Φίλοι μου , σήμερα αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας την επιστολή που έστειλα στον ψυχαναλυτή μου. Είναι μέρος της θεραπείας μου και ζητώ τη βοήθεια σας .Λόγω απόστασης με κουράρει via e-mail!
Αγαπητέ Γιατρέ
Χθες το βράδυ ,στον ύπνο μου ,είδα ένα όνειρο.
Είχε ,λέει δημιουργηθεί ένα καινούριο κόμμα και ήμουν και άγω σε αυτό.
Δεν μπορώ να θυμηθώ που ανήκε ιδεολογικά , ούτε καν το όνομα του . Θυμάμαι όμως καθαρά ότι αρχηγός του ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου.
Ναι γιατρέ ο Γιώργος, αλλά μόνο αυτός . Χωρίς κανένα γνωστό στέλεχος .Είχε μαζέψει ,λέει, νέα παιδιά από τα πανεπιστήμια , της εταιρίες, της τέχνες από παντού . Και πολλούς απλούς ανθρώπους , εργάτες , αγρότες, βιοπαλαιστές.
Ηταν εκεί πολλά καλά παιδιά που γνώρισα στο Πασοκ Ημαθίας. Ο Άγγελος, ο Γιώργος, η Πόπη, ο Χάρης, η Κατερίνα , ο Αντώνης , ο Γρηγόρης ,όλοι.
Αλλά και οι φίλοι μου από το blog. Ο Πασχάλης, Η Μαριάννα . η Ελένη, ο Αντώνης η Κατερίνα με τον Σχολιαστή(αυτοί οι δυο να δεις τρέξιμο για το Γιώργο!), η Μερόπη , ο Τζονάκος , ο Rider, η Μαριάννα ,η Cinderella ,Όλοι.
Ασε που κάτι τρελοί αριστεροφιλελευθεροι είχαμε δημιουργήσει τη δική μας εσωκομματική πτέρυγα, αλλά δεν μας πείραζε κανείς , και είχαμε και την εύνοια του αρχηγού!
Μοιραζόμασταν όλοι τις ίδιες φιλοδοξίες, τα ίδια όνειρα . Για ένα καλύτερο μέλλον. Στο όνειρο μου γιατρέ δεν υπήρχαν Ζήμενς, ομόλογα, κανάλια, Πρετεντέρηδες… Και φυσικά δεν υπήρχαν πουθενά αυτοί οι απαίσιοι που μας κυβερνάν στον ξύπνιο μας . Μόνο θυμάμαι σε μια γωνιά πεταμένους κάποιους να κλαίνε τα χαμένα τους μεγαλεία.
Και κάγκελα ,πολλά κάγκελα, γιατρέ . Φυλακής κάγκελα…
Αλλά δυστυχώς ξύπνησα απότομα και με πίκρα κατάλαβα ότι ήταν απλώς ένα όνειρο.
That was just a dream…
Όπως ακριβώς έλεγε και το τραγούδι που θυμήθηκα ότι συμπτωματικά έπαιζε στο ραδιόφωνο λίγο πριν με πάρει ο ύπνος.
Απλά ένα όνειρο ,δυστυχώς .
Σου γράφω γιατί έχω μεγάλη αγωνία. Είναι σοβαρά τα πράγματα γιατρέ;
Ο πιστός σου ασθενής,
Νίκος
Υ.Γ. Σε παρακαλώ στείλε μου νέα φάρμακα επειγόντως. Πολλά όμορφα όνειρα βλέπω τελευταία και δεν βλέπω να το αντέχω.








