(Δημοσιεύτηκε στο
Βήμα την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου με τίτλο :
«Ρεύμα η συνάθροιση υποστηρικτών ενός υποψηφίου;»)
Είναι σύνηθες σε ένα μεγάλο πολυσυλλεκτικό κόμμα όπως το Πασοκ να υπάρχουν ρεύματα και τάσεις, το βλέπουμε άλλωστε και σε μικρότερα κόμματα όπως στο συνασπισμό όπου οι τάσεις είναι σχεδόν θεσμοθετημένες. Υπάρχει όμως ενα χαρακτηριστικό γνώρισμα που κάνει κάθε τάση να ξεχωρίζει απο την άλλη (ανανεωτικοί-αριστεροί στον Σύν ,δεξιοί -φιλελεύθεροι στη Νέα Δημοκρατία, προεδρικοί-εκσυγχρονιστές στο Πασοκ παλαιότερα, κ.ο.κ)
Ενα μεγάλο ρεύμα είδε να συγκροτείται λοιπόν και ο Ε. Βενιζέλος το βράδυ των εσωκομματικών εκλογών στο ΠΑΣΟΚ.Τι είναι αυτό το ρεύμα; τι αντιπροσωπεύει; ποίους αφορά; Μπορεί να θεωρηθεί ρεύμα η συνάθροιση ατόμων που μοναδικό κοινό τους γνώρισμα αποτελεί η υποστήριξη ενός προσώπου σε μια εσωκομματική διαδικασία;
Δυσκολευόμαστε πολύ να βρούμε τι μπορεί να συνδέει πολιτικά τους αρχομανείς που προσέτρεξαν στην υποψηφιότητα του κ Βενιζέλου το βράδυ της 16ης Σεπτεμβρίου (υπό τις τυμπανοκρουσίες των δημοσκόπων και των καναλιών) με ανθρώπους που επέλεξαν ανιδιοτελώς τη συγκεκριμένη υποψηφιότητα προσβλέποντας σε κάτι καλύτερο για το κόμμα τους. Αυτούς που συστηματικά εδώ και πολύ καιρό αποδομούσαν τον Γιώργο Παπανδρέου με εκφράσεις όπως "λίγος" η "Γιωργάκης" με αυτούς που στην ρητορική ικανότητα του Βαγγέλη Βενιζέλου στήριζαν την προσδοκία τους για καλύτερη και πιο αποτελεσματική αντιπολίτευση. Αυτούς που προέβαλαν διαρκώς αντιστάσεις σε κάθε ανανεωτική προσπάθεια του Γ.Παπανδρέου με μοντέρνους πολιτικούς-υποστηρικτές του Β.Βενιζέλου.
Ας σταματήσει λοιπόν εδώ αυτό το ανέκδοτο. Ο Β.Βενιζέλος θα πρέπει να αντιληφθεί άμεσα ποια η διαφορά του 60% απο το 30% και το κυριότερο, να θέσει την "ευφυία" του στην διάθεση του προέδρου του Πασοκ για τη νίκη της παράταξης στις προσεχείς εκλογές.
Ν.Λιολιόπουλος Μελίκη Ημαθίας