Ευρωεκλογές - Η Ευρώπη στα χέρια μας.

Tου Άγγελου Τόλκα.

Την Κυριακή οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιλέγουμε τους αντιπροσώπους μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι νιώθουμε απομακρυσμένοι από τις εξελίξεις και τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γεγονός που μας κάνει να θεωρούμε ότι δεν είναι και τόσο δικιά μας υπόθεση οι ευρωεκλογές.

Ωστόσο, παρά την απάθεια που επικρατεί, οι εκλογές αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία. Είναι διαφορετικές από όλες τις ευρωεκλογές που διεξάγονται από το 1979.

Από τη μια, η Ευρώπη σήμερα βρίσκεται στο μέσον μιας οικονομικής κρίσης και τα πρόσφατα οικονομικά στοιχεία και η ανεργία αποδεικνύουν το μέγεθος της κρίσης. Από την άλλη, οι εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχουν αυξηθεί σταθερά. Την επόμενη πενταετία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα επηρεάσει τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πολλούς κρίσιμους τομείς όπως τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, τη γεωργία, το εμπόριο, την κλιματική αλλαγή, την μετανάστευση, την ενεργειακή ασφάλεια.

Επομένως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποκτά την δυνατότητα να απαντήσει στα μεγάλα ευρωπαϊκά ζητήματα που μας αφορούν όλους μας, που αφορούν την καθημερινότητά μας.

Εδώ λοιπόν η συμμετοχή μας μετράει. Εμείς θα επιλέξουμε προς τα που θέλουμε να οδηγήσουμε τα πράγματα. Είναι αυτή η στιγμή που ο πολίτης παίρνει την Ευρώπη στα χέρια του. Η αποχή είναι η δικαίωση όλων όσων δεν θέλουν ισχυρή την Ευρωπαϊκή Ένωση, η δικαίωση των συντηρητικών δυνάμεων – εγχώριων και ευρωπαϊκών - που καλλιεργούν την ισοπέδωση και την ηττοπάθεια, δηλαδή την αντίληψη ότι όλοι ίδιοι είναι και τίποτα δεν αλλάζει. Η αποχή δεν συνιστά αντίδραση σε μια κακή

σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντιθέτως, διευκολύνει την συντήρηση της κακής κατάστασης από αυτούς που θέλουν τον πολίτη αμέτοχο, όμηρο της κρίσης, χωρίς δυνατότητες κι αισιοδοξία.

Η σημερινή ευρωπαϊκή πραγματικότητα είναι πολιτική επιλογή αυτών που έχουν την πολιτική και κοινοβουλευτική πλειοψηφία, δηλαδή των ευρωπαίων συντηρητικών – γνήσια εκπρόσωπος των οποίων είναι στη χώρα μας η σημερινή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Σε αυτές τις επιλογές το σύνολο σήμερα των προοδευτικών και δημοκρατικών Ευρωπαίων πολιτών αλλά και των Ελλήνων αντιστεκόμαστε. Ζητούμε να αλλάξουμε πορεία γιατί δεν πάει άλλο.

Σήμερα ειδικά υπάρχει μια πολύ μεγάλη πρόκληση για τις προοδευτικές δυνάμεις σε όλη την Ευρώπη. Να υπογραμμίσουμε τη σημασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και τη δυνατότητα αλλαγής, μακριά από παλιομοδίτικες νεοφιλελεύθερες συνταγές. Οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές και το ΠΑΣΟΚ επιλέγουμε άλλο δρόμο γιατί ξέρουμε ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Εμπιστευόμαστε τον άνθρωπο και τις δυνατότητές του, θέτουμε τις κοινωνικές ανάγκες πάνω από τις ανάγκες τις αγοράς, διαφυλάτουμε το βιοτικό επίπεδο, την κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή, την ασφάλεια με ελευθερία.

Σε αυτές τις εκλογές επιλέγουμε και αποφασίζουμε ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ:

- κανόνες για την προστασία των τραπεζών με όμηρους τους πολίτες ή κανόνες για πραγματική εποπτεία των τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων προς όφελος της πραγματικής οικονομίας και της ανάπτυξης

- την Ευρώπη που θα προχωρά μόνο με τους ισχυρούς και τις ελίτ ή την Ευρώπη που θα προσφέρει βοήθεια στις φτωχότερες περιφέρειές της

- την γιγάντωση των μονοπωλίων και των πολυεθνικών ή την στήριξη των μικρών επιχειρήσεων

- την απάθεια και την απομάκρυνση εξαιτίας της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας ή την απλούστευση των κανονισμών και των διαδικασιών της ΕΕ ώστε ο πολίτης να συμμετέχει ενεργά σε όσα τον αφορούν και σε όλες τις δυνατότητες που του παρέχονται

- θα προσαρμοστούμε στην αγορά ή θα προχωρήσουμε σε επενδύσεις στη δια βίου εκπαίδευση για να διαμορφώσουμε οι ίδιοι το μέλλον μας

- θα μιλάμε απλά για κλιματική αλλαγή ή θα μεταρρυθμίσουμε την οικονομία μας προς μια έξυπνη, πράσινη ανάπτυξη, με συγκεκριμένες δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και την ενίσχυση της γεωργίας

- θα τα αφήσουμε όλα στην αγορά ή θα ενισχύσουμε τα δικαιώματα των καταναλωτών και το εισόδημα των πολιτών.

Σε όλα τα παραπάνω σαφώς και επιλέγουμε τις πολιτικές που βρίσκονται πιο κοντά στον άνθρωπο και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Αλλάζουμε την Ευρώπη για να ανατρέψουμε τη σημερινή συντηρητική της πορεία. Επιλέγουμε όμως και μια νέα πορεία για τη χώρα μας.

Αυτή η αναγκαία αλλαγή, αυτή η βαθιά ανατροπή περνά ως πρώτο βήμα μέσα από την ψήφο στο ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές. Όχι για να στείλουμε ένα μήνυμα στη Νέα Δημοκρατία. Αλλά για να διαδηλώσουμε μαζικά και δημοκρατικά ότι οι μέρες της αδιαφάνειας και της διαφθοράς, της καταπίεσης και της αποψίλωσης των δικαιωμάτων, ότι οι δικές της μέρες τελείωσαν πια οριστικά.

Η ψήφος στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι ψήφος επιστροφής στον καναπέ μετά τις εκλογές αλλά ψήφος για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας συνοχής και ελευθερίας, μιας Ελλάδας της αισιοδοξίας και της αυτοπεποίθησης.

Ψηφίζουμε για την Ευρώπη, αποφασίζουμε για την Ελλάδα.

Ψηφίζουμε το ΠΑΣΟΚ, ξεκινούμε την οικοδόμηση της Ελλάδας του μέλλοντος, της δικής μας, περήφανης και ανθρώπινης κοινωνίας.

*το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα της Ημαθίας «ΛΑΟΣ» στις 5/6/2009

www.tolkas.gr

Καλο μήνα.(με μια πολυ καλη ιδεα)!

Αντιγράφω από την Καθημερινή

Εκατοντάδες ξανθές ανεβάζουν το ηθικό των Λετονών
Που πλήττονται άσχημα από την οικονομική κρίση.

Πολλές εκατοντάδες ξανθές, ντυμένες στα ροζ και τα λευκά και ορισμένες συνοδευόμενες από μικρά σκυλάκια, παρήλασαν σήμερα στους δρόμους της Ρίγας για να ανεβάσουν το ηθικό των Λετονών, οι οποίοι πλήττονται άσχημα από την οικονομική κρίση.

Η εκδήλωση αυτή είχε, σύμφωνα με τους διοργανωτές, σκοπό να «μεταδώσει θετική ενέργεια» στους πολίτες της χώρας που πλήττονται από την οικονομική κρίση, αλλά και να συγκεντρωθούν χρήματα για τη δημιουργία χώρων άθλησης για παιδιά με ειδικές ανάγκες.

«Επιτέλους και κάτι διαφορετικό, κάτι θετικό. Κουράστηκα να ακούω κάθε μέρα να μιλούν για την κρίση», δήλωσε ο 70χρονος Άουσμα, ο οποίος παρακολουθούσε την παρέλαση παρέα με πολλούς περαστικούς και τουρίστες.

Στο πρόγραμμα της πρώτης «εβδομάδας ξανθών» που διοργανώθηκε στη χώρα περιλαμβάνονται εκτός από την παρέλαση, ένα τουρνουά γκολφ, μια επίδειξη μόδας, ένας χορός κι ένας διαγωνισμός σχεδίου για παιδιά.

Έπειτα από μια ραγδαία οικονομική ανάπτυξη εδώ και χρόνια, η Λετονία, η χώρα των 2,3 εκατομμυρίων κατοίκων, αντιμετωπίζει τη χειρότερη ύφεση από όλα τα κράτη της ΕΕ.

Πολύ καλή ιδέα λοιπόν.Προτείνω να γινει το ιδιο και εδώ. Και μην πει κανεις οτι έχουμε λιγότερες ξανθιές στην Ελλάδα απο οσες εχει η Λετονία!

31-5 And so the the story begins.....

And so the the story begins

City dweller, successful fella
Thought to himself oops I've got a lot of money
I'm caught in a rat race terminally
I'm a professional cynic but my heart's not in it
I'm paying the price of living life at the limit
Caught up in the centuries anxiety
It preys on him, he's getting thin

He lives in a house, a very big house in the
country
Watching afternoon repeats and the food he eats
in the country
He takes all manner of pills and piles up analyst
bills in the country
It's like an animal farm lot's of rural charm in
the country

He's got morning glory, life's a different story
Everything going jackanory, in touch with his own
mortality
He's reading balzac, knocking back prozac
It's a helping hand that makes you feel
wonderfully bland
Oh it's the centuries remedy
For the faint at heart, a new start

He lives in a house, a very big house in the
country
He's got a fog in his chest so he needs a lot of
rest in the country
He doesn't drink smoke laugh, takes herbal baths
in the country
Says she's come to no harm on an animal farm in
the country

In the country, in the country

Blow, blow me out I am so sad, I don't know why
Blow, blow me out I am so sad, I don't know why

He lives in a house, a very big house in the
country
Watching afternoon repeats and the food he eats
in the country
He takes all manner of pills and piles up analyst
bills in the country
Oh, it's like an animal farm lot's of rural charm
in the country

He lives in a house, a very big house in the
country
He's got a fog in his chest so he needs a lot of
rest in the country
He doesn't drink smoke laugh, takes herbal baths
in the country
And she's come to no harm on an animal farm in
the country


31-5 To the and

Η Απιστία δεν είναι Μαγκιά,είναι Αυτοταπείνωση!

Παίρνοντας ως αφορμή το παραπάνω γκρουπ που υπάρχει στο facebook το οποίο μάλιστα αριθμεί ήδη 82121 μέλη (!) θα ήθελα να εξομολογηθώ και τις δικές μου μύχιες σκέψεις, που με κατακλύζουν το τελευταίο διάστημα.

Είμαι παντρεμένος εδώ και χρόνια με την γυναίκα μου την οποία την αγαπώ, αλλά τελευταία έχει αρχίσει να με εκνευρίζει αφάνταστα. Έχει αλλάξει πολύ δεν είναι αυτή που γνώρισα. Είμαστε χρόνια μαζί και έχω επενδύσει πάνω της όλα τα όνειρα μου, ακόμη και αν ξέρω πως δύσκολα θα μπορέσει να με βοηθήσει να γίνουν πραγματικότητα.

Τον τελευταίο κάρο όμως παρότι όλα φαίνονται ωραία στη σχέση μας και οι επιτυχίες της( για τις οποίες καμαρώνω )διαδέχονται η μια την άλλη, συνέβη κάτι που με τάραξε…

Πρόσφατα μια παλιά μου αγαπημένη, εμφανίστηκε ξανά στη ζωή μου. Ήταν όμορφη όπως πάντα, γοητευτική όσο ποτέ άλλοτε-πάρα τα χρονάκια της και παρά το γεγονός πως είναι λίγο παλιομοδίτικη, με αναστάτωσε. Το μυαλό μου γυρίζει συνεχώς γύρω από αυτή. Κάθε φορά που μιλάμε στα κλεφτά με αναστατώνει. Την αγαπώ ακόμη πολύ, πρέπει να το παραδεχτώ.

Δεν είναι όμως αυτή μονό. Υπάρχει και μια νέα εκπληκτική γειτόνισσα πιτσιρίκα, που με έχει και αυτή αναστατώσει. Είναι νέα, πανέξυπνη αλλά και αθώα…Είναι λιγάκι άβγαλτη ,αλλά σπάει καρδιές με την εμφάνιση της. Όλοι αναρωτιούνται πως μεγάλωσε και ομόρφυνε τόσο ξαφνικά.
Το μυαλό μου γυρίζει συνεχώς γύρω από αυτές.

Ναι, και τις δυο!

Πόσο θα ήθελα να είμαι μαζί τους. Άλλα όχι , δεν θα το κάνω. Δεν θα το τολμήσω ποτέ. Ποτέ ξανά. Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να μείνω ένας κάλος οικογενειάρχης. Έξαλλου όπως λένε και οι 82121 του γκρουπ, Η απιστία είναι Αυτοταπείνωση.

Μια διευκρίνιση.

Ελπίζοντας πως η γυναίκα μου έφτασε ως αυτό το σημείο της ανάρτησης και δεν πήρε τηλέφωνο τον δικηγόρο ή ακόμη χειρότερα, δεν έπαθε κανένα έμφραγμα, σας διαβεβαιωθώ πως πρόκειται περί…παρομοίωσης!

Όπου γυναίκα μου = Το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου.

Όπου παλιά αγάπη που επανεμφανίσθη ομορφότερη = Ο Στέφανος Μανός και η ¨Δράση¨ του.

Και όπου γοητευτική πιτσιρίκα = Ο Μηχάλης Τρεμοπουλος και οι οικολόγοι-πράσινοι
!!!


Σημ . ψάχνω να βρω τον "Ερωτιαρη" του Ζαγοραιου για να συνοδεύσει την ανάρτηση, αλλά δεν υπάρχει πουθενά!:-)

Ανοιχτή επιστολή στον Θόδωρο Ζαγοράκη.

Την παρακάτω επιστολή έστειλα πριν λίγο στον πρόεδρο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ μέσω του site της.

Προς κ. Θ.Ζαγοράκη, πρόεδρο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ.

-->

Είναι Ιούλιος του 2004 και η χωρά πλέει σε πελάγη ευτυχίας.

70 χιλιάδες και πλέον Ελληνες μαζεύονται στο Παναθηναϊκό στάδιο για να επευφημήσουν την θριαμβεύτρια εθνική ομάδα ποδοσφαίρου και τον άθλο της κατάκτησης του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2004. Μια μεγάλη γιορτή έχει στηθεί σε όλη τη χώρα για να γιορταστεί ο θρίαμβος. Σε ακόμη μεγαλύτερα πελάγη ο κόσμος του ΠΑΟΚ που καμάρωνε ένα δικό του παιδί, τον αρχηγό του, να κρατά το κύπελλο του πρωταθλητή Ευρώπης στα χεριά του, ως αρχηγός της εθνικής ομάδας . Εντελώς ξαφνικά όμως και ενώ ο ενθουσιασμός βρίσκεται στια απόγειο του,

ένα απέραντο γιουχάισμα εντελώς παράξενο (αλλά απολύτως δικαιολογημένο για ήσουν γνωρίζουν) και σίγουρα αταίριαστο για μια τόσο μεγάλη γιορτή, δονεί ολόκληρο το στάδιο Τι είχε γίνει; Ποιος είναι αυτός που προκάλεσε την μήνη του κόσμου και άλλαξε έτσι απότομα την ψυχολογία του;

Στην εξέδρα τον θριαμβευτών, εμφανίζεται ο πρόεδρος της Ελληνικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας Βασίλης Γκαγκάτσης,. θεωρητικά αυτός που θα άξιζε τις μεγαλύτερες επευφημίες ως επικεφαλής. Αντιθέτως σύσσωμος ο κόσμος αποδοκιμάζει τον πρόεδρο της ΕΠΟ.

Αν κάποιος δεν γνώριζε πρόσωπα και καταστάσεις του ποδοσφαίρου της πατρίδας μας, δεν θα πίστευε στα μάτια του . Που βρήκε άραγε το κουράγιο ο κόσμος στο Σταδιο, μέσα στη μεγάλη του χαρά να θυμηθεί τον πόνο του, που λέγεται ελληνικό ποδόσφαιρο και να εκφραστεί με αυτόν τον τρόπο;

Δυστυχώς όμως όλοι ξέρουμε γιατί εκφράστηκε έτσι ο κόσμος και τι σημαίνει η αποδοκιμασία του, όχι αποκλειστικά στο συγκεκριμένο πρόσωπο, άλλα σε ολόκληρο το αρρωστημένο οικοδόμημα του ελληνικού ποδοσφαίρου…

Μάιος του 2009

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον τύπο, ο Βασίλης Γκαγκατσης είναι προ του πυλών της συνεργασίας του με τον ΠΑΟΚ. Τον ΠΑΟΚ που διοικείται πλέον από τον αρχηγό της εθνικής ομάδας, ο οποίος πρωτοστάτησε μεγάλη επιτυχία στην προσπάθεια εξυγίανσης της ΠΑΕ.

Ο κ. Γκαγκάτσης στον ΠΑΟΚ! Ακούγεται σαν ανέκδοτο, αλλά μάλλον δεν είναι. Ο άνθρωπος που στο πρόσωπο του είναι συγκεντρωμένος ο θυμός και η οργή όλου του σκεπτόμενου φιλάθλου κόσμου, ως η εμβληματική προσωποποίηση του κατεστημένου, που έχει ως αποτέλεσμα την ανυποληψία του ελληνικού ποδόσφαιρο, θα αναλάβει ρολό συνεργάτη στον ΠΑΟΚ

Δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Ο ΠΑΟΚ, η δημοφιλής ομάδα-σύμβολο του λαϊκών τάξεων, της προσφυγιάς αλλά και όλης και της περιφέρειας, η ομάδα που έπεσε θύμα όσο καμία του αρρωστημένου κατεστημένου, η ομάδα έχει να περηφανεύεται για τους πιο πιστούς και αυθεντικούς οπαδούς , θα συνεργαστεί με τον κ.Γκαγκατση…

Αγαπητέ Θόδωρε Ζαγοράκη.

-Αν για τον ΠΑΟΚ μας, επέλεξες να γίνει μέρος του συστήματος, να μας του πεις. Κάποιοι θέλουμε να μείνουμε συνειδητά εκτός…

-Αν επέλεξες τα διαγράψεις από την μνήμη μας, δεκαετίες γεμάτες πικρές και αδικίες από το κατεστημένο, κάνεις ένα μεγάλο και ασυγχώρητο λάθος . Ο κόσμος του ΠΑΟΚ δεν ξεχνά.

Πρόεδρε είμαι φίλαθλος του ΠΑΟΚ

Αποφάσισα συνειδητά στα 18 μου χρόνια να αλλάξω ομάδα και να γίνω ΠΑΟΚ.

Για να είμαι περήφανος για την ομάδα που παρότι αιμορραγούσε κάθε χρόνο και οι καλύτεροι της παίκτες πήγαιναν στον Ολυμπιακό αλλά και στις άλλες ανταγωνίστριες ομάδες , αυτή τον κέρδιζε επί 30 χρόνια…

Της ομάδας που συνειδητά αποχωρούσε από το γήπεδο μετά από κατάφωρη αδικία….

Της ομάδας που ο περήφανος λαός της στήριξε με το υστέρημα του την διοίκηση σου και την προσπάθεια εξυγίανσης που έκανες με μεγάλη επιτυχία, μια προσπάθεια που την αναγνωρίζουμε. Όλοι, ακόμη και εγώ που υπήρξα ομολογώ πολύ δύσπιστος…

Θόδωρε Ζαγοράκη-αγαπητέ πρόεδρε,

ο λαός του ΠΑΟΚ στερήθηκε πολλά τα τελευταία χρόνια, χαρές, τίτλους, διακρίσεις. Οι πικρές που δέχτηκε είναι πολύ περισσότερες από τις χαρές. Έχασε πολλά, σε πολλά επίπεδα ..

-->

Δεν έχασε όμως ένα…*

Την αγνότητα της ψυχής του.

Μην του την στερήσεις…

Με μεγάλο σεβασμό,

Νίκος Λιολιόπουλος

* από λάθος μου η πρόταση αυτή δεν εμφανίστηκε το αρχικό κείμενο.

Στη Cinderella

Μια θλίψη με έχει κυριεύσει. Δεν πιστεύω στα μάτια μου...
θα μπορούσες να χαθείς και να μην ξαναγράψεις ποτέ. Αλλά να το σβήσεις τελείως;;;
Γιατί κοπέλα μου; νομίζεις ότι είχες αυτό το δικαίωμα;
Μέσα εκεί ήταν και ένα μεγάλο κομμάτι της δίκης μου ζωής. Σύντομο αλλά πολύ μεγάλο.

Με σκότωσες...
Ειλικρινά.

Περίμενα οτι θα σταματούσε όλο αυτό κάποια μερα...
Αλλάζουμε το ξέρω, η ζωή, οι συγκυρίες, οι διαθέσεις οι άνθρωποι...οι ΣΤΙΓΜΕΣ....
Αλλά διαγραφή;;
Δεν το χωράει ο νους μου.

Δεν θα σου πω πόσο στενοχωρήθηκα απόψε.
θα σου πω πόσο θύμωσα ...
θα σου πω πόσο απελπίστηκα....

πολύ.....................

Η καρποπτωση της λογικής.*

-->

Γράφει ο Νίκος Λιολιόπουλος

Είθισται σε χώρες όπου λειτουργεί στοιχειωδώς το δίπτυχο προσφορά ζήτηση ή έστω μια κοινή λογική περί αγορών, οι εμπλεκόμενοι στην οικονομική διαδικασία να πληρώνουν το τίμημα τυχών λαθών και αποτυχημένων επιλογών τους.

Ας υποθέσουμε ότι σε μια χώρα όπου λειτούργει στοιχειωδώς η λογική της αγοράς, κάποιος αποφασίζει να συστήσει μια παραγωγική μονάδα ενός προϊόντος ή μια μονάδα εμπορίας. Με την ανάληψη της απόφασης θα έχει να υπολογίσει το επενδυτικό ρίσκο που αναλαμβάνει, ή που θα έπρεπε να είχε αναλάβει.

Θεωρητικά υπάρχει η πιθανότητα επιτυχίας και αυτή της αποτυχίας.

Ας εξετάσουμε και τις δυο περιπτώσεις υπό μορφή σεναρίων

-Πρώτο σενάριο . Όλα πάνε κατ ευχήν.

Στην περίπτωση που όλα θα πάνε καλά, η διαχείριση του θα είναι σωστή, οι επιλογές σε προσωπικό και συνεργάτες ενδεδειγμένες και το σημαντικότερο έχει εξασφαλιστεί η διάθεση του προϊόντος, μέσα από προώθηση και προβολή του, σε συνδυασμό με τη ποιότητα που θα επιδείξει, η μονάδα θα παρουσιάσει κέρδος για τον επενδύτη. Στην περίπτωση αυτή πρόκειται για ένας κέρδος καθολικά αποδεκτό. Ένας ενδεχόμενος πλουτισμός του επενδύτη θα είναι το υγιές αποτέλεσμα της επιλογής του.. Και βεβαία θα έχει αντίκτυπο σε πόλους ανθρώπους, εργαζόμενους προμηθευτές τοπική κοινωνία κλπ..

-Σενάριο δεύτερο . Τα πράγματα δεν πάνε καλά.

Πρόκειται στην ουσία για το αντίθετο από αυτό που περιγράψαμε πριν. . Οι επιλογές του επενδύτη αποδεικνύονται λανθασμένες ως επί το πλείστον , οι συνεργάτες και υπάλληλοι δεν κάνουν καλά την δουλεία τους, δεν βρέθηκαν αγορές για το προϊόν. Σε αυτή την περίπτωση η επιχείρηση θα κλείσει. Οι άνθρωποι θα χάσουν την δουλεία τους και ο επιχειρηματίας θα έχει να πληρώσει τις συνέπειες των επιλογών του, τράπεζες, χρέη, κλπ.

Όλα αυτά όμως σε μια χώρα αρκετά ξένη προς από τη δική μας.

Εδώ τα πράγματα λειτουργούν εντελώς διαφορετικά. Ας εξετάσουμε τι συμβαίνει στην δική μας οικονομική αλλά και κοινωνική πραγματικότητα.

Στην χωρά μας όταν συμβεί το πρώτο σενάριο όλα θα πάνε καλά, όπως λογικά θα ανέμενε ένας επενδυτές. Η πτυχία του στις επιλογές και στη στόχευση θα επιβραβεύει με το παραπάνω. Ιδιαίτερα στη χωρά μας θα απολαμβάνει ιδιαίτερα χαμηλής φορολογίας, μια απ[ο τις χαμηλότερες στον κόσμο όσον αφόρα την φορολογία εισοδήματος.

Τι γίνεται όμως στην περίπτωση υπερισχύσει το δεύτερο σενάριο; Όταν τίποτα δεν πάει καλά;

Κανένα πρόβλημα.

Σε αυτή την περίπτωση υπάρχει το κράτος. Το αθάνατο ελληνικό κράτος.Διαχρονικά.

Σε μια παλιότερη εποχή κάπου την δεκαετία του 80. ο επιχειρηματίας αντί να κλείσει μια αποτυχημένη και υπερχρεωμένη μονάδα θα την…κρατικοποιούσε !. Ένας κρατικός οργανισμός με ευφάνταστο όνομα (ΟΑΕ ) και ακόμα πιο ευφάνταστη αποστολή, θα αγόρασε την αποτυχημένη μονάδα, θα κρατικοποίησε τα χρέη της και οι υπάλληλοι θα πραγματοποιούσαν το όνειρο της ζωής τους. θα γινόταν δημόσιοι υπάλληλοι. Θα κάθονται και θα πληρώνονται.

Αργότερα την επόμενη δεκαετία, μια τέτοια περίπτωση αποτυχίας πιθανότητα θα έβρισκε τη λύση μέσω του χρηματιστηρίου, όπου ο επιχειρηματίας μέσω ψευδών στοιχειών θα πουλούσε την ρημαγμένη του μονάδα ως υγιέστατη, φορτώνοντας τα χρέη της σε χιλιάδες μικροεπενδυτές-κορόιδα., άνω οι νεόκοποι επενδυτές του μεροκάματου που ονειρεύτηκαν ότι θα γινόταν Ωνάσηδες σύντομα θα έβρισκαν τον εαυτό τους στη δυσάρεστη θέση να έχει κάποια χαρτιά χωρίς άξια , και το χειρότερο να είναι ήδη χρεωμένοι σε όλες τις τράπεζες.

Ακόμη πιο αργότερα, την νέα χιλιετία πλέον, μια τέτοια αποτυχημένη επιχείρηση θα έπαιρνε άτοκα δάνεια με την εγγύηση του δημοσίου τα οποία θα τσέπωνε ο επενδυτής και θα έκανε μια αντίστοιχη στην Βουλγαρία. Οι εργαζόμενοι θα διεκδικούσαν να συνεχίσουν να πληρώνονται άσχετα με το αν δουλεύουν και πιθανότατα θα το κατάφερναν, επιβαρύνοντας ποιον άλλον; Το κράτος.

Κάπες έτσι έχουν τα πράγματα και στον αγροτικό τομέα.

Ας πάρουμε ως παράδειγμα μια αγροτική συνεταιριστική επιχείρηση.

Δεν χρειάζεται να κάνει κάποιος της καλύτερες επιλογές , ούτε να επιδείξει και καμία ιδιαίτερη φειδώ όσον άφορτα τις προσλήψεις προσωπικού. Ούτε και στη σύναψη δάνειων . Μια αγροτική συνεταιριστική επιχείρηση μπορεί να χρεώνεται ασύστολα. Μια σειρά από χαριστικές ρυθμίσεις θα φορτώσει τα χρέη της …στο κράτος.

Δεν χρειάζεται να κοπιάσει και ιδιαίτερα για να βρει αγορές για τα προϊόντα. Αν δεν μπορεί να τα πουλήσει και να πληρώσει τους παραγωγούς-μέλη της, δεν χρειάζεται να ανησυχεί. Μια αντίστοιχη λύση θα βρεθεί για το πρόβλημα . Υπάρχει ο ΕΛΓΑ που αποζημιώσει πάντα για ¨ακραίες¨ καιρικές συνθήκες. Δεν μπορεί, κάποιο αεράκι θα φυσήξει κάπου κάποια ανοιξιάτικη ψύχρα θα ρίξει την θερμοκρασία, η κάποιο χαλάζι θα πέσει κάπου το καλοκαίρι. Μπορεί και τίποτα από αυτά να μη συμβεί, κάποια λύση θα βρεθεί.

Το σύνολο των πολιτικών παραγόντων όχι μόνο δεν θα ζητήσει καμία ευθύνη για την κακοδιαχείριση, αντιθέτως θα στρατευτεί σύσσωμο στον άγονα για άλλη μια αποζημίωση …

Πολύ έξυπνο το κόλπο, με το οποίο βγαίνουν όλοι κερδισμένοι. Οι παράγοντες του συνεταιριστικό κινήματος θα συνεχίσουν ακάθεκτοι το λειτούργημα τους, ο τοπικός υπουργός ¨κατόπιν ενεργειών του¨ θα έχει συμβάλει στη πληρωμή του απολεσθέντος εισοδήματος, οι ίδιοι οι παραγωγοί για άλλη μια φορά θα ανασάνουν έστω και προσωρινά από τον βρόχο των χρεών τους, με τις αποζημιώσεις. Απλή και εύκολη λύση .

Με αυτό τον τρόπο δεν χρειάζεται οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις να λογοδοτήσουν για την αδυναμία εξεύρεσης αγορών παρά τα συνεχή πολυδάπανα ταξίδια των στελεχών τους στο εξωτερικό και οι διοικήσεις τους θα μπορούν εύκολα να ξανά διεκδικήσαν την ψήφο των μελών. Το ίδιο και οι πολιτικοί.

Ποιος χάνει από όλα αυτό όμως; Κάνεις….

Απρίλιος 2009.

Στο αστρονομικό πόσο των 4,3 δισεκατομμυρίων ευρώ ανέρχεται πλέον το χρέος του ΕΛΓΑ σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε σχετική συζήτηση στην βουλή των Ελλήνων. Σύσσωμη η αντιπολίτευση κρούει τον κώδωνα του κίνδυνου. Όπως προκύπτει από την συζήτηση το χρέος θα επιβαρύνει επιπρόσθετα τον κρατικό προϋπολογισμό που λόγω έλλειψης ρευστότητας θα καταφύγει για άλλη μια φορά στη γνωστή μέθοδο του δανεισμού.

Μάιος 2009 .

Συμφωνά με τις προβλέψεις των ειδικών, το μέλλον για την δεντροκαλλιέργεια παρουσιάζεται ζοφερό. Οι ανησυχίες για της διάθεση του προϊόντος είναι εντονότατες, ενώ οι λιγοστές και παραδοσιακές αγορές μαστίζονται από την κρίση και οι νέες της ανατολής φαίνεται πως εγείρουν αξεπέραστα εμπόδια στις εξαγωγές. Και το χειρότερο…οι ιδανικές καιρικές συνθήκες είχαν αποτέλεσμα την πλήρη καρποφορία και αναμένεται ιδιαίτερα αυξημένη παράγωγη φέτος !

Τα πράγματα προμηνύονται πολύ δύσκολα. Πρέπει μια λύση να βρεθεί.

Ήδη οι πρώτες ιδέες έχουν πέσει στο τραπέζι…

*Για την επεξήγηση του τίτλου αρκεί μια ματιά στην τοπική ειδησεογραφία…

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μακεδονική στις 7-5-09

Η «ενοχή» των θυμάτων και η «δικαίωση» των θυτών

Ανακοίνωση της οικολογικής ομάδας Βέροιας.

Την Δευτέρα 4-5-2009, έγινε η δίκη τριών μελών της ΟικολογικήςΟμάδας Βέροιας, στο τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης. Απέναντι βρέθηκε ο Περιφερειάρχης κ. Τσιότρας. Το 2007, τα τρία αυτά άτομα, εισέβαλαν στο γραφείο του στην Περιφέρεια και άδειασαν τρία τσουβάλια με αμμοχάλικο από τον Αλιάκμονα. Η δίκη λοιπόν, αφορούσε αυτήν την υπόθεση, με την κατηγορία ότι διεκόπη η ομαλή λειτουργία της υπηρεσίας. Αυτό, ξαναέγινε στη Βέροια το 2008 όταν ήταν μαζί και ο Νομάρχης Ημαθίας και ο Πρόεδρος της ΤΕΔΚ. Τότε, «έπεσαν», επτά σακιά αμμοχάλικου του Αλιάκμονα. Και ξαναέγινε διότι συνεχιζόταν το έγκλημα σα να μη συνέβη τίποτε.

Στη δίκη, ο κ. Τσιότρας, δήλωσε πολλές φορές ότι η Περιφέρεια δεν έχει σχέση με τις αμμοληψίες. Πανεπιστημιακός δάσκαλος, Περιφερειάρχης και δεν έχει πρόβλημα να ψεύδεται. Η Περιφέρεια, είναι αυτή που δίνει την τελική έγκριση αμμοληψιών, ελέγχει, αφαιρεί άδειες. Δεν κινείται τίποτε ουσιαστικά, εάν δεν περάσει από την Περιφέρεια της οποίας προϊστάμενος είναι ο κ. Τσιότρας.

Με την καταδίκη των τριών μελών της Οικολογικής Ομάδας Βέροιας, ο κ. Τσιότρας θα αισθάνεται δικαιωμένος. Αυτός που με τους τοπικούς «άρχοντες» κατάντησαν την Ημαθία κοιμητήριο, νεκροταφείο του περιβάλλοντος και της κοινωνικής δυναμικής, δεν ξέρουν αλλά, ούτε και ευθύνονται για τίποτε. Σας στέλνουμε ένα πολύ μικρό δείγμα της κατάστασης στην Ημαθία, σε εικόνες. Την απόδειξη ότι επικρατεί η πλήρης αναρχία. Απόδειξη της πλήρως διαλυμένης και ελεγχόμενης Διοίκησης. Αυτές τις καταστάσεις καταγγέλουμε και αυτές τις εικόνες θέλουμε να εξαλείψουμε από τον ακριβό τόπο μας, με αντιπάλους Διοικητικούς και πολιτικούς παράγοντες που απλά παραβαίνουν το καθήκον τους. Δεν πρόκειται μόνον για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά, για την Δημόσια υγεία και την δυνατότητα μιας άλλης ανάπτυξης. Πρόκειται για την πλήρη κατάλυση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των πολιτών. Καταδικάστηκαν δηλαδή τα θύματα μιας μαύρης πολιτικής. Οι θύτες, οι ένοχοι, χωρίς ντροπή, Περιφερειαρχούν, Νομαρχεύουν, Δημαρχεύουν, Διευθύνουν. Στόχος τους είναι ο λοβοτομημένος πολίτης. Συνήθως προτρέπουν από μικρόφωνα τους πολίτες, να μην είναι θεατές. Μόνο που ξεχνούν να τους θυμίσουν ότι έτσι και δεν είναι μόνον θεατές και μάλιστα γονατιστοί, θα έχουν άσχημα ξεμπερδέματα. Μόνο που με γονατιστούς και φοβισμένους πολίτες, το αύριο είναι χειρότερο.

Η καταδίκη τριών ατόμων, είναι μηδαμινό κόστος μπροστά στον πλούτο του τόπου μας, που έπεσε σε λάθος χέρια. Αυτόν το πλούτο έβαλαν στο μάτι οι «δικαιωμένοι» διώκτες των πολιτών που αντιδρούν. Αρπάζουν δημόσιο πλούτο αφού Διοικητικές αρχές και μηχανισμοί ελέγχου, είναι στα χέρια τους και μόνον.

Κλείνοντας, αναφέρουμε μια από τις αμέτρητες καταστάσεις που βίωσαν οι καταδικασθέντες «ένοχοι». Το 2003, καταγγείλαμε ρύπανση ποταμού από απόβλητα των σφαγείων της Βέροιας και μιάς βοοτροφικής μονάδας. Ε λοιπόν, μόλις στις 4 αυτού του μηνός, μας ήρθε κλήση να καταθέσουμε. Από το 2003, στο 2009. Εν τω μεταξύ, απεβίωσε και ο βοοτρόφος.

Η κατάσταση δεν είναι απλά πολύ άσχημη. Χυδαία είναι. Διακομματικά.

Το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα, είναι η Διοίκηση.

Οι νέοι πολιτικοί και το διαχρονικό αίτημα της ανανέωσης σήμερα.

Γράφει ο Νίκος Λιολιόπουλος

Διαχρονικό αίτημα για την κοινωνία μας αποτελεί η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού , ιδιαίτερα σε περιόδους έκδηλης απογοήτευσης των πολιτών για το πολιτικό σύστημα, όπως είναι αυτή που ζούμε σήμερα . Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις για άλλη μια φορά αναμένεται αλλαγή στην διακυβέρνηση , αυτή την φορά με τους ρόλους ανεστραμμένους, ΠΑΣΟΚ αντί Ν.Δ.
Οι λόγοι για τους οποίους αναμένεται να προκύψει αυτή η αλλαγή είναι λίγο- πολύ γνωστοί και έχουν αναλυθεί αρκετά.
Η κακή πορεία της κυβέρνησης Καραμανλή σε αρκετούς τομείς , η επιδείνωση της οικονομίας , η αδυναμία παρέμβασης στα κακώς κείμενα της δημόσιας διοίκησης και η εκτενής σκανδαλολογία είναι ορισμένες από τις αιτίες της επικείμενης πτώσης της ΝΔ. Το βασικό κατά τη γνώμη μου άλειμμα της κυβέρνησης Καραμανλή ήταν η περιορισμένη ανανέωση τόσο σε πολιτικές όσο και σε πρόσωπα. Μετά από πέντε και πλέον κυβερνητικά χρόνια της συντηρητικής παράταξης, ελάχιστα είναι τα νέα πρόσωπα που συναντάει κανείς σε τοπικά ψηφοδέλτια, πολύ λιγότερα από όσα θα περίμενε από ένα κόμμα που εξελέγη με σημαία την ανανέωση.

Υπάρχει όμως έντονο θέμα για συζήτηση. Το τι ακριβώς περιμένουν οι πολίτες σήμερα από μια νέα διακυβέρνηση σε αυτή τη πολύ δύσκολη χρονική περίοδο. Τι είναι αυτό που θα ήθελαν να δουν, από το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση, αυτό που δεν είδαν από την Νεα Δημοκρατία στην παρούσα κυβερνητική της θητεία.
Στο επίπεδο των προσδοκιών των ψηφοφόρων θα έλεγε κανείς ότι έχουν αλλάξει πολλά από το 2004 και την προηγούμενη αλλαγή. Η ανησυχία του κόσμου από την κακή οικονομική κατάσταση της χώρας καθώς και η έκδηλη απογοήτευσή του από την μη εκπλήρωση των προσδοκιών του από τον κ. Καραμανλή, έχει δημιουργήσει ένα πολιτικό σκηνικό στο οποίο κυριαρχεί η δυσπιστία για το πολιτικό σύστημα γενικότερα. Είναι σε θέση το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου να αναστρέψει τα δεδομένα και να οδηγήσει την χώρα σε μια νέα πορεία;
Δύσκολη ή απάντηση στο ερώτημα . Ο πρότερος κυβερνητικός βίος του ΠΑΣΟΚ και η πολυετής παραμονή των λεγόμενων πρωτοκλασάτων στελεχών του σε υπουργεία εντείνουν την επιφυλακτικότητα των πολιτών.

Το ΠΑΣΟΚ ως φορέας αλλαγής(ιστορικά) και ανανέωσης θα πρέπει καταρχήν να ανανεώσει την αντίληψή του για τον τρόπο εξουσίας όπως αυτό διαφαίνεται και από τις προθέσεις του προέδρου του ο οποίος δεν δίστασε να συγκρουστεί σε πολλές περιπτώσεις μέσα στο ίδιο του το κόμμα με τέτοιου είδους συμπεριφορές .
Το αμέσως προσεχές διάστημα θα είναι αποκαλυπτικό για τις προθέσεις του ΠΑΣΟΚ όπως και των άλλων κόμματων όσον αφόρα την ανανέωση, με πρώτο βήμα την στελέχωση του ψηφοδελτίων για τις ευρωεκλογές αλλά κυρίως για τις επικείμενες εθνικές εκλογές. Τι είναι όμως ανανέωση στην ουσία και ποια πρόσωπα είναι αυτά που την ευαγγελίζονται;

Η ανανέωση
Η ανανέωση ως έννοια δεν αφόρα μονό πρόσωπα αλλά και πρακτικές, ιδέες, αντιλήψεις, γενικότερα πολιτικές.
Η είσοδος νέων λαμπερών προσώπων στην πολιτική σκηνή δεν λογίζεται από μόνη της ως ανανέωση. Αμέτρητα είναι τα παραδείγματα νέων πολιτικών που δεν προσέδωσαν τίποτα νέο στην πολιτική, παρά μόνο συνέχισαν στα ιδία πλαίσια εξουσίας. Δεν έχουμε όμως και πολλά να περιμένουμε από τους παλιούς. Το να ζητάμε από πολιτικούς που έχουν πίσω τους σαράντα και πενήντα χρόνια πολιτικής παρουσίας να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης και λειτουργίας τους, είναι ανώφελο. Μια παροιμία μας λέει πως είναι δύσκολο να μάθεις καινούρια περπατησιά σε παλιό άλογο. Σε αυτή την κατηγορία θα ενέτασσα και τα παιδιά πολιτικών που ανέλαβαν την κληρονομία της πολιτικής πορείας των πατεράδων τους, στις περιπτώσεις αυτές κατά τις οποίες δεν έχουν κάτι δικό τους να επιδείξουν, οπότε είναι καταδικασμένοι σε αποτυχία. Εκείνο που πρέπει ως πολίτες να κάνουμε είναι να στηρίζουμε νέους ανθρώπους και – το κυριότερο- να ζητούμε από αυτούς νέες πολιτικές.. Ένας παλιός πολιτικός δεν μπορεί να είναι φορέας ανανέωσης.

Πρέπει επίσης να αξιολογούμε την πολιτική πορεία των υποψήφιων. Όσο νέος και αν είναι κάποιος θα πρέπει να έχει δήξει σημεία γραφής στην έως τώρα σταδιοδρομία του. Παράδειγμα προς αποφυγήν είναι η είσοδος στην πολιτική ατόμων που στην έως τώρα ζωή τους δεν έχουν τίποτα να παρουσιάσουν και το κυριότερο ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν έμπρακτα για τα προβλήματα του τόπου τους.

Ένα επισης παραδειγμα προς αποφυγήν θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να είναι η στήριξη ατόμων που απουσίαζαν χρόνια από την τοπική κοινωνία. Ο υποψήφιος θα πρέπει να είναι δυναμικά παρών στην τοπική κοινωνία, στη ζωή και στα προβλήματα. Δεν μπορεί να αποτελεί φορέα ανανέωσης κάποιος που απουσιάζει .

Τέλος ανανέωση σημαίνει η κατάθεση νέων ιδεών, νέων και τολμηρών προτάσεων, μακριά από τα στενά όρια της κομματικής συντήρησης και του τοπικού στάτους κβο. Θα πρέπει να παρακολουθεί στενά τις παγκόσμιες εξελίξεις στο ιδεολογικό επίπεδο, να ενημερώνεται διαρκώς και να καλλιεργεί, την πολιτική του άποψη Ο απολίτικος πολιτικός δεν μπορεί να αποτελεί φορέα ανανέωσης

Τα προβλήματα ενός τόπου χρειάζονται νέες- τολμηρές προτάσεις για την αντιμετώπιση τους και μαχητικότητα σε πολλά επίπεδα για την επιβολή τους στο κατεστημένο. Ο νέος πολίτικος δεν θα πρέπει να συμβιβάζεται με κατεστημένες νοοτροπίες. Θα πρέπει να επιδιώκει παντού και πάντα την ρήξη με οτιδήποτε παλιό οτιδήποτε αναχρονιστικό Ο δειλός πολίτικός δεν είναι φορέας ανανέωσης

Η ανανέωση του πολίτικου συστήματος έχει να κάνει πρωτίστως με τις δίκες μας επιλογές ως ψηφοφόρων. Η νέα εποχή και οι νέες απαιτήσεις χρειάζονται νέους πολιτικούς- πραγματικούς φορείς αλλαγής μακριά από τα γνωστά και ελάχιστα περιχυμένα πρότυπα των έως και σήμερα πολιτικών στη χωρά μας.
Οι νέοι πολιτικοί είναι εδώ. Πρέπει να τους εκλέξουμε.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μακεδονική στις 30-4-09

Νεα ανάρτηση.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

-σε όλη την μπλογκοπαρέα...

-στους ξενυχτισμένους μπλογκερ που δεν μπορούν να ανοίξουν τα μάτια τους,,,

-στους βασανισμένους ξενύχτηδες του facebook...
.
-στους βασανισμένους ξενύχτηδες του twitter...

- στις νοικοκυρές μπλογκερ που ετοιμάζονται για νέα ανάρτηση ανάμεσα σιδέρωμα και μαγείρεμα( προσοχή στο κάψιμο!)...

- στους τεμπέληδες αγρότες μπλόγκερ που δεν πάνε στο χωράφι για να γραφούν αναρτήσεις(ονόματα δεν λέμε!)...

- στους δημοσίους υπάλληλους που απολαμβάνουν το προνόμιο του να σερφάρουν και να πληρώνονται...

-στους ιδιωτικούς υπαλλήλους που τρέμουν μην μπουκαρει τα αφεντικό και τους πιάσει να σερφάρουν...

-στους παντρεμένους που φλερτάρουν παράνομα στο facebook...

-στους μοναχικούς τύπους του ξεγελιούνται στο facebook...

-στους χιλιάδες που ονειρεύονται μια θέση στα ψηφοδέλτια του Πασοκ...

- στους δεκάδες που ονειρεύονται μια θέση στο ψηφοδέλτιο Πασοκ Ημαθίας...

- στους αγωνιστές της εργατικής πρωτομαγιάς που ετοιμάζουν ένα ακόμη αρνί για ψήσιμο ...

- σε όσους χρωστάω...

-Σε όσους με χρεωστάνε ...

-σε όσους δεν πρόλαβαν να βολευτούν με την επανίδρυση...


Και τέλος την καλημέρα μου σε οποίον δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του σε καμιά από τις παραπάνω κατηγορίες( αν υπάρχει κάποιος ας μου γράψει!)

Καλημέρα!!!

Επειδή μολις ξύπνησα(πάλι) και δεν προλαβαίνω να γράψω, αφήνω εναν καλό μου φίλο να σας πει εκ μέρους μου μια καλημέρα( ή καλησπέρα, δεν μπορώ να ξεχωρίσω) !