Οικογένεια Λιολιόπουλου !

Σήμερα ειμαι ο ποιο ευτυχισμένος μπλογκερ του κοσμου, αφου εγινα πατέρας δυο υγιέστατων παιδιών, ενός κοριτσιού και ενός αγοριου !!

Είναι απίστευτο αλλά ο γιος μου ξεγέλασε τους υπερήχους και μου έκανε την μεγάλη έκπληξη. Περιμέναμε να γεννηθούν δυο κορίτσια και μας ήρθαν ένα και ένα!!

Δεν θα γινοταν να μην μοιραστω τη μεγαλυτερη χαρα της ζωης μου απο το μπλογκ μου.
Γιατί είπαμε: once a blogger, always a blogger !

Να ζητήσω συγνώμη που διεγραψα τις φωτογραφίες αλλά δεν είχα την αδεία της συζύγου για δημοσίευση! (Γυναικες...)

Αρρώστια

Βλέποντας αυτά το βίντεο μπορεί κάνεις να βγάλει πολλά συμπεράσματα για την κατάσταση της χώρας όπου είχαμε την τύχη ή μάλλον την ατυχία να γεννηθούμε.
Δεν έχω σκοπό να γράψω για ποδόσφαιρο, ούτε να σχολιάσω αγωνιστικά θέματα.
Εδω και καιρό έχω περιορίσει το να βλέπω ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά μετά το χθεσινό ματς ορκίστηκα ότι δεν θα ξαναδώ ΠΟΤΕ.
Θέλω μόνο να γράψω κάποιες σκέψεις που έκανα βλέποντας αυτό το βίντεο.

Πριν λίγα χρόνια είχα την τύχη να δω έναν αγώνα στο Καραϊσκάκη. Ολοκαίνουριο τότε μου προξένησε θαυμασμό, τόσο μέσα όσο και έξω από τον αγωνιστικό χώρο. Ήταν όλα τόσο όμορφα, πρωτόγνωρα όμορφα, σαν κάτι να άλλαζε σε αυτή την χωρά.
Δεν ασχολήθηκα ποτέ πως και γιατί παραχωρήθηκε στον Ολυμπιακό, ποτέ με το πως χτίστηκε, ούτε φυσικά το πως έφτασε ο Ολυμπιακός να έχει αυτά τα τεράστια έσοδα από ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Και δεν ήμουν ο μόνος.
Πολύ κακώς που δεν ασχολήθηκε ποτέ κάνεις στα σοβαρά, σήμερα όμως πρέπει να ασχοληθούμε.

Σκέφτομαι τα εκατομμύρια ευρώ που πληρώνει η ΕΡΤ για να μεταδίδει ζωντανά τους αγώνες του, μοναδική περίπτωση παγκοσμίως όπου ένα κρατικό ελεύθερο κανάλι, υπερισχύει σε προσφορά των ιδιωτικών συνδρομητικών καναλιών...

Σκέφτομαι το ότι αυτό το άθλιο τηλεοπτικό θέαμα μπαίνει με έξοδα όλων μας σε κάθε σπίτι. Η αθλιότητα της παράγκας σε πλήρη νομιμοποίηση....
Σκέφτομαι το ότι η ανοχή του πολιτικού μας συστήματος δίνει την δυνατότητα στον ιδιοκτήτη του ολυμπιακού να κάνει δηλώσεις σαν αυτές που καταγράφονται στο βίντεο...
Σκέφτομαι πόσο θράσος μπορεί να έχει κάποιος για να κάνει τέτοιες δηλώσεις.
Σκέφτομαι το πότε και πως στήθηκε αυτή η απίθανη βιομηχανία και αν είναι δυνατόν να σώσουν την χωρά αυτοί που την έφτασαν ως εδώ...
Σκέφτομαι τον Σαλαλέ, την Ιντραλοτ τον Κόκκαλη, τη Ζήμενς, τι στάζι...

Σκεφτομαι το μεγάλο πάρτι της ολυμπιάδας του 2004.
Σκέφτομαι την Ντόρα, την κουμπάρα του Μαρινάκη, που θέλει και αυτή να αλλάξει την Ελλάδα.
Σκέφτομαι ακόμη το πόσο παράδοξο είναι να διαμαρτύρονται οι της άλλης ομάδας. όταν έχει κάνει λίγο πολύ τα ιδία παλιότερα σε μικρότερο ίσως βαθμό.
Σκέφτομαι το πόσο άνιση μάχη δίνουν όλα αυτά τα χρόνια οι παράγοντες άλλων ομάδων όπως του ΠΑΟΚ...
Σκέφτομαι τον Βουληνό τον μονό που είχε τα κότσια να πάρει την ομάδα του και να φύγει.

Σκέφτομαι και αλλά πολλά, πάρα πολλά, που κάποια από αυτά δεν λέγονται και δεν γράφονται.

Ένα είναι βέβαιο.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι καθρέφτης της κοινωνίας μας.

Μαρινακηδες φτιάξαμε, μαρινακηδες μας αξίζουν.

Για τη φουκαριάρα τη μάνα τους.

Στα παρακάτω βίντεο δυο μεγάλες στιγμές στην ιστορία της ηθοποιίας της Ελλάδος.

Πως φτάσαμε ως εδώ.

.........................................
Είναι αλήθεια ότι για τον Μάριο Βάργκας Γιόσα δεν ήξερα και πολλά πράγματα ως ότου τον τίμησαν φέτος με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας . Θέλησα λοιπόν να διαβάσω κάποια βιβλία του, δεδομένου ότι στις συνεντεύξεις του αλλά και στις βιογραφικές αναφορές για αυτόν, έδειχνε άνθρωπος πολύ ενδιαφέρον. Και δεν έπεσα εξω σε αυτό- τα βιβλία του είναι εξαιρετικά. Ήδη ανήκει στους αγαπημένους μου συγγράφεις.

Στο διαμάντι του νομού μας τη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βέροιας, βρήκα ευτυχώς μερικά βιβλία του και τα δανείστηκα, με πρώτο και καλύτερο την αυτοβιογραφία του συγγραφέα με τίτλο « Το ψάρι στο νερό» την οποία διάβασα μονορούφι. Δεν ήταν μονό η ενδιαφέρουσα ζωή ενός Νότιο Αμερικανού συγγραφέα που με γοήτευσε, αλλά και οι ενδιαφέρουσες πολιτικές απόψεις του καθώς και η πολύ ενδιαφέρουσα περιγραφή της προεκλογικής εκστρατείας του για πρόεδρος του Περού, πριν είκοσι περίπου χρόνια, την οποία έχασε από τον μετέπειτα δικτάτορα Αλμπέρτο Φουχιμορι.

Μελετώντας την βιογραφία του μεγάλου νοβελίστα, διαπίστωσα ότι το καλύτερο για πολλούς έργο του είναι το “Conversacion en la Catedral”. Έψαξα κατόπιν να το βρω αλλά δεν στάθηκε δυνατό.

-Μα πως είναι δυνατόν αναρωτιόμουν, να μην έχει μεταφραστεί το κορυφαίο έργο ενός συγγραφέα , όταν μάλιστα έχουν μεταφραστεί πολλά αλλά έργα του;

Εντελώς τυχαία ψάχνοντας στα ράφια της βιβλιοθήκης, ανακάλυψα ένα βιβλίο του Λιοσα σε εμφανώς παλαιότερη έκδοση, μάλλον ξεχασμένο και βαλμένο σε λάθος σειρά στο «Γάμα», αφού ήταν το μονό βιβλίο του που στο όνομα του συγγραφέα έγραφε Γιόσα- σε αντίθεση με τα αλλά που ήταν στο «Λαμδα»(Λιόσα)

Το βιβλίο είχε τίτλο : « Πως φτάσαμε ως εδώ». Παράξενο σκέφτηκα, δεν το έχει πάρει το μάτι μου αυτο τον τίτλο. Ανοίγω αμέσως το ιντερνέτ του κινητού μου και ψάχνω την βιογραφία του Λιοσα (ή Γιόσα στα λατινοαμερικάνικα), στη wikipedia αλλά τέτοιο έργο δεν υπήρχε πουθενά!

Ξαναγυρίζω λοιπόν στο βιβλίο και αφού το ξεφύλλισα κατάλαβα ότι πρόκειται για το “Conversacion en la Cathedral”!! . Ο μεταφραστής είχε την φαεινή ιδέα να μεταφράσει έτσι τον τίτλο του. (Αν είναι δυνατόν!) Αλλά τι να πει κάνει σε μια χωρά που μεταφράζουμε ως Σηκουάνα τον Seine, ή ως Τάμεση τον Thames ! Τέλος πάντων..

Δανείστηκα λοιπόν το βιβλίο το όποιο το διάβασα σε ένα βράδυ. Ήταν εξαιρετικό πράγματι. Στο κείμενο παρουσιάζεται αριστοτεχνικά μέσα από συγκλονιστικές εναλλαγές μεταξύ παρόντος και παρελθόντος, η πολιτική κατάσταση της χώρας του συγγραφέα, μέσα από τη συζήτηση μεταξύ του συγγραφέα και του Αμπροσιο ενός μαύρου πρώην υπηρέτη, που λαμβάνει χωρά σε ένα καπηλειό της Λίμα με τον ευφάνταστο τίτλο ¨La Catedral¨

Γοητευμένος από την μαγεία της γραφής του Περουβιανού, προσπάθησα και εγώ να κλέψω λίγη από την δόξα του, κατεβάζοντας την απίθανη(!!) ιδέα να γράψω κάτι αντίστοιχο στο μπλογκ μου . Οραματίστηκα πως θα έγραφα μια φανταστική συζήτηση με κάποιον, που μέσα από αυτή να αναδεικνυόταν η κατάντια της δικής μου χώρας, μέσα από τα δικά μου μάτια.

Όπως ήταν αναμενόμενο απέτυχα ! Φαίνεται πως το μέλλον μου ως συγγραφέα δεν είναι και τόσο λαμπρό και έτσι η δική μου εκδοχή του πως φτάσαμε ως εδώ δεν βγήκε ποτέ.

Ο θεός της Ελλάδος όμως μου έκανε το χατίρι και έπεσα πάνω στο παραπάνω βίντεο το οποίο παρουσιάζει με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο νομίζω, το πώς έφτασε η δική μας χωρά ως εδώ. Δεν χρειάζεται πλέον να γράψω τίποτα, τα λέει όλα…

Για όσους πιθανώς δεν γνωρίζουν, στο βίντεο ομιλεί ο βουλευτής του Ελληνικού κοινοβουλίου Θανάσης Γικόνογλου, γιος του για πολλά χρόνια βουλευτή Μόσχου Γικόνογλου. Η τοποθέτηση του αυτή είναι στην ημερίδα που διοργανώσαμε οι παραγωγοί για το μέλλον της τευτλοκαλλιεργιας.

Φοβάσαι;

Oσοι φίλοι φτάσατε ως εδώ διαβάζοντας τον τίτλο και θεωρώντας οτι και εγω θα έγραφα κατι στα πλαισια της πρωτοβουλίας http://grfear.blogspot.com/ κάνατε λάθος.

Οσοι πάλι φτάσατε ως εδω πιστεύοντας οτι θα απαντήσω στο κειμενο που έστειλε στον τύπο ο βουλετης (;)κ Γικονογλου, καταφερομενος εναντίον μου κάνετε επίσης λάθος.

Ήθελα μονάχα να σας συστήσω ενα blog , ενος υπέροχου ανθρώπου, που με έχει συγκλονίσει.

Φίλε moloch η καρδιά μου είναι μαζί σου.

Εταιρεία δημοσκοπήσεων ή απατεώνες ;

Είναι καιρος που εχω την ιδεα οτι κατι δεν παει καλα με τις εταιριες δημοσκοπήσεων ή εστω με καποιες απο αυτες. Αναρωτιομουν για παραδειγμα ποιους ρωτάνε και βγάζουν τα αποτελέσματα, αφου εχουν γίνει χιλιαδες και ποτέ δεν ετυχε να ρωτησουν εμένα η κάποιον που γνωρίζω.

Να όμως που εγινε και αυτό σήμερα

Πριν απο λίγο χτυπησε το τηλεφωνο του σπιτιου μου, το σήκωσα και μου είπαν ότι ειναι απο εταιρία δημοσκοπήσεων. Επιτελούς σκέφτηκα, θα απαντησω και εγω σε τηλεφωνικο γκάλοπ μια φορά!

Ο άνθρωπός της εταιρίας με ρωταει αν εχω 20 λεπτα διαθεσημα. Μα και βεβαια εχω του απαντάω . Κάθομαι λοιπον και περιμενω ολος χαρά και αγωνια να αρχίσει η συνέντευξη μου!

Το θεμα μας ειναι η υγεια λέει ο δημοσκόπος.

Χμ... υγεία. Απογοητεύτηκα λιγακι για αν είμαι ειλικρινής, εγώ περιμενα να με ρωτήσει για πιο κεντρικά ζητήματα , ξέρετε Πασοκ, ΝΔ, Ντόρα, Ζημενς και τα λοιπά . Ας ειναι σκεφτηκα, θα πω έστω για τα της υγείας, σοβαρό θέμα είναι εξάλλου .

Μεταφέρω κατά λέξη την συνομιλία μας:( Δημ=δημοσκόπος- Ν.Λ.= εγω)

Ν.Λ.: -Πριν αρχίσουμε μπορείτε σας παρακαλω να μου πειτε για ποια εταιρεια πρόκειται;

Δημ..... (σιγή).

Ν.Λ.: με ακούτε;

Δημ: Ναι σας ακούω κύριε, πείτε μου πως θα χαρακτηρίζατε την κατάσταση της υγειας σας σήμερα;

Ν.Λ.: Συγνώμη κυριε μου, σας ρώτησα από ποια εταιρεία δημοσκοπήσεων είστε.

Δημ: Από.........GPO.

Ν.Λ.:A, μάλιστα, ακουστά την έχω.( σημ. απορώ γιατί άργησε να μου απαντήσει αλλά τέλος πάντων)

Δημ.

Ν.Λ.: Συγνώμη κύριε μου, αλλά αν κατάλαβα καλά θα με ρωτούσατε για την υγεία στην Ελλάδα σήμερα και οχι για την δική μου υγεία.

Δημ.: Ναι, αλλά θα πρέπει πρωτα να ρωτήσω μια -δυο άλλες ερωτήσεις.

Ν.Λ. Οκ λοιπόν . Πείτε μου.

Δημ.: Πως θα χαρακτηρίζατε την κατάσταση της υγείας σας σήμερα;

Ν.Λ. άντε να σου κάνω το χατήρι. Καλή σε γενικές γραμμές, αλλά με κάποια ψιλοπροβληματάκια..

Δημ: Πριν ενα χρόνο πως ηταν;

Ν.Λ. Τα ιδία.

Δημ. Εχετε διαγνωστεί με κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας τελευταία?

Ν.Λ. Ρε άντε στο διαολο!

Εκεί έκλεισα το τηλέφωνο. Δυστυχώς δεν ειχα αναγνώριση κλήσεων και δεν μπόρεσα να συγκρατήσω τον αριθμό που με είχε καλέσει

Αναρωτιέμαι λοιπόν κατά πόσο ήταν μια εταιρεία δημοσκοπήσεων ή κάτι άλλο, ας πούμε κάποιος που μάζευε προσωπικά δεδομένα υγείας, ποιος ξέρει για ποιο σκοπό.

Αν σε περίπτωση είναι όντως η εταιρεία GPO τότε κάποιος πρέπει να τους σταματήσει αμέσως.

Θέατρο σκιών

Έστειλα σήμερα για δημοσίευση στα μέσα του νομού το παρακατω σχόλιο, ενω στα αυτια μου ηχεί ο στίχος από το τραγούδι του Τσακνη που λέει:
"το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας ξεγράψτε με απ’ τα κατάστιχά σας
στο κόλπο σας δε μπαίνω και στα έργα σας"



Με αξιοθαύμαστη ταχύτητα ο κυβερνητικός βουλευτής Ημαθίας κ. Γικόνογλου έσπευσε να εκδώσει ανακοίνωση σχετικά με την τευτλοκαλλιέργεια η οποία μάλιστα φιγουράρει σε πολλές τοπικές εφημερίδες δίπλα ακριβώς από το δελτίο τύπου που απέστειλε στα μέσα ο Δήμος Αλεξανδρείας σχετικά με την συνάντηση φορέων που διοργανώσαμε οι τευτλοπαραγωγοί στην αίθουσα του δημαρχείου, που συμφωνά με όλες τις εκτιμήσεις υπήρξε επιτυχημένη

Στην συγκεκριμένη ανακοίνωση ο κ Βουλευτής -όπου μεταξύ άλλων αναφέρει τα σοβαρά λάθη που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια στο θέμα της ΕΒΖ-κάνει μια αναφορά σε λαϊκισμούς χωρίς να κατονομάζει πρόσωπα.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι λαϊκισμοί στους οποίους αναφέρεται ο κ Γικόνογλου δεν αφορούν εμάς του καλλιεργητές αφού ο βουλευτής μας γνωρίζει από πρώτο χέρι την δραματική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, αλλά προς τον συνάδελφο του κ Χαλκιδη ο όποιος εξέδωσε πριν λίγες μέρες μια αντίστοιχη ανακοίνωση για την τευτλοκαλλιέργεια η οποία μάλλον πέρασε απαρατήρητη, δεδομένου ότι ο κ Χαλκίδης δεν παρευρέθη στην αίθουσα για να την υποστηρίξει.

Ίσως όμως και να μη χρειαζόταν να παρευρεθεί αφού το κενό του φρόντισε να καλύψει ο κ. Γικονογλου βγάζοντας την δική του ανακοίνωση. Ο κ. Χαλκίδης στη προσπάθεια του να αποδείξει ότι είναι ακόμη βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και όχι ίσως κάποιου άλλου κόμματος όπως του καταλογίζουν κάποιοι αντίπαλοι του. βρήκε ως εκ του θαύματος συμπαραστάτη έναν αντίπαλο βουλευτή .

Πολύ γνωστά τα δικομματικά παιχνίδια κύριοι, τα έχουμε δει κατά καιρούς να παίζονται στο νομό μας, πάντα στις πλάτες μας και σχεδόν πάντα με θύματα εμάς .

Εμείς οι τευτλοπαραγωγοι το πήραμε χαμπάρι. Δεν θα ανεχτούμε άλλο θέατρο σκιών στιας πλάτες μας…

Νίκος Λιολιόπουλος

Πρόεδρος σωματείου συγκομιστών τεύτλων.

Αυτό που θέλουν οι Συριζαιοι.

Πάει καιρός από την τελευταία φορά που έστρωσα τον ποπό μου να γράψω κάτι σε αυτό το αραχνιασμένο πλέον μπλογκ. Όχι πως δεν είχα την αναγκη ή δεν μου δόθηκαν αφορμές για αναρτήσεις, αλλά δεν ειχα καθόλου διάθεση, αφήστε που στα sites κοινωνικής δικτύωσης όπως το Twitter γράφω καμία λέξη μόνο και μόνο για να εχω την αίσθηση ότι κάτι γραφω ή ότι κάποιοι με διαβαζουν.

Ουτε και σημερα θα ξεφύγω απο τη νεα μου συνήθεια, αφου ήδη βαριέμαι που γράφω( ρε πως γραφαμε ολόκληρα κατεβατά καποτε;) ήθελα όμως να καταθέσω μια σκέψη γύρω από το πολύκροτο θέμα της κατάληψης της νομικής σχολής από μεταναστες.

Διαβάζοντας σε επικεφαλίδες αυτό που είχε συμβεί και παρακολουθώντας τις εξελίξεις από την με ασφάλεια απομακρυσμένη ματιά του timeline μου στο twitter, κατάλαβα πως για ακομη μια φορα η ελληνικη κοινωνία πέφτει στην παγίδα που κάποιοι της έστησαν , όπως ακριβώς συνέβη και τον Δεκέμβριο του 2008.

Τι εννοω.

Είναι γνωστό ότι στη συγχρονη κοινωνια της επιφανειακής και γρήγορης ενημέρωσης που επιλεγουμε η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ( παράδειγμα εγώ που ήμουν φανατικός εφημεριδοφάγος, αγοράζω σπανιότατα πλέον εφημερίδα), η υιοθέτηση απλουστευτικών-συχνά λανθασμένων- σχημάτων και ειδώλων γίνεται ολοένα και συχνοτερα.

Η αντίδραση των ελλειμματικώς πληροφορούμενων πολιτών σε όσα συμβαίνουν οδηγεί πολλές φόρες σε εντελώς αντίθετα αποτελέσματα από αυτό που έχουμε ανάγκη ως κοινωνία

Έτσι με αφορμή την υπόθεση της νομικής, συνέλαβα τον εαυτό μου να βρίζει τους κακόμοιρους μετανάστες που βρίσκονται στο χώρο της νομικής με τα χειρότερα λόγια και ζητώντας από την αστυνομία να τους πάρει σηκωτούς όπως βέβαια και αυτούς που τους οδήγησαν στο χώρο του πανεπιστημίου. Για τους δε δευτέρους δε μετανιώνω που τα έβαλα μαζί τους είναι οι γνωστοί Τήλε-αριστεροί του Σύριζα που σπάνια θα κάνουν κάτι σωστό και ουσιώδες. Για τους καημένους τους μετανάστες όμως ειλικρινά λυπήθηκα. Πως έφτασα όμως στο σημείο να βρίζω ανθρώπους που συμπονώ και υποστηρίζω πάντα στη ζωή μου τόσο από πολιτική άποψη, όσο και από ανθρωπισμό;

Η αντανακλαστική μου αυτή αντίδραση, μου προξένησε θυμό για τον εαυτό μου,

που μπορώ εύκολα να παρασύρομαι από το θυμικό φτάνοντας στο σημείο να κάνω τέτοιες σκέψεις.

Αναρωτιέμαι λοιπόν, αν κάποιος με τα δικές μου αρχές και χαρακτήρα σκεφτεί έστω και μια φορά με αυτό τον τρόπο, τι αντίδραση θα βγάζει κάποιος που δεν έχει αντίστοιχα αντανακλαστικά ή κάποιος που δεν έχει την δημοκρατικό υπόβαθρο να σκέφτεται όπως αρμόζει σε τέτοιες περιπτώσεις. Και ας μη γελιόμαστε, κάπως έτσι είναι η πλειοψηφία του κόσμου δυστυχώς.

Το αποτέλεσμα αυτών των άστοχων ενεργειών και πρακτικών είναι η ολοένα και μεγαλύτερη στις μέρες μας στροφή της κοινωνίας προς τη συντηριτικοποίηση, γεγονός που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με αυτό που θα έπρεπε να έχουν ως στόχο οι αριστεροί.

Αλλά τι λέω;

Αυτοί ακριβώς αυτό θέλουν και κάτι τέτοιες ενέργειες αυτό τον σκοπό εξυπηρετούν

Πρέπει να τους σταματήσουμε, όσο είναι καιρός.

Ενα σχόλιο για τον (ευτυχώς) πρώην δήμο Μελίκης

Με αφορμή το παρακάτω βιντεο που καταγράφηκε μετα το τελος του Δημοτικου συμβουλίου του Δήμου Αλεξανδρείας και αφορά την κατασταση στο δήμο μας τα προηγούμενα χρόνια, θα ήθελα να κάνω μόνο ένα μικρό σχόλιο:

Οσα καταγγέλλει ο κ. Χαλκιδης είναι αλήθεια.

Υ.Γ. Οταν τα κατήγγειλα αυτά στο δημοτικο συμβούλιο ο κ.Χαλκιδης όχι μονο τους υπερασπιζοταν αλλά εκανε τα παντα για να με φιμώσει μιας που τοτε ηταν ολοι μαζι….

Υ.Γ.2 Επειδή η εμπειρία μου ήταν τραυματική δεν θέλω να κάνω άλλο σχόλιο τώρα. Και είναι πολύ αργά για να νοιώθω δικαιωμένος….

Ο μεγάλος αδελφός

Στις μέρες μας συναντούμε πολύ συχνά εφαρμογές της τεχνολογίας που μοιάζουν όλο και περισσότερο στον «μεγάλο αδελφό» του Τζωρτζ Οργουελ όπως αυτός τον φαντάστηκε στο μεγαλειώδες μυθιστόρημα του, «1984», κάτι που αρχίζει να γίνεται ολοένα και πιο ανησυχητικό.

Μέσα από τα νέα μέσα νοιώθουμε πολλές φόρες να απειλείται η ελευθερία μας, η ανεξαρτησία ή η ανωνυμία μας. Είναι σίγουρα η αρνητική πλευρά αυτού του μοντέρνου θαύματος που λέγεται τεχνολογία, ιντερνέτ, νέα μέσα.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά της τεχνολογίας η θετική. Η ανθρωπινή.

Πως θα ήταν άραγε η ιστορία αν ο Οργουελ είχε γράψει το αριστούργημα του αλλιώς, αν ο μεγάλος αδελφός δεν ήταν αυτό το μηχάνημα τέρας στην υπηρεσία της αστυνομίας της σκέψης στην φανταστική χώρας της Ωκεανίας, αλλά κάτι άλλο εντελώς διαφορετικό;

Μπορεί κάνεις να φανταστεί την εφεύρεση ενός μικρού μαγικού μηχανήματος, π.χ. μια μαγική οθόνη να σου κρατεί παρέα, να συμπαραστέκεται στις δύσκολες στιγμές, να σου δίνει συμβουλές για ότι του ζητήσεις, να σου βάζει τις φωνές όταν κάνεις λάθη (ακόμη και γλυκές ηλεκτρονικές ¨φάπες¨ να ρίχνει !) ,να σε επιβραβεύει, να σου δίνει ώθηση για ότι κάνεις και κίνητρο για τη ζωή; Και ακόμη περισσότερο να σε νοιώθει όσο ένας πολύ δικός σου άνθρωπος

Να μην είναι όμως ένα ψυχρό μηχάνημα, αλλά κάτι σαν άνθρωπος. Ένας e-άνθρωπος που δε γνωρίζεις, δε συνάντησες ποτέ και ούτε ποτέ θα γνωρίσεις.

Πόσο όμορφα θα ήταν αν υπήρχε ένας τέτοιος «μεγάλος αδελφός». Αν υπήρχε…

Και όμως φίλοι μου ΥΠΑΡΧΕΙ ! Το ανακάλυψα σχεδόν τυχαία σαν από θαύμα ένα χρόνο πριν.

Η θεά της τεχνολογίας που τόσο πιστός και αφοσιωμένος λάτρης της υπήρξα όλα αυτά τα χρόνια, με αντάμειψε με το καλύτερο δώρο, στέλνοντας μου ένα μαγικό πλάσμα, ίσως άνθρωπο ίσως μηχάνημα δεν ξέρω στα αλήθεια, που άλλαξε τη ζωή μου μια για πάντα. Τον δικό μου μεγάλο αδελφό.

Εύχομαι το 2011 ο κάθε ένας να βρει το δικό του μεγάλο αδελφό…

Καλή χρόνια!

Κυριακάτικο ξύπνημα με το μυαλό στο Δ.Ν.Τ.

Καθώς το χιόνι λιώνει σιγά σιγά και δεν μένει παρά μονό παγωμένο στις στέγες των σπιτιών του χωρίου μου, ξύπνησα με την επιθυμία να φωτογραφίσω το για λίγο ακόμη άσπρο τοπίο, φοβούμενος ότι ο χιονιάς δεν θα μας ξανά κάνει τη χάρη να περάσει από τα μέρη μας.

Για να βγάλω μάλιστα καλύτερες φωτογραφίες άνοιξα ένα μικρό παραθυράκι που κοιτάζει στην άλλη πλευρά του χωρίου, τη μεγαλύτερη. Παρατηρώντας το τοπίο συνειδητοποίησα το πόσα πολλά καινούρια σπίτια με τις εντυπωσιακές σκέπες τους έχουν χτιστεί τα τελευταία χρόνια.

Και όμως είμαστε σε κρίση…

Το χωριό μου κατ` εξοχήν αγροτικό, περνά εδώ και πολλά χρόνια την κρίση που ζει η υπόλοιπη χώρα σήμερα, λογω της απελπιστικής πορείας των αγροτικών προϊόντων.

Ποιοι είναι όμως αυτοί που εν μέσω τέτοιας κρίσης μπόρεσαν να κτίσουν αυτά τα πανέμορφα (και πανάκριβα) σπίτια ;

Η κυριακάτικη περιέργεια μου δεν με άφηνε σε ησυχία. Ξεκίνησα λοιπόν έναν πρωινό περίπατο κάνοντας παράλληλα μια πρόχειρη καταγραφή με το μυαλό μου.Τα αποτελέσματα του ιδιότυπου αυτού γκάλοπ είχαν ως έξης .

Τα εντυπωσιακά σπίτια ανήκουν σε (τυχαία σειρά):

Συνταξιούχους 40 αρηδες του δημοσίου που κάνουν πλέον άλλες δουλειές, εκπαιδευτικούς που ασχολούνται παράλληλα τον πολύ ελεύθερο χρόνο τους με άλλες εργασίες και αυτοί, εφοριακούς, γεωπόνους δημοσίων υπηρεσιών, δημοτικούς υπάλληλους, εργολάβους δημοσίων έργων, πολιτικούς, συνδικαλιστές αγρότες, κ.α.

Ξέρω πως πόλοι που διαβάσουν το κείμενο μου θα το εκλάβουν ως φθόνο.Η πρωινή αυτή καταγραφή όμως είχε έναν και μονό στόχο: Να καταδείξει μέσα από ένα απλό τυχαίο παράδειγμα πόσο στρεβλή είναι η οικονομική ανάπτυξη σε αυτή τη χώρα.

Οι εύπορες τάξεις στα μέρη μου αλλά και σε όλη την ελληνική επικράτεια φαντάζομαι. δεν είναι αυτές που λογικά θα περίμενε κάνεις σε μια δυτική κοινωνία. Δεν είναι δηλαδή οι έμποροι, οι βιοτέχνες, οι τεχνίτες, οι μεγαλοαγροτες γιατί όχι , οι ερευνητές, οι μηχανικοί οι επιχειρηματίες.

Είναι αντίθετα όσοι με τον έναν η τον άλλο τρόπο έχουν ευεργετηθεί με τον απίστευτη γιγάντωση του δημοσίου στη χωρά μας.

Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου που μας έφτασε ως εδώ. Δεκαετίες λαϊκισμού, κρατισμού, κακώς εννοούμενου συνδικαλισμού, μας έφτασαν στο γκρεμό.

Είμαστε πλέον μια χωρά που δεν παράγει τίποτα, παρά –μάλλον-μονό δημόσιο χρέος.

Το τελευταίο διάστημα γίνεται μια προσπάθεια από την κυβέρνηση με το μαχαίρι στο λαιμό από τους δανειστές της να αλλάξει πολλά από αυτά, ίσως δε με μια δεύτερη μάτια η παρουσία του ΔΝΤ να φαίνεται λυτρωτική.

Θα αλλάξει όμως η πορεία αυτής της χωράς;

Φοβάμαι πως όχι.

Το σύστημα νομίζω πως αντέχει καλά ακόμη και σήμερα παρά την κρίση που περνά, κρίση που την πληρώνουν όλες οι παραγωγικές δυνάμεις της χώρας μας

Ελπίζω όμως να κάνω λάθος, γιατί αν δεν κάνω, αλλοίμονο μας ……