συμβούλιο Μελικής τη διετία 2007-2008 και μάλιστα στο θέμα της επικειμένης συνένωσης δήμων.

Ειλικρινά δεν θυμόμουν ότι κάναμε μια τέτοια συζήτηση από τότε, αλλά ακούγοντας την σύντομη τοποθέτηση μου διαπιστώνω ότι και τότε έλεγα τα ιδία πράγματα.

Για την ιστορία να θυμίσω ότι τότε επί κυβέρνησης Καραμανλή έπεσε στο τραπέζι μια πρώτη πρόταση για ένα νέο σχέδιο Καποδίστριας η οποία γεωγραφικά ήταν η ιδία με αυτή που εντέλει εφαρμόστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στα πλαίσια; του Καλλικράτη

Δεδομένου ότι έγινε μεγάλη συζήτηση στο χωριό μας τον τελευταίο καιρό για το αν έπρεπε να πάμε στο δήμο Αλεξάνδρεια όπως προτάθηκε ή αν θα έπρεπε να διεκδικήσουμε δυναμικά έναν τέταρτο δήμο στη Βεργίνα και επειδή έχουν ακουστεί διάφορα αναληθή σχετικά με την δική μου σταση στο θεμα , παραθέτω εδώ κατά λέξη ότι είχα πει τότε..

Η συζήτηση έλαβε χωρά στα πλαίσια της συνεδρίασης του δημοτικού συμβούλιου στις 29-8-2008. Η τοποθέτηση μου είχε ως εξής:

"….πολύ φοβάμαι συνάδελφοι ότι η όλη συζήτηση σχετικά με το χωροταξικό του νέου Καποδίστρια είναι μια συζήτηση που γίνεται στον αέρα, οι αποφάσεις λίγο πολύ έχουν παρθεί. Και αν θέλετε και την προσωπική μου άποψη με κάθε ειλικρίνεια, καλώς γίνεται στον αέρα. Γιατί αλλοίμονο αν και αυτή η προσπάθεια διοικητικής αναδιάρθρωσης, αναλωθεί σε τοπικιστικά και μικροκομματικά συμφέροντα.

Νομίζω ότι η κυβέρνηση (σ.σ. της Νέας Δημοκρατίας αφού μιλάμε το 2008) οφείλει να κάνει αυτό που δεν έκανε η προηγούμενη, να ορίσει σαφή πληθυσμιακά και γεωγραφικά κριτήρια και πάνω σε αυτά να κινηθεί. Νομίζω ότι ο αριθμός των δήμων καθώς και τα όρια τους δεν θα πρέπει να είναι δικό μας θέμα.

Από εκεί και περά αν παίρνει από το χέρι μας έστω και κατ ελάχιστο, θα ήθελα να καταθέσω και την δίκη μου άποψη η οποία είναι ότι οι δήμοι σε καμια περίπτωση δεν θα πρέπει να είναι περισσότεροι από τρεις –το πολύ τέσσερεις- στο νομό.

Προτάσεις όπως αυτή του κ Δήμαρχου Μελικής και προέδρου της ΤΕΔΚ για πέντε ή έξι δήμους όπως διαβάζω ότι έχει καταθέσει, είναι εναντία στο πνεύμα του Καποδίστρια αλλά και εναντία ατά συμφέροντα των ίδιων των δήμων που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είμαι μικροί. Ευχής έργον για τον νομά μας θα ήταν να υπάρξει και τέταρτος δήμος(σημ. τότε δεν υπήρχε αυτό το ενδεχόμενο αφού στη πρόταση που κατέθεσε το ΗΤΑ υπήρχαν τρεις δήμοι.) δήμος Βεργίνας με έδρα τη Μελική, και μονό με έδρα τη Μελική γιατί κατά τη γνώμη μού αν είναι να είμαστε σε ένα μικρό δήμο με έδρα τη Βεργίνα, προτιμώ να είμαστε σε ένα μεγάλο και ας είναι στη Αλεξανδρεια

Θα μπορούσε όμως κάλλιστα να υπάρξει ένας δήμος εντεθέν του Αλιάκμονα στα όρια των σημερινών δήμων Βεργίνας, Μελικής και Μακεδόνιδος με έδρα τη Μελική και με το ιστορικό όνομα Βεργίνα.

Θα ήθελα εδώ να θυμίσω ότι αυτό πριν λίγα χρόνια θα μπορούσαμε να το είχαμε κάνει πραγματικότητα στα πλαίσια του πρώτου Καποδίστρια αλλά δυστυχώς προσωπικά και μικροκομματικά συμφέροντα στάθηκαν εμπόδιο στην επίτευξη του.

Θα ήταν πολύ διαφορετική η εικόνα του χωριού και της περιοχής γενικότερα, αν τότε κάναμε αυτή την επιλογή. Αλλά αυτό είναι ιστορία…

Τώρα, στην περίπτωση που οι δήμοι είναι τρεις –και καλώς να είναι τρεις- δεν έχω καμία ιδιαίτερη προτίμηση αν είμαστε στη Βέροια η στην Αλεξάνδρεια. Ίσως είναι καλύτερα στη Βεροια, αλλα ας μη ξεχνάμε κατι που εδώ δεν το είπε κάνεις στη συζήτηση μας απόψε , ότι υπάρχει ένας πολύ σημαντικός πολιτισμικός δεσμός με την Αλεξάνδρεια που λέγεται Ρουμπλμπούκι ,αφου η Μελική είναι τμήμα της περιοχής αυτής και κατά τη γνώμη μου ο Δήμος μας είναι εγγυτέρα στη Αλεξάνδρεια απ οτι στη Βέροια. Διοικητικά έχουμε έρθει κοντύτερα στη Βέροια τα τελευταία χρόνια, αλλά ιστορικά και πολιτιστικά όπως είπα, ανήκουμε στο Ρουμπλουκι, είμαστε τμήμα της ιστορίας του.

Εγώ προσωπικά νοιώθω πολύ περισσότερο ρουμπλουκιωτης παρά Βεροιωτής,

Πάρο όλα αυτά δεν θα με πείραζε να πάμε στη Βέροια ίσως να το θέλουν και περισσότεροι συνδημότες μας.

Θα ήθελα κλείνοντας να επισημάνω ότι θα ήταν μεγάλο λάθος μια πιθανή κατάτμηση του υπάρχοντος δήμου Μελικής, αφού ήδη εδώ και 14 χρόνια είμαστε στον ίδιο δήμο με τα χωριά και έχουμε ένα εκ των πραγμάτων ιδιαίτερο δέσιμο μεταξύ μας λόγω την ¨συγκατοίκησης¨ όλα αυτά τα χρόνια στον ίδιο δήμο.

Ευχαριστώ.»

Το «κράτος πρόνοιας» αύξησε, αντί να μειώσει, την φτώχεια, διόγκωσε το κράτος και μεγάλωσε το χρέος

Συμφωνώ απόλυτα με το παρακάτω κείμενο της Φ.Σ.



Το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών γνωστοποίησε έρευνά του για την κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα. Στα πορίσματα της έρευνας «Κοινωνικό Πορτρέτο 2010» περιλαμβάνονται οι παρακάτω διαπιστώσεις:

• Η αύξηση των κοινωνικών δαπανών, ως ποσοστό του ΑΕΠ, όλα αυτά τα χρόνια δεν μείωσε τη φτώχεια.
• Οι υποτιθέμενες δράσεις για τη μείωση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, που στοχεύουν στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, επέφεραν αύξηση των εργαζομένων φτωχών από 12% το 2004 σε 14% το 2008 και αύξηση των ανέργων φτωχών από 31% το 2004 σε 33% το 2008.
• Όλα αυτά τα χρόνια, πρώτη πολιτική επιλογή αποτελούσε η σύσταση επιτροπών, συμβουλίων και οργανισμών. Αποτέλεσμα είναι σήμερα να υπάρχει πληθώρα ανενεργών ή υποβαθμισμένων επιτροπών και συμβουλίων που παραμένουν στα χαρτιά ή λειτουργούν χωρίς να αξιοποιούνται.

Αποδεικνύεται λοιπόν, και από την επιστημονική ανάλυση αυτής της μελέτης, ότι το «κράτος πρόνοιας» αύξησε, αντί να μειώσει, την φτώχεια, διόγκωσε το κράτος και μεγάλωσε το χρέος του.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί το υποτιθέμενο «κράτος πρόνοιας» μια από τις μεγαλύτερες, και καλύτερα καλλιεργημένες, απάτες της μεταπολίτευσης. Σε αυτήν την απάτη οφείλει το πολιτικό σύστημα την επιβίωσή του και είναι αυτή η απάτη που συνέβαλε στην οικονομική κατάρρευση της χώρας. Έρευνες όπως αυτή του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών, αλλά και σκάνδαλα που αποκαλύπτονται σε καθημερινή βάση, ρίχνουν φώς σε όλες τις πτυχές της λειτουργίας αυτού του «κράτους πρόνοιας» και γνωστοποιούν τα ονοματεπώνυμα όλων αυτών των «προοδευτικών» που επωφελήθηκαν οικονομικά και πολιτικά από αυτό.

Από την κατάλυση αυτού του «κράτους πρόνοιας» θα ωφεληθούν, και δεν θα ζημιωθούν όπως παρουσιάζεται, οι φτωχοί συμπολίτες μας για τους οποίους –υποτίθεται- ότι δημιουργήθηκε. Ιδίως μάλιστα, εάν αυτό το «κράτος πρόνοιας» αντικατασταθεί από ένα νέο δίχτυ κοινωνικής ασφαλείας που θα περιλαμβάνει μέτρα όπως την απευθείας χορήγηση σε κάθε Έλληνα πολίτη, χωρίς την παρεμβολή ενδιάμεσων προσώπων ή οργανισμών, ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος και μιας ελάχιστης εγγυημένης σύνταξης ανεξάρτητης από προηγούμενο εργάσιμο βίο και ασφαλιστικές εισφορές.

Φιλελεύθερη Συμμαχία .

Ο μπαρμπα-Μήτσος από τα Γρεβενά

Του Πασχου Μανδραβελη.

Ο μπαρμπα-Μήτσος από τα Γρεβενά διατηρούσε ένα μικρό μαγαζάκι. Δούλευε Κυριακές και υπερωρίες χωρίς να πληρώνεται. Έκλεβε λίγο στο ζύγι –«για να τα φέρνει βόλτα»–, δήλωνε στην εφορία όσα ακριβώς χρειαζόταν για να μην πληρώνει, αλλά «ποιος δεν κάνει το ίδιο;».

Μεγάλωσε δυο παιδιά, τα σπούδασε και περιμένει να διοριστούν στο δημόσιο. Το μαγαζί έτσι κι αλλιώς δεν έχει μέλλον. Τώρα το έχει στο όνομα της γυναίκας του, για να συμπληρώνει τη σύνταξή του. Γι’ αυτή τη σύνταξη πλήρωσε πολλά στο παλιό Ταμείο Εμπόρων και νυν ΟΑΕΕ. Κάθε πρώτη του μηνός, επί 45 έτη, περνούσε ο εισπράκτορας...

Όποτε ο μπαρμπα-Μήτσος πήγαινε στο καφενείο, κάποιος του σφύριζε για τους εθνικούς κινδύνους που απειλούν τη χώρα. Όλοι –και ειδικά οι Τούρκοι– εξοπλίζονταν. Έτσι ο μπαρμπα-Μήτσος αγρίευε. Του τριβέλιζαν τ’ αυτιά για την ανισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και αυτός, ρητορικά τουλάχιστον, πλειοδοτούσε: «F15 οι Τούρκοι; F16 εμείς. Εκατό άρματα μάχης οι Τούρκοι; Διακόσια εμείς». Το περίεργο ήταν ότι όσα περισσότερα όπλα ήθελε ο μπαρμπα-Μήτσος, τόσα περισσότερα χρειάζονταν. Κάθε μέρα η ανισορροπία στο Αιγαίο χειροτέρευε. Και δώσ’ του φρεγάτες και δώσ’ του υποβρύχια. «Πάνω απ’ όλα η πατρίς» έλεγε, αλλά έκανε και δεύτερες σκέψεις: «Σάμπως θα τα πληρώσω εγώ; Να πληρώσουν αυτοί που έχουν. “Το κεφάλαιο”, που ’λεγε και ο Μπάμπης ο αριστερός».

Κάπως έτσι ψήθηκε και για την «Ολυμπιακή». Ένα εκατομμύριο την ημέρα κόστιζε, αλλά μόλις τον ρώτησαν «θες εθνικό αερομεταφορέα;», αμέσως απάντησε «ναι». Μπορεί να μην είχε δει αεροπλάνο στη ζωή του αλλά η λέξη «εθνικός» τον γαργαλούσε. Εξάλλου, όπως είχε πει και ο Μπάμπης ως έσχατο επιχείρημα για τη χρησιμότητα του κρατικού αερομεταφορέα, αν μας την έπεφταν οι Τούρκοι δεν έπρεπε να έχουμε πρόχειρα μερικά αεροπλάνα για να μεταφέρουν το στρατό μας στα νησιά;

Για εθνικούς λόγους τάχθηκε αναφανδόν και υπέρ της Ολυμπιάδας. Όταν τον ρώτησαν «θες να γυρίσουν οι Ολυμπιακοί στη χώρα που τους γέννησε;» αμέσως συγκινήθηκε: «Θέλει και ρώτημα; Μας ανήκουν και είναι απορίας άξιον πώς δεν γύρισαν ακόμη». Έβρισε την Κόκα-Κόλα και τους Αμερικανούς που μας έκλεψαν τη centennial Ολυμπιάδα του 1996, αλλά ανατρίχιασε όταν το 1997 ο μακαρίτης Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ είπε με σπαστά αγγλικά “and the city izzz... ATHENS!”. Ο μπαρμπα-Μήτσος ανήκε στο 97% των Ελλήνων που απαντούσε καταφατικά στις δημοσκοπήσεις για τους Ολυμπιακούς που μας ανήκουν........

διαβαστε τη συνεχεια εδω

Copy-paste.

Το παρακάτω έγραψε φίλος blogger NDN ως σχόλιο στην ανάρτηση του φίλου Λεοντόκαρδου με τίτλο "ΕΔΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ Μ...ΚΤΕΝΙΖΕΤΑΙ !! " Το δημοσιεύω πρώτον γιατι μ'άρεσε και συμφωνώ απόλυτα με οσα γραφει και δεύτερον για να μη σκουριάσει το blog μου που δε γράφω τίποτα εδω και καιρο!!

"....Φίλε η πρόσκληση για μπύρα στις όχθες του Ταμεση, εκεί στην καρδιά του Λονδρέζικου City είναι πάντοτε ανοιχτή. Οποτε βρεις χρόνο και διαθεση εγώ θα σε περιμένω να τα πούμε. Οχι μόνο για την πολιτική και την οικονομική κατάσταση της χώρας μας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης.

Εγώ τα έχω γράψει επανηλλειμένα ότι δεν είμαι ο πιο αντικειμενικός παρατηρητής γιατί πολύ απλά η ενημέρωση μου γίνεται κατά 99% από εφημερίδες όπως οι FT, Times, ο Guardian και από περιοδικά όπως ο Economist. Επομένως είναι λογικό τα περισσότερα επιχειρήματα μου να προέρχονται από τον Αγγλοσαξωνικό τρόπο σκέψης. Σύμφωνα με αυτόν είναι απόλυτα θετικό η Ελλάδα να φωνάζει "είμαι και εγώ εδώ" και να μην κλείνεται στο καβουκι της τετοιες ώρες. Θα σου πω και το άλλο, οι 3 τελευταιοι Πρωθυπουργοί της Ελλάδας (εν ζωή) τι κάνουν; Ο ένας περιμένει την κόρη του να κάνει κόμμα, ο άλλος αρθρογραφεί στο ΘΕΜΑ (ένα μ... στον τόπο σου) και ο τρίτος κάνει βουτιές στη Ραφήνα. Το να τα έχουμε με τον ΓΑΠ το θεωρώ τουλάχιστον άδικο. Αλλά και πάλι σου λέω αυτό είναι προσωπική μου άποψη. Ασχετα με το αν τον θεωρουμε ικανό ή όχι, άσχετα αν τον ψηφίσαμε ή όχι άσχετα αν κτλ πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αν αποτύχει η κατάσταση στην Ελλάδα θα γίνει τραγική. Και επειδή έχουμε επισκεφτεί και οι δυο μας πραγματικα φτωχές χώρες καταλαβαίνουμε τι εννοώ. Δεν λέω να μην τον βρίζει όποιος θέλει, εξάλλου τι με νοιάζει, εγώ είμαι ο τελευταίος που θα θιχτεί αν πτωχεύσει η Ελλάδα, αλλά λεω οτι πρέπει να του αναγνωρίσουμε ότι προσπαθεί. Τώρα τι θα πετύχει με αυτή την προσπαθεια του...καλά να είμαστε να το δούμε.

Λεοντόκαρδε το αν η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε αναβρασμό και συγκεκριμένα αν οι Παπουτσήδες, οι Κατσέληδες, οι Πρωτόπαπες νομίζουν ότι θίχτηκε η "σοσιαλιστική" παρθενιά του ΠΑΣΟΚ επέτρεψε μου να μην ενδιαφέρομαι. Οποιος δεν του αρέσει ας φύγει και ας ρίξει και την κυβέρνηση. Εγώ ξέρω ότι αν διαφωνείς από κάπου παίρνεις το καπελάκι σου και φεύγεις. Αν τιμάς την αξιοπρέπεια σου δηλαδή, αν και από αυτούς έχω χάσει κάθε εμπειστοσύνη. Επομένως δεν περιμένω από κανέναν Πρωθυπουργό να τους πει το αυτονόητο. Οτι δηλαδή πρέπει να δουλέψουν παράγοντας λύσεις ή αν δεν μπορούν να σηκωθούν και να φύγουν. Αν καταλήξαμε να χρειαζόμαστε έναν Ηγετη για να λειτουργησει η κρατική μηχανή (δηλαδή για τα αυτονόητα) τότε καλύτερα να το κλείσουμε το μαγαζί που λέγεται Ελλάδα.

Προσωπικά και εγώ δε πιστεύω ότι θα μπορέσουμε να τα βγάλουμε πέρα απλά με τα μέτρα που πάρθηκαν. Και αυτό γιατί η νοοτροπία δεν θα αλλάξει. Τουλάχιστον σε αυτό είμαι απαισιόδοξος.

Πάμε στις ομιλίες του ΓΑΠ. Πίστευες ότι η Γερμανία θα βγάλει νόμους για το short selling; Πιστευες ότι ο Obama θα κατάφερνε να περάσει από την Γερουσία νόμους που θα προσπαθούν να βάλουν τάξη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα; Υπάρχει τελικά ένας άλλος δρόμος; Οχι σε θεωρία, αλλά στην πράξη. Ενας άλλος δρόμος που θα δινει λύση στα καθημερινά προβλήματα που έχουν και οι Αγγλοι και οι Ιταλοί και οι Ελληνες και οι Αργεντινοι...Ναι μίλησε για κάτι τέτοια ο ΓΑΠ που και ακόμα στα δικά μου αυτιά ακούστηκαν too much που λέμε και στο χωριό μου, αλλά υπάρχει και ο αντίλογος. Μία χώρα που ο πρωην Πρωθυπουργός της έχανε συζητήσεις κατά τη διάρκεια Συνόδων Κορυφής γιατί έκανε βόλτα στις Βρυξέλλες τώρα πια καλείται να μιλήσει ακόμα και για το κλίμα. Δεν είναι αυτό μία σημαντική αλλαγή;

Λεοντόκαρδε αν πιστέψεις, αν σου περάσει από το μυαλό ρε αδερφέ ότι υπάρχει έστω και 0.0001% να γυρίσουμε στη δραχμή, τότε...αν θες να μαθεις να έρθεις στο Λονδίνο να στο πω από κοντά! Καλό βράδυ!

Μερικές πρώτες παρατηρήσεις στο πρόγραμμα Καλλικράτης

Του Νίκου Λιολιόπουλου

Παρουσιάστηκε χθες μετα από σημαντική καθυστέρηση το σχέδιο Καλλικράτης από τον Υπουργό εσωτερικών κ. Ραγκούση
Έχοντας γνώση τη δουλειά που έχει γίνει αλλά και τον όγκο των ζητημάτων που καλείται να αντιμετωπίσει αυτό το σχέδιο τομή στην διοικητική ιστορία της χωράς μας, μπορώ σε μεγάλο βαθμό να δικαιολογήσω την καθυστέρηση .
Πιστεύω ότι τα χρονικά περιθώρια για τις εσωκομματικές διαδικασίες( εν προκειμένου του ΠΑΣΟΚ του οποίου είμαι μέλος) αλλά και την συγκρότηση αντιπροσωπευτικών ψηφοδελτίων στους νέους μεγάλους δήμους , έχουν στενέψει επικίνδυνα. Αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος.

Αν εξετάσει κάνεις προσεκτικά το σχέδιο, θα διαπιστώσει ότι γενικά είναι σε πολύ σωστή κατεύθυνση, εντοπίζει και προσπαθεί να επιλύσει τις παθογένειες της δημοσίας διοίκησης, θέτοντας παράλληλα μια σειρά κανόνων και μέτρων αρκετά πρωτοποριακών κατά τη γνώμη μου.

Εκείνο όμως που με προβληματίζει εάν αι κάποιες επιλογές όσον αφορά το λεγόμενο χωροταξικό με τη χάραξη των ορίων των νέων δήμων.
Το πνεύμα του νομού είναι η ορθότατη κατά τη γνώμη μου κατάργηση των νομαρχιών και η δημιουργηθώ λίγων και ολοκληρωμένων δυνατών δήμων στους οποίους θα μεταφερθούν και θα στελεχωθούν υπηρεσίες της σημερινής Νομαρχίας.

Είναι λοιπόν δύσκολο αν όχι αδύνατο να δημιουργηθούν πολλές νέες μικρές νομαρχίες όπως Θα είναι πλέον οι Δήμοι .Ως εκ τούτου θεωρώ λανθασμένη τη δημιουργία πέραν των τριών δήμων στους νομούς της κεντρικής Μακεδονίας για παράδειγμα, όπου έχω και ιδία άποψη.

Παρατηρώντας τον χάρτη που έδωσε χθες το βράδυ αργά στη δημοσιότητα ο Υπουργός εσωτερικών, διαπιστώνω ότι στην κεντρική Μακεδονία έγιναν εξαιρέσεις που όχι μονό αλλοιώνουν το πνεύμα και τις γενικότερες στις στοχεύσεις του σχεδίου νομού, αλλά μπορεί κάλλιστα να δημιουργήσουν τεράστιο πρόβλημα αποδοχής του στις τοπικές κοινωνίες με της διαφορές απαιτήσεις που μπορεί να καλλιεργηθούν.

Τέτοια παραδείγματα είναι η δημιουργία πέντε δήμων στον γειτονικό νομό Πέλλας όπου θα θεωρηθεί- είμαι βέβαιος -αποτέλεσμα παρασκηνιακών μεθοδεύσεων ή οι πέντε δήμοι στη Χαλκιδική όπου τυγχάνει να γνωρίζω από πρώτο χέρι την κατάσταση και δεν είμαι καθόλου περήφανος για όσα έχουν συμβεί το τελευταίο διάστημα. εκεί.

Εκείνο όπως που με ενοχλεί περισσότερο ως Ημαθιώτη αλλά και ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που πίστεψε από την πρώτη στιγμή στην ανανεωτική διάθεση του Γιώργου Παπανδρέου και στη νέα ηγετική ομάδα του, που όχι μονό απογείωσε το κόμμα και άφησε στην άκρη πολλές πληγές του κυβερνητικού του παρελθόντος, αλλά προσπαθεί να βάλει τη χωρά σε μια νέα πορεία ανάπτυξης, είναι η εντελώς αναίτια, λανθασμένη και επιζήμια, πρόταση για δημιουργία τέταρτου δήμου στην περιοχή της Νάουσας.

Η πρόταση αυτή .
Α) διαταράσσει την γεωγραφική και πληθυσμιακή ισορροπία του νομού, που έδινε η δημιουργία τριών δήμων στον νομό (Βέροιας Αλεξανδρείας Νάουσας)

Β) Αποδυναμώνει αισθητά τον Δήμο Νάουσας, στερώντας τον στην ουσία τη δυνατότητα να εκμεταλλευτεί τα αναπτυξιακά οφέλη του σχεδίου Καλλικράτης,

Γ) Καλλιεργεί αναίτιες αλλά και ζημιογόνες τοπικιστικές αντιλήψεις στη συγκεκριμένη περιοχή, οι οποίες αποκρύβουν και αλλά πολύ σοβαρά ζητήματα (για τα οποία καλύτερα μα νη μιλάμε δημόσια) και.

Δ) προξενεί αίσθημα αδικίας στην περιοχή των σημερινών Δήμων Μελικής Βεργίνας και Μακεδονίδος, όπου δικαιολογημένα πλέον μπορεί να θεωρηθεί αδικημένη.

Αν λοιπόν έπρεπε να δημιουργηθεί τέταρτος δήμος στην Ημαθία όπου δεν θα διαταρασσόταν οι ισορροπίες και η γεωγραφική καθώς και πληθυσμιακή κατανομή θα ήταν ορθότερη και δικαιότερη κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να γίνει Δήμος Βεργίνας με ΕΔΡΑ ΤΗ ΜΕΛΙΚΗ στα όρια των τριών δήμων που προανέφερα.

Φοβάμαι ότι η απόφαση αυτή αν τελικά διατηρηθεί θα ανοίξει τον ασκό του Αίολου στο νομό καθώς κανείς πλέον δεν μπορεί αν εγγυηθεί τη χωρίς πρόβλημα αποδοχή του σχεδίου στην τοπική κοινωνία.

Θα ήθελα κλείνοντας να επαναλάβω για να μην παρεξηγηθώ, ότι παρότι η Δημιουργία Δήμου Βεργίνας θα μπορούσε να είναι λύση, είμαι προσωπικά υπέρ της δημιουργίας τριών δήμων στην Ημαθία αλλά και σε όλους τους γειτονικούς (τουλάχιστον) νομούς.

Circle In The Sand.

Εντελώς συμπτωματικά σήμερα ψάχνοντας να βρω κάτι που είχα γράψει εδω σχετικά με κάποιο αγροτικό ζήτημα, ανακάλυψα ότι πέρασαν ακριβώς 3 χρόνια από τη μέρα που αποφάσισα να φτιάξω αυτό το blog.

Τρία μόνο χρόνια...Παράξενο μου φαίνεται, πίστευα ότι ήταν πολύ περισσότερα.
Έχουν αλλάξει παρά πολλά από τον Φεβρουάριο του 2007 και την πρώτη μου ανάρτηση . Κάνοντας μια ανάδρομη στο τι έγραφα τότε αναλογίζομαι πόσο έχω αλλάξει και εγώ...

Δημιούργησα αυτό το blog ως ένα χώρο όπου θα γράφω ιδέες σκέψεις και εμπειρίες από τη ζωή μου, εδώ στο χωριό μου .Σκοπός μου ήταν να γράφω τις απόψεις μου ως νέος άνθρωπος που ασχολείται με τα κοινά ενός μικρού δήμου της ελληνικής περιφέρειας, για την πολιτική και όχι μόνο παρουσία μου, ή ότι απασχολεί τους ανθρώπους που ζουν εδώ . Αυτός ήταν βεβαία και ο λόγος που το blog αυτό είναι επώνυμο και όχι ανώνυμο.

Με τον καιρό όμως το μπλοκ άλλαξε πορεία, πέρα από τα τοπικά πολιτικά ζητήματα όρχησα να γράφω διαφορετικά.Να γραφω για μένα. Το μπλογκ μου άνοιγε φτερά για άλλους-αγνώστους για μένα ορίζοντες. Έγραψα για συναισθήματα, φόβους, σκέψεις , ανθρώπους …αγάπες. Ήταν φόρες που μέσα από το κείμενο άνοιξα την καρδια μου. Και όλα αυτά επώνυμα σαν Νίκος Λιολιόπουλος με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται.

Μέσα από αυτή την περιπέτεια κέρδισα πολλά. Άνθρωποι αξιόλογοι μοιράστηκαν τις σκέψεις τους μαζί μου, ανακάλυψα άγνωστες ως τότε για μένα πτυχές του χαρακτήρα μου, διάβασα πολύ, έμαθα πολλά, γνώρισα υπέροχους ανθρώπους.

Βεβαία δε γελιέμαι,εισέπραξα και μια ισχυρή δόση χλευασμού από πόλους. Τα πράγματι στη μικρή συντηρητική επαρχία μας απέχουν ακόμη πολύ από την Αθηνά από όπου ήταν και η μεγάλη πλειοψηφία αυτών που με διάβαζαν.
Δεν το μετάνιωσα ούτε για μια στιγμή όμως. Όπως συχνά λέω, αυτός εδώ ο χώρος είναι ότι καλύτερο έχω δημιουργήσει στη ζωή μου.

Γιατί τα γράφω όμως όλα αυτά ;

Παρακολουθώντας την εξέλιξη του μπλοκ μου αυτά τα τρία χρόνια διαπίστωσα ότι σταδιακά ξαναγύρισα εκεί από όπου ξεκίνησα. Στα μικρά, στα τοπικά καθημερινά μας. Οι μέρες του προπέρσινου καλοκαιριού φαίνονται πλέον πολύ ακρινές για μένα. Σαν να μην υπάρχει πια αυτός ο άνθρωπος που έγραφε τότε.Και μάλλον δεν υπάρχει…

Φαίνεται λοιπόν πως ένας κύκλος έκλεισε. Δεν ξέρω αν θα συνεχίσω να γράφω , αν θα ανοίξει ένας νέας κύκλος. Ειλικρινά αμφιβάλω.

Κρατώ το μπλοκ ως έχει για να θυμάμαι όλες τις όμορφες στιγμές που πέρασα εδώ. Μάλλον δεν θα σταματήσω, όποτε έχω χρόνο και διάθεση θα γράφω-αν και σπανιότερα- για τοπικά ζητήματα .

Η ανάγκη μου για ανθρώπινη επικοινωνία με τον έξω από την Ελληνική επαρχία
κόσμο που κάλυψε υπέροχα το blogging, αναπληρώνεται αυτό τον καιρό (έστω και με αρκετά διαφορετικό τρόπο) από τους γνωστούς τόπους κοινωνικής δικτύωσης.

Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω έναν προς έναν όλους τους συνοδοιπόρους μου σε αυτό το υπέροχο ταξίδι.

Στο επανιδειν φίλοι μου.

ΕΒΖ. Να τους χαιρόμαστε κ.Μπατζελη….

-->

Όσοι φίλοι με διαβάζουν, γνωρίζουν ότι έχω γράψει πολλές φορές σε αυτό το blog όπως έχω πει επανειλημμένα και σε συζητήσεις, ότι παρά την μεγάλη εμπιστοσύνη που έτρεφα για τον Γιώργο Παπανδρέου σε πολύ δύσκολες μάλιστα για αυτόν στιγμές, ( για την οποία τον τελευταίο καιρό νοιώθω μπορώ να πω περήφανος), δεν είχα την ιδία εμπιστοσύνη στην αγροτική πολιτική του κόμματος, οι βασικοί διαμορφωτές της οποίας ανέλαβαν να την εκτελέσουν με την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ τον περασμένο Οκτώβριο..

Παρά το γεγονός ότι η πρώτη άποψη που σχημάτισα για την νεαρή τότε ευρωβουλευτή - υπεύθυνη του ΠΑΣΟΚ στα αγροτικά - Κατερίνα Μπατζελη, ήταν θετικότατη και μάλιστα το σχολίασα δημόσια,. οι επόμενες εμπειρίες μου δεν ήταν ανάλογες.

Ο αγροτικός τομέας του κόμματος, πλαισιώθηκε λίγο πολύ από τους ιδίους ανθρώπους και κυριάρχησαν οι ίδιες απόψεις με αυτές που έκανε τον αγροτικό κόσμο να γυρίσει την πλάτη για πολλά χρόνια στο κόμμα. Η ανανεωτική διάθεση των ημερών της ανασυγκρότησης, μιας διαδικασίας που την έζησα από πολύ κοντά ως ενεργό στέλεχος του κόμματος εκείνο τον καιρό με συσκέψεις αλλά και περίοδες, κατά ένα παράδοξο τρόπο δεν άγγιξε ποτέ τον αγροτικό τομέα του κινήματος. Οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιες συμπεριφορές….

Δεν θα ήθελα να κουράσω γράφοντας περισσότερα, εξάλλου το ποσοστό των αγροτών μεταξύ αυτών που διαβάζουν το μπλογκ μου είναι μάλλον πολύ μικρό.

Με την ανάληψη της εξουσίας πριν μερικούς μήνες όπως ήταν αναμενόμενο ο Πρωθυπουργός εμπιστευτικέ της τύχες της αγροτικής πολίτικης σε αυτούς που ήταν υπεύθυνοι για τη χάραξη της, στα χρόνια τη αντιπολίτευσης.

Δε θέλω να κρίνω ακόμη την πορεία της νέας ηγεσίας του υπουργείου καθώς είναι πολύ νωρίς.

Κυρίως αυτό ήταν ο λόγος που αντιτάχθηκα στις πρόσφατες κινητοποιήσεις, παρά τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος. Ο σύντομος χρόνος παρουσίας της νέας κυβέρνησης δηλαδή.

Έλαχε όμως μέσα σε λίγες μονό μέρες να νιώσω στο πετσί μου , αυτό ακριβώς που φοβόμουν .

Συγκεκριμένα πριν μια εβδομάδα η διορισμένη από την κυβέρνηση , διοίκηση της Ελληνικής Βιομηχανίας ζάχαρης (ΕΒΖ) πηρέ εντελώς απροειδοποίητα μια απόφαση η οποία συνιστά καταστροφή για μένα που είμαι κυρίως τευτλοπαραγωγός , αλλά και χιλιάδες συναδέλφους μου.

Συγκεκριμένα, στα πλαίσια της υποτιθέμενης εξυγίανσης της εταιρίας, η διοίκηση αποφάσισε αυθαίρετα, άκαιρα και χωρίς σκέψη, να περικόψει για ένα μεγάλο κομμάτι της τευτλοκαλλιεργειας το πριμ των 6,5 ευρώ τον τόνο που έδινε η βιομηχανία στου τευτλοπαραγωγούς ως κίνητρο να μείνουμε στη καλλιέργεια παρά την κατά 39% μείωση της τιμής του προϊόντος, πριν τρία χρόνια και μπροστά στο φάσμα της πλήρους εγγαταληψης της παράγωγης από μέρους μας με ολέθρια αποτελέσματα για τη βιομηχανία.

Δε θα ήθελα να κουράσω με περισσότερες λεπτομερές. Εξάλλου έχουμε ζητήσει κάποιες διευκρινήσεις για την ανόητη αυτή απόφαση και θα περιμένουμε.

Το βέβαιο είναι πως με την απόφαση αυτή βάζουν την πέτρα στο λαιμό της βιομηχανίας αλλά και όλων μας.

Έχω μεγάλη απορία όμως να μάθω κατά πόσο μειώθηκαν οι σκανδαλώδεις αποδοχές των στελεχών της εταιρίας, που σημειωτέων κατά τα προηγούμενα έτη φέρεται να έχουν πολλαπλασιαστεί χωρίς ποτέ κάποιος από όσο τουλάχιστον γνωρίζω να το έχει διαψεύσει.

(. Εφ Μακεδονια 19-10-09)

Θα ήθελα επίσης να μάθω τι απόφαση έχει παρθεί για τις εκατοντάδες αργόσχολους και καλοπληρωμένους υπάλληλους της βιομηχανίας, πριν αποφασίσουν να τα βάλουν για άλλη μια φορά με εμάς τους παραγωγούς.

Είναι όλα αυτά άραγε εις γνώση της κύριας Μπατζελη;

Για περαιτέρω ενημέρωση γυρω απο το θέμα μπορειτε να διαβάσετε αυτο

http://www.euro2day.gr/news/enterprises/122/articles/566370/Article.aspx

Από την χωματερή, στο πιατο μας...

Ελαβα απο την το παρακατω Ε-Μail , το οποιο δημοσιευω αυτουσιο προσπαθωντας να συμβαλω και εγω στην μακροχρονιο( μοναχικο σχεδον )αγώνα που δινουν οι ανθρωποι της ομαδας στο να αναδυχθουν τα τεραστια εγκληματα που συντελουνται στο μεγαλυτερο ποταμι της χωρας μας.
Εκτος απο την οικολογικη και δημοσιας υγειας διασταση του θέματος, το δημοσιευμα αυτο αναδυκνειει μια αλλη -επικαιρη- διασταση του αγροτικου μας ζητηματος.
Η τραγωδια ειναι οτι προκειται για πορτοκαλια Βραζιλιας λεει....

Πως γινεται να ερχονται προϊοντα απο την αλλη ακρη του πλανητη με τεραστια κοστη, οταν τα εγχωρια ειναι ηδη σε εξευτελιστικη τιμη. Τι παιχνιδια παιζονται?

Οικολογικη Ομαδα Βεροιας


Συνέβη πρίν λίγο

Βέροια 8-2-2010

Από την χωματερή,στον ανυποψίαστο καταναλωτή.


Τα ακατάλληλα πορτοκάλια και λεμόνια, ήρθαν από την Βραζιλία. Ταξίδεψαν από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, για την παράνομη χωματερή της Βέροιας, μέσα στην κοίτη του Αλιάκμονα. Ήταν πάνω από επτά φορτία, πάνω από είκοσι τόνους το καθένα. Η Οικολογική Ομάδα Βέροιας, κατέγραψε ακόμη μια φορά την αθλιότητα που επικρατεί στο Νομό Ημαθίας, σε σχέση με τα απορρίμματα. Κι ενώ κάποια φορτία ξεφορτώθηκαν στην εκεί χωματερή, μετά από λεκτικούς διαπληκτισμούς, τα υπόλοιπα φορτηγά, αποχώρησαν. Εκεί μετά από καταγγελία, έφτασε και το τμήμα περιβάλλοντος της Νομαρχίας Ημαθίας. Χωρίς να κατέβουν καν από το αυτοκίνητο, απλά είδαν και αποχώρησαν. Για τα περεταίρω δήθεν. Τα φορτηγά, έφτασαν στην απέναντι όχθη του Αλιάκμονα, σε άλλη παράνομη χωματερή της ΑΣΕΔΑΠΟ (απόσυρση φρούτων), όπου και ξεφόρτωσαν όλα. Τώρα, ειδοποιήθηκε η Αστυνομία, η οποία έφτασε άμεσα. Οδηγήθηκαν για ανάκριση δυο οδηγοί φορτηγών και ο χειριστής του σκαπτικού που έθαβε τα σάπια. Αργά το απόγευμα, αφέθηκαν ελεύθεροι, με εντολή εισαγγελέα.

Εν τω μεταξύ, άρχισαν να καταφθάνουν αγροτικά, τρακτέρ και φορτηγά, όπου φορτώνονταν πορτοκάλια και λεμόνια. Όλα αυτά, θα καταλήξουν από αύριο, κύρια σε λαϊκές του Νομού Ημαθίας. Αυτό, κατά δική τους δήλωση. Για ένα μεροκάματο, όπως χαρακτηριστικά είπαν.

Η πλήρης ασυδοσία στον Νομό Ημαθίας, συνεχίζεται από υπηρεσίες και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πως μπορεί να έφτασαν από τη Βραζιλία και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, σάπια προϊόντα σε μια παράνομη χωματερή στη Βέροια; Ποιος έδωσε εντολή να γίνει αυτό και να γραφτεί επίσημα σε παραστατικά μεταφοράς; Με ποίου εντολή έφυγαν από την μια χωματερή και πήγαν σε μια άλλη; Τι αυτοψία είναι αυτή του τμήματος περιβάλλοντος, που δεν κατέβηκαν από το αυτοκίνητο και δεν έψαξαν να βρούν που πήγαν τα φορτηγά; Πόσο ασφαλής μπορεί να νοιώθει ο καταναλωτής;

Κουβέντα να γίνεται δηλαδή, δεδομένου ότι κανείς δεν θα απαντήσει ακόμη μια φορά. Θα συνεχίσει η αθλιότητα με ατιμώρητους τους κύρια υπεύθυνους.